باید مراقب حس خوبی که از هم میگیریم باشیم ممکنه اون حس دیگه هیچوقت با هیچ آدم دیگه ای تکرار نشه و ما اینو دیر بفهمیم.

من مرگ رویاهایم را به چشم دیده‌ام؛ دیگر از چه بترسم؟!

آخرین بار ها، فراموش نمیشوند!

ای ناگفته ترینِ من! از کدامین خیال رد میشوی؟! برای تو سبز مانده ام در این گیر و دارِ پر هیاهویی که واژه ی زندگی را یدک میکشند :)) بیا و ببین.. بیا و دست هایم را بگیر و قدم قدم پا یه پایم بیا،بگذار به لبخندت خیره شوم تا قصه ی امید نهفته ی چشم هایت را به لب هایت گره بزنم،بگذار با تو هم سخن بشوم و از قندِ سخنانت روز های تلخم را نجات دهم، بگذار با تو باشم و با تو بمانم، قلب هایِ به هم وصل شده که از هم جدا نمیشوند،روح های در یک بدن که از هم دور نمیشوند تمامِ وجود من؛ برایِ اویِ دور افتاده -از طرفِ فردی مغموم- #نویسنده‌جان

1:38 برام راحت نیست چون عشق عادت نیست قرار نبود بشن چشمایِ من خیس دلم آتیشه..نگو فراموش میشه(:

‌...

آخرین مهلت ارسال تا فردا شب.

صبر اندک را بگویم؟! یا غمِ بسیار را؟!

امروز از کنار یه غریبه رد شدم اما خیلی عجیب بود. من تاریخ تولدشو میدونستم، فامیلیش، آهنگ مورد علاقه‌ش، غذای مورد علاقه‌ش، ترس‌هایی که داشت و حتی بزرگترین رازهاش، اما اون فقط یه غریبه بود..(:

کار کنید عزیزان؛ کار کردن هیچ فرصتی برای بحث بچگانه باقی نمیذاره، فرصتی برای رفت و آمد بی‌دلیل و پوچ باقی نمیذاره، کار کردنه که باعث میشه ذهن و روح شما از فکر و خیال نیمه شب آروم بمونه و خوابتون کافی باشه، کار کردن افسارِ زندگی شما رو دو دستی تقدیم میکنه به خودتون، قدرت می‌ده بهتون، قدرت تصمیم‌گیری؛ کار کنید دوستان، کار کردن نجات‌دهنده‌‌ست؛ آره خلاصه.

همه ما فقط حسرت بی‌پایان یک اتفاق ساده‌ایم؛ که جهان را بی‌جهت یک‌جور عجیبی جدی گرفته‌ایم.