این دو تا همیشه یکی نیستن! چیزی که حال تو رو خوب میکنه، ممکنه فقط تو رو بیحس کنه. چیزی که امروز سخته، ممکنه فردای تو رو بسازه..

کتاب خوندن وقتی حوصله ش رو نداری. نماز خوندن وقتی حال معنوی نداری. عذرخواهی وقتی غرورت نمیذاره. نه گفتن وقتی همه میگن بله. کنار گذاشتن چیزی که دوسش داری چون میدونی به تو آسیب میزنه. نشستن پای یه مسئله به جای فرار کردن از اون.

گاهی پنج دقیقه در خلوت از خودت بپرس که من دارم با عمرم چی کار میکنم؟

شاید لازم نباشه برای شروع، زندگیمون رو زیر و رو کنیم. سعی کن فقط گوشی رو یکم زودتر کنار بذاری. چراغ ها را خاموش کنی. چند دقیقه هیچ چیزی مصرف نکنی. نه محتوایی، نه هیچ حرفی، نه موسیقی ای و لاغیر بشین با خودت خلوت کن!

از خودت سوال بپرس.. این روزا از چه چیزی دارم فرار میکنم؟ چه چیزی در زندگیم حواسم رو پرت میکنه، اما مسئله م رو حل نمیکنه؟

و مهم‌تر از همه اگه همین سبک زندگی رو پنج سال دیگه ادامه بدم، آیا از آدمی که شدم راضی خواهم بود؟ شاید جواب یه سری از این سؤال ها خوشایند نباشه..

اشکالی نداره. یه سری جوابا قرار نیست حالمون رو خوب کنن! قراره که بیدارمون کنن.

و خب آدم دقیقاً از همون لحظه ای شروع به تغییر میکنه که دیگه نمیتونه با جوابای قبلی خودش رو گول بزنه. شاید چیزی که دنبالش می گردیم، یه زندگی شلوغ تر نیست؛ یه زندگی بیدارتره!

التماس دعای عاقبت بخیری. ـ ــ ـــ ✍🏻صِراط

ـ تهِ تهِ آرزوم اینه که از نسل من، آدمایی باشن که تو رو ببینن و توی ساختن دنیایی که حقته، کنارت باشن! حتی اگه سهم من از تموم این انتظار، فقط حسرتِ ندیدنت باشه. فقط آقا، میترسم بیای و من هنوز همون آدمی باشم که میتونست برای تو بهتر بشه، اما هی امروز و فردا کرد. میترسم سال ها منتظرت مونده باشم، اما حتی خودم رو برای دیدنت آماده نکرده باشم. کاش اگه یه روز اومدی، این چشم ها از شرمِ هر چیزی که دیدن و نباید می دیدن، طاقت نگاه کردن بهت رو از دست ندن.. آخه من کجا و نگاه کردن به ماهِ تمامِ جهان کجا؟ ـ ــ ـــ ✍🏻صِراط

ـ آدم برای دیدنِ کثیفیِ صورتش، آینه میخواد! اما برای دیدنِ عیب های خودش، گاهی یک عمر از آینه فرار میکنه. عجیبه که از دیگران انتظار داریم خودشون رو اصلاح کنن، اما وقتی نوبت به خودمون میرسه، برای هر عیبی یه دلیلِ قابل قبول پیدا می کنیم. ـ ــ ـــ ✍🏻صِراط

ـ اگه برگ های یه درخت زرد شدن، رنگ کردنشون سبزش نمیکنه؛ باید دید ریشه چه حالی داره. آدم ها هم همینن؛ یه سری تغییرها با عوض کردن ظاهر و حرف ها اتفاق نمی افتن. تا وقتی ریشه‌ی رفتارت همونه، هرچقدر هم نقشِ آدمِ تازه ای رو بازی کنی، بالاخره یه روز همون آدمِ قبلی ازت بیرون میزنه. ـ ــ ـــ ✍🏻صِراط