تفاوت بزرگی وجود داره بین اینکه واقعاً نتونی کاری رو انجام بدی و اینکه انجام دادنش برات سخت باشه.

ما نباید مشکلات واقعی خودمون یا دیگران رو کوچک بشماریم اما نباید هم هر سختی ای رو به معنی ناتوانی بدونیم.

گاهی گفتنِ نمیتونم خیلی راحت تر از روبه رو شدن با این حقیقته که میتونم، ولی میترسم، یا حتی میتونم، ولی هنوز حاضر نیستم براش تلاش کنم.

و شاید تلخ ترین بخش ماجرا این باشه که آدم میتونه سال ها به خودش توضیح بده چرا تغییر نکرده، بدون اینکه حتی یک بار واقعاً برای تغییر تلاش کنه.

خودشناسی یعنی خودت رو بهتر بفهمی نه اینکه برای هر رفتارت یه توجیه قشنگ پیدا کنی.

۴. چرا اشتباهاتمون رو بارها تکرار می کنیم، حتی وقتی از نتیجشون خبر داریم؟

فرض کن هر بار که عصبانی میشی، حرفی میزنی که طرف مقابل رو میشکنه.

بعد که آروم میشی، پشیمون میشی، عذرخواهی میکنی و با خودت قرار میذاری که دفعه‌ی بعد این کار رو نکنی.

اما چند روز بعد، دوباره همون اتفاق می افته.

اینجا احتمالاً فقط به دونستنِ این جمله که نباید موقع عصبانیت حرف بد بزنم نیاز نداری.

باید بفهمی دقیقاً چه اتفاقی قبل از اون واکنش می افته.

آیا وقتی احساس میکنی کسی بهت بی احترامی کرده، فوراً حالت دفاعی میگیری؟