تا انسان بفهمه هر ثانیه‌ش کلی ارزش داره و معلوم نیست یه دقیقه چی می‌شه، تا به خودش بیاد اما هزاران ساله به خودش نیومده متأسفانه.

چند بار حس کردی دیگه نمیتونی این زندگی کوفتیو ادامه بدی و حالت ازش بهم میخوره ولی با این وجود تحملش کردی و با تک تک استخون هات درد و غمشو حس کردی و ازش گذشتی؟ و وقتی گذشتی به چی رسیدی؟ _ نمی‌دونم

چیزهای خوبی به دست آوردم.‌ همه چیزهایی که از دست دادم اومده بودن تا برن، تا یه چیز بهتر بیاد.

_شب‌کُش

من هر بار گذشتم شخصیتم عمیق تر شد به شناخت بیشتری از خودم و دنیا و حقیقت رسیدم عقلم پخته تر شد درد و غم عقل آدم و پخته می‌کنه یه پختگی که باکار های عادی مثل فکر و کتاب خوندن به دست نمیاد... البته به شرطی که تحملش کنه آدم و درونکاوی کنه _ خیلی هم عالی

با اونی که گفتید به دست نمیاد، به شدت مخالفم

اولاً این‌که فکر کردن و کتاب خوندن کار آسونی نیستش، و هرکسی از پسش برنمیاد. هرکسی نمی‌تونه وارد عمق بشه‌. دوماً، نباید همیشه رنج کشید تا فهمید. گاهی شادی‌ها بزرگ‌ترین درس هارو دارن. سوماً، کسی که کتاب می‌خونه با شخصیت‌ های کتاب‌ها همذات‌پنداری می‌کنه؛ حتی اگه اون فرد نباشه. برای این‌‌که درک کنی سوختن یکی دیگه چه حسی داره، به این نیاز نیست حتماً خودت هم بسوزی.

https://eitaa.com/shabghardd3/616 خیلی خوبه هر چی کمتر به این جماعت مد پرست و عاشقان کلیشه شبیه باشید بهتره _ مچکرم.

این‌که گفتم شادی‌ها گاهی بزرگ‌ترین درس هارو دارن، این رو همگی بادقت بخونید می‌فهمید. https://eitaa.com/shabghardd3/593

مدل تایپ کردن افراد رو حفظ می‌کنم و کاملاً متوجه می‌شم که کدوم حرف، از کی هست. اما واقعاً یه‌سری هاتون رو نمی‌فهمم. یه‌جا تخریب می‌کنید یه چیز دیگه می‌گید بعد یه جای دیگه، میاید دیدگاه‌هاتون رو بهم می‌گید. با خودتون درگیری دارید؟

توی دو روز، اون‌قدر سوتی دادم که فقط یا خدا.

با دیدگاه های مختلفی این رو می‌شه بررسی کرد؛ و همه جای صحبت‌هاتون کامل درست نیستش به نظرم.