این به این معنا نیست که زندگی آسون باشه، ما بد خیلی خوب هم داریم.

تو فکر میکنی آزاده بودن با دینداری در تعارضه؟ . -من فکر می‌کنم که دینداری حقیقی منجر به آزاده بودن افراد می‌شه.

نمی‌دونم متوجه شدید یا نه، ولی با ادبیات و کتاب‌هایی که الان تولید می‌شن، ژانرهایی(دارک رومنس، فانتزی های به شدت کلیشه‌ای و آبکی.) که اصلاً به کتاب نمی‌خورن ولی بازم توی لیست نوشته‌ها اضافه می‌شن، فقط می‌شه یه نتیجه گرفت‌. یا ادبیات اصیل، می‌میره و یه ادبیات فیک و از خودساخته میاد جاش. یا کسی توی آینده و حال، علیه این کتاب‌ها طغیان می‌کنه و نمی‌ذاره نابود بشه.

دارک رومنس رو هیچ‌جوره نمی‌شه انکار کرد، آلوده شدن عشق با تجاوز و هزاران چیزی که اصلاً نمی‌شه حتی اسم‌هاشون رو گفت. جا به جا شدن مرزهای انسانیت، دین، عشق، خشونت، و برده‌ی هوس شدن. در گذشته، انسان ها کتاب می‌خوندن، تا کمی هم که شده از دیروزشون عاقل‌تر، فهمیده‌تر باشن. اما الان، صنعت کتاب امروز طوری شده که نخونی عاقل‌تری.(توجه کنید! کتاب‌هایی با ژانر دارک رومنس و .. می‌گم.)

ژانر فانتزی‌ای که امروز شاهدش هستیم، چیزی شده که صرفاً بخاطر معروف شدن، پول در آوردن وارد جامعه می‌شه؛ نه بخاطر مفهوم‌. هر کتاب، کلیشه‌ای تر از قبل. دارای رگه‌هایی از خشونت که اصلاً هیچ منطقی ندارن. کلیشه، کلیشه، کلیشه. اغلب کتاب‌های امروز فانتزی، فقط بخاطر جلدش، اون صفحات رنگی و کلاً بخاطر ظاهر خریده می‌شه تا خودش.

وقتی هم که یکی می‌خونه،(شاید کسی واقعاً خوشش بیاد، کاری با این ندارم.) اما یکی هم خوشش نیاد، به دلیل زیاد معروف بودنش با خودش فکر می‌کنه: همه دوستش دارن، پس من هم باید اون رو دوست داشته باشم تا از جامعه عقب نباشم.) یا ادیت‌هایی که ازشون زده می‌شه، فن‌آرت، فقط به دلیل شخصیت‌ها عاشق کتابش می‌شن، خود کتاب عملاً بخونید فکر نکنم مفهومی داشته باشه‌.

ژانر فانتزی‌ای که در ابتدا بود، و چیزی که ما الان شاهدش هستیم کلی فرق دارن. فانتزی‌هایی مثلِ: هری پاتر ارباب حلقه‌ها و چندین کتاب دیگه، ادبیات رو شکوفا‌تر کردن اما این فانتزی‌ای که ما امروز داریم، نه تنها سبب خوب‌تر شدنش نمی‌شه، بلکه بدتر هم می‌شه.

حتماً این جواب‌هارو شنیدید که می‌گن: ما بخاطر سرگرمی تفریح می‌خونیم. عیبی نداره، بخاطر سرگرمی بخون اما این‌طوری نباشه که فقط برای سرگرمی، اون مفهومی که هزاران سال هست ادبیات به انسان‌ها می‌رسوند از بین بره. در آینده اگه بخوان مردم گذشته رو بشناسن، اول سراغ نوشته‌های اون زمان می‌رن؛ حتی اگه فقط تفریحی بوده باشه‌.

دارک رومنس که کلاً یه بحث خیلی طولانیه، که هم باید گفت چرا به وجود اومده، به چه دلیل و ..

و اما هستن افرادی که با افتخار، می‌گن که: ما دارک‌رومنس می‌خونیم. این اصلاً افتخار نداره، مگه این‌که یبار بخونی و تحلیل کنی کتاب رو که چرا به وجود اومده، اون سناریوی کتاب و..

واقعاً به این نیاز دارم که لااقل یکی، فقط یکی منظور واقعی‌م رو بفهمه.

آدم‌های سطح‌بینی هستید، با شما نمی‌شود از عمقِ"اقیانوس"سخن گفت.