فریدالدین ابوحامد محمد بن ابوبکر ابراهیم عطار نیشابوری معروف به عطار نیشابوری در حدود ۵۳۷ هجری قمری (۱۱۴۲ میلادی)، در نیشابور، خراسان بزرگ متولد شد
عطار در خانوادهای مذهبی و داروفروش (عطار) به دنیا آمد. او در جوانی شغل پدر را ادامه داد و داروخانهای داشت و همزمان به طبابت نیز میپرداخت. برخورد با بیماران و افراد دردمند باعث شد که به مسائل روحی و عرفانی توجه پیدا کند و بعدها دنیا را ترک کرده، به سیر و سلوک عرفانی روی آورد.
در بسیاری از منابع گفته شده که عطار پس از دیدار با یکی از درویشان یا عارفان، دگرگون شد و مسیر زندگیاش تغییر کرد.
آثار مهم این مرد بزرگ اکثرا منظوم اند و سرشار از نماد های عرفانی، نمونه هایی از آنها:
منطقالطیر
تذکرةالاولیاء
الهینامه
مصیبتنامه
اسرارنامه
خسرو نامه
دیوان اشعار
عطار در حملهی مغولان به نیشابور حدود ۶۱۸ قمری (۱۲۲۱میلادی) کشته شد. داستانهای زیادی دربارهی چگونگی کشته شدن او وجود دارد، که برخیشان افسانهگونهاند.
مولوی: "عطار روح بود و سنایی دو چشم او، / ما از پی عطار آمدیم به وجود."
* از عطار نیشابوری هیچ عکس و تصویری موجود نیست و فقط برخی نقاشان او رو به تصویر کشیده اند. برای مثال این نقاشی توسط نادر لنجانی کشیده شده است
۲۵ فروردین، بزرگداشت عطار نیشابوری
دُر.
و ای عزیزِ من! و ای عزیز کردهٔ من! ای کاش میتوانستم بروم. کوله بار نه چندان سنگین ام را جمع کنم، طوری که خودت هم متوجه نشوی بروم. همانگونه که تو از دستام لیز خوردی و قل خوردی و ناپدید شدی. بروم تا به یاد بیاوری روز هایی که نگاهت میکردم و تو خیره به لبخند دیگران لبخند میزدی. عیبی ندارد، سرزنشت نمیکنم ولی من هم کمی، فقط کمی از تو محبت میخواستم و تو رفتی.
و حالا اسیرت شدم، اسیر و مطیع تو.
نمیتوانم بروم هرچند که این بزرگ ترین خواسته من است.
" شادی "
هدایت شده از تقدیر .
در ما بخشی ناراضی وجود دارد، که هر چه در راستای راضی کردنش تغذیه اش کنید باز هم راضی نمی شود!
ما با به دست آوردنهای زیاد راضی نخواهیم شد، زندگی محل به دست آوردن نیست؛ محل پذیرش و همراه شدن است. گاهی در میان شلوغی های زندگیمان بایستیم و فقط چند لحظه در اکنون قرار بگیریم، در اکنون می توانیم حس کنیم و بخش ناراضی مان را آرام کنیم و دوباره برگردیم به مسیر همیشگی به دست آوردن و تلاش کردن به خودتان این حقیقت را یادآوری کنید؛بدن من برای همین دنیا طراحی شده است پس کمی بیشتر به آن اعتماد کنم او می داند چطور مرا از سختی ها و دردها رد کند.