همیشه قبل هر حرفی برایت شعر می‌خوانم قبولم کن من آداب زیارت را نمی‌دانم نمی‌دانم چرا این قدر با من مهربانی تو نمی‌دانم کنارت میزبانم یا که مهمانم #سیدحمیدرضابرقعی الحمدلله رب العالمین که در لیلة الرغائب مهمان امام رئوفم🌱 دعاگو و نائب‌الزیاره‌ی همه‌ی شما عزیزان هستم. .

من در سینه‌ام قلب‌های بسیاری را جا داده‌ام! قلب‌هایی که از اندوهی سنگین لبالب شده‌اند و در نیمه شبی بارانی فروریخته‌اند آنهایی که در ضرباهنگِ غم تپیده‌اند و در فشارِ رنجها از تپیدن باز ایستاده‌اند... قلبهایی که با بیرون ریختن طره‌ای مو، شاد شده‌اند، با کمی رنگ و لعاب خود را زیبا دیده‌اند و با خنده‌ای نه چندان ملیح قصد دلبری داشته‌اند! قلبهایی که در حسرتِ به آغوش کشیدنِ کودکی در خود پیچیده‌اند در آرزوی شادی و خنده پسربچه‌ای شکسته‌اند و در تمنای پیراهنی گلدار سوخته‌اند... قلبهایی که به عشق مبتلا شده‌اند به دعای وصال دل خوش کرده‌اند و در فراق آتش گرفته‌اند... قلبهایی که شکسته‌اند، قلبهایی که لبریز و خجسته‌اند، قلبهایی که زیرِ بارِ قرض‌ها کمر خم کرده‌اند، قلبهایی که از نسخه طبیب قطع امید کرده‌اند، قلبهایی که رازهایشان را نزد من بر ملا کرده‌اند... قلبهایی که روزگاری با من بوده‌اند و دیگر نیستند! قلبهایی که دوستم دارند، قلبهایی که دوستم داشتند و حالا ندارند! قلبهایی که هیچ وقت دوستم نداشته‌اند قلبهایی که با منند قلبهایی که بر منند ... قلبهایی که به یادِ منند قلبهایی که از خاطرم برده‌اند... . و من امشب تپشِ تمامِ این قلبها را درون سینه‌ام ریخته‌ام و با خود به صحن رسانده‌ام تا درست همان لحظه که چشم‌هایم خیسِ باران می‌شوند در هوای حرم رهایشان کنم... . . من تمامِ قلبهایی را که می‌شناسم و حتی نمی‌شناسم، فارغ از احساسی که به من دارند، با خود به حرم آورده‌ام... وقتی قرار است اجابت شوم، بگذار به یک معجزه‌ی دسته جمعی دچار شوم... ✍ملیحه سادات مهدوی @sharaboabrisham

. آدمیزاد به امید زنده‌اس. به این امید که به نجف برمی‌گرده! ‌.

. من خیال می‌کنم خداوند متعال، اول امیرالمؤمنین رو خلق کرده و بعد از روی امیرالمؤمنین، عجائبِ عالَم رو ساخته! .

. من همونم که دلم می‌خواست اونقدر پولدار باشم که هفته‌ای یه بار بلیط پرواز مشهد نجف بخرم و برم یه شب تا صبح نجف بمونم و دوباره برگردم. البته خیلی از آرزوهام دور نیستم، مثلا الان که دلم می‌خواست در حال خوردن شام هواپیمای نجف بودم، تو صف ایستگاه صلواتی ایستادم که یه چیزی گیرم بیاد بخورم، هزینه‌ی شام برام کم بیفته. 👩‍🦯👩‍🦯 هشتگ مرور رغبت‌های بر باد رفته در لیلة الرغائب .

. چله‌ی دعای عهد از امروز شروع می‌شه. خوندن دعای عهد یادتون نره🌱 .

بنظرم موندگارترین قرائت دعای عهد، همینه چقدر همه‌مون دوسش داریم و باهاش خاطره داریم🌱

. شماره کارتها و توضیحاتش سنجاقه. کارت مخصوص واریزی‌های عام

6037991223189063

به نام خودم کارت مخصوص صدقه

6037997113195094

به نام هادقی لطفا غیر از این دو شماره کارت به هیچ شماره کارتی پول واریز نکنید🙏 لطفا تمام شماره کارتهای قبلی رو از حافظه‌ی نرم‌افزارهای بانکی‌تون پاک کنید.🙏 .

. خب اولین جمعه‌ی رجب المرجب رو با واریزیهای عام رقم بزنیم تقدیم به محضر امام زمان جانمون🌱

6037991223189063

هزینه‌های جاری تمام کارهای خیر و فعالیتهای فرهنگی که گزارشش رو در کانال می‌بینید از محل واریزیهای عام شما عزیزان تأمین می‌شه💚 .

. من خیال می‌کنم خدا بعد از اینکه از خلق امیرالمؤمنین فارغ شده به تخت عرش تکیه زده و گفته بهتر از این نمی‌شد خدایی خودم رو اثبات کنم! فتبارک الله احسن الخالقین... .

. من خیال می‌کنم خدا برای خلقت هر کدوم از اجزای کائنات یک طرح و یک ایده‌ی اولیه داشته. مثلا وقتی قرار شده طرحِ بی‌نهایت رو بزنه، کهکشان‌ها رو آفریده. وقتی می‌خواسته به ایده‌ی شُکوه برسه، کوهستانها رو خلق کرده. برای طرح عظمت، اقیانوس‌ها رو، برای نظریه‌ی بی‌کرانگی، آسمونها و برای ایده‌ی زندگی، جنگل‌ها رو آفریده... و همینطور پیش اومده و ماه و ستاره و درخت و حتی آدمیزاد رو با پیش‌نویسهایی از طرحها و ایده‌های بدیعی ساخته که فقط و فقط متعلق به خالقیت خودشه... و درست وقتی قرار بوده "ایده‌ی یک بشری بسازم که تا قیومت هیشکی رو دستش بلند نشه" رو محقق کنه، به خلق امیرالمؤمنین مشغول شده! من خیال می‌کنم خدا امیرالمؤمنین رو دقیقا با طرحِ "یک چیزی بسازم که هر بار نگاش کنم به خودم دست‌مریزاد بدم" خلق کرده! اگه خدا قرار نبود یک بشری بیافرینه که خودش از تماشاش به وجد بیاد، پس چرا باید امیرالمؤمنین رو اینهمه شگفت‌انگیز خلق می‌کرد؟ نَه! من واقعا فکر می‌کنم خدا قصد داشته دست به کاری ببره که هی برگرده نگاش کنه و هی به خودش تکبیر بزنه! الله‌اکبر چی خلق کردم! چه بشری ساختم، الله‌اکبر! من خیال می‌کنم خدا بعد از اینکه از خلق امیرالمؤمنین فارغ شده به تخت عرش تکیه زده و گفته بهتر از این نمی‌شد خدایی خودم رو اثبات کنم! فتبارک الله احسن الخالقین... ✍ملیحه سادات مهدوی @sharaboabrisham

. من پیرِ اعتکافم‌، از اون زمان که اعتکاف اینطور فراگیر نشده بود و بعضیها حتی نمی‌دونستن اعتکاف چیه و من طفل خُردی بیش نبودم، معتکف شدم تا الان. اعتکافها رو مثل کف دستم می‌شناسم! بر اساس تجربه‌هام می‌گم چند نکته رو لازمه بدونید. اول اینکه واسه صف سحری یه جوری برنامه‌ریزی کنید حتما اول صف باشید، سریع سحری رو بگیرید و بزنید بر بدن و بدو برید برای مسواک، دیر کنید تمومه، بعدش سرویسا شلوغ میشه و تا بعد اذون صبح باید تو صف باشید. نماز صبح رو که خوندید نخوابید، بیدار بمونید. اکثر معتکفا می‌خوابن، شما بیدار بمونید و بین معتکفا راه برید و سهواً بالشتاشون رو لگد کنید تا خواب رو کوفتشون کنید، آخه مسجد که جای خواب نیست. معمولا برنامه‌های سخنرانی از ساعت ده به بعده سعی کنید تا قبل از ساعت ده، مسیر اتصال بلندگوهای مسجد رو قطع کنید، تا وقتی سخنران اومد بلندگو قطع باشه و مزاحمت ایجاد نکنه و بتونید بخوابید. ساعت خوابتون رو حتما با ساعتای سخنرانی تنظیم کنید. دم اذون ظهر دوباره سرویس بهداشتی غلغله می‌شه، نیم ساعت قبل اذون برید با خیال راحت وضوتون رو بگیرید و تا اذون ازش حفاظت کنید وگرنه نماز جماعت ظهرو تو صف وضو از دست می‌دید. بعد نماز ظهر معمولا احکام می‌گن، شما که خودتون مجتهدید، پس بهتره بخوابید. از نماز ظهر تا یه ساعت به اذون مغرب تقریبا مسجد توی خلسه‌اس و بهترین فرصته برای اینکه دوباره بلند شید روی بالشت و پتوهای مردم دور بزنید و دست و پاهاشون رو لگد کنید. دوباره نیم ساعت قبل اذون مغرب وضو رو بگیرید وگرنه بازم نماز جماعت از دست رفته. واسه چایی حتما با خودتون فلاسک ببرید و وقتی روزه‌دارهای تشنه تو صف هستن تا یه استکان چایی بریزن، شما همه رو معطل کنید تا فلاسکتون پر شه، بعد هم موقع افطار که دلتون یه چایی بیشتر نمی‌خواد همون یه چایی رو بخورید و بقیه‌ی چایی‌ تو فلاسک رو بدون وجدان‌درد خالی کنید توی سینک مسجد، چون چای کهنه شده و شما حیفید که چای کهنه بخورید. الان که فصل سرماست حتما کنار بخاری برای خودتون جایگیرید، هر وقت سردتون شد بخاری رو زیاد کنید و هر وقت گرمتون شد بخاری رو کم کنید، به سروصدای بقیه معتکفا هم هیچ اهمیت ندید، اونا چه میفهمن که سرده یا گرمه؟ شما کنار بخاری هستید و تشخیص می‌دید دما چطوره. شبها بعد از افطار بگید خانواده بیان دیدنتون و تا نزدیکای سحر پیشتون بمونن. بندگان خدا دلتنگ می‌شن، بهرحال سه روز قراره مسجد باشید. بگید خانواده حتما با خودشون بچه‌ها رو هم بیارن تا تو فاصله‌ای که شما وسط صحن مسجد بساط کردید و دور هم حرف می‌زنید بچه‌ها هم وسط معتکفا بدو بدو کنند و اسباب و وسایل مردم رو لگدمال کنند، و نذارن معتکفا دو رکعت نماز با آرامش بخونن. حتما هر چی خوردید آشغالاشو همونجا بریزید، خادمای اعتکاف پس برای چی هستن؟ برای اینکه ریخت و پاشای شما رو جمع کنن و تفاله‌های چایی که شما توی سینک ریختید رو بردارن، اگه نمی‌خواستن بیخود خادم شدن. شب هر ساعتی خوابتون گرفت برقو خاموش کنید، هر کی میخواد دعا یا قرآن بخونه، با نور مهتاب بخونه، ناسلامتی ماه شب چهارده تو آسمونه، چراغ روشن کنن که مزاحم خواب شما باشن؟ اگه مفاتیح یا قرآن لازم داشتید از روی سجاده‌های بقیه بردارید و ببرید و دیگه برنگردونید. اونا اگه اهل مفاتیح بودن که مفاتیحشون رو روی سجاده نمی‌ذاشتن و برن پی کارشون! وقتی قراره برید سرویس، هر دمپایی که دم پا بود رو بپوشید و برید با خیال راحت به وضو و نظافتتون برسید، وقتی هم برگشتید از اون یکی درِ مسجد وارد بشید و دمپایی‌ها رو حتما جلوی اون یکی در، بذارید که صاحبش تا آخر اعتکاف نتونه پیداش کنه... ✍ملیحه سادات مهدوی #ادامه_دارد @sharaboabrisham