اومدیم حرم باذن الله و باذن رسول‌الله و باذن امام رضا جان رخت مشکی اباعبدالله رو بپوشیم 💚

. تعداد زیادی از اعضای کانال پیام دادن و درخواست داشتن برای سلامتی رهبری قربانی انجام بدیم. ما همیشه قربانی‌هامون رو بین عزتمندان توزیع می‌کنیم ولی این بار اگه موافق باشید یه قربانی کنیم و تحویل هیأت عزاداری بدیم تا توی آشپزخونه‌‌ی اباعبدالله خرج غذای عزادارای حسینی بشه. خوبه؟ .

ممنونم از اباعبدالله که به یک محرم دیگه راهمون داد💚 @sharaboabrisham

سلام محبوب قلب‌های ما همه💚 @sharaboabrisham

ایرانِ ما با تکیه به عَلَم و کتل‌های دم و دستگاه اباعبدالله، همیشه پیروزه، همیشه پیروز... الحمدلله رب العالمین که اهل‌بیت رو داریم. .

باذن الله و باذن رسول‌الله... این خانه عزادار حسین است. @sharaboabrisham

. من اگر روضه‌خوان بودم از آن روضه‌خوان‌های کاربلدی می‌شدم که با سلیقه روضه‌هایم را گلچین می‌کردم. مثلا برای هر شبِ این محرم، روضه‌ی یکی از سردارهای سپاهِ اباعبدالله را می‌خواندم و از حجم خسارتی می‌گفتم که شهادت هر کدامشان به لشکر اباعبدالله وارد کرد، از میزان دلشوره‌ای که رفتنشان به جان بچه‌های حرم انداخت، از احساس شادمانی و فرحی که به دل دشمن افتاد. اینطوری مستمع‌هایم فرصت می‌کردند گریه‌های نَکرده‌ی‌شان را قضا کنند و با یک چشم برای کربلا اشک بریزند و با چشم دیگر برای ایران. من اگر روضه‌خوان بودم محرم امسال حتما یکی دو تا از روضه‌هایم را به رفیق‌های کربلا اختصاص می‌دادم؛ و از سابقه‌ی دوستی و رفاقتشان با اباعبدالله می‌گفتم، از اینکه چندین و چند سال رفیق و محل اعتماد ارباب بوده‌اند، از اینکه چقدر آقا رویشان حساب داشته و دست آخر از اینکه با شهادتشان چطور قد ارباب خمیده و چطور یک‌باره پشتش خالی شده و با این روضه‌ مستمع‌هایم را برای دو کس می‌گریاندم، اباعبدالله و سید علی خامنه‌ای! من اگر روضه‌خوان بودم یکی از روضه‌هایم را حتما به وهب اختصاص می‌دادم و از آن جوان خوش‌لباس و خوش‌بر و روی نصرانی می‌گفتم که کسی حتی در خیالاتش هم نمی‌آمد که وهبِ نصرانی آنطور در رکاب ابی‌عبدالله جان‌افشانی کند و چه بسا که بعضی‌ها در دلشان وهب را سرزنش‌ها هم کرده بودند و با این حرفها چشم مستمع‌هایم را در حسرت دو چیز خیسِ اشک می‌کردم، آن جوان نصرانیِ کربلا و آن جوان خوش‌پوش تهرانی که کسی حتی خیالش را هم نمی‌کرد که یک روز روی تابوتش پرچم ایران بپیچند و پیش از اسمش بنویسند، شهید! من اگر روضه‌خوان بودم این محرم، بیشتر از همه‌ی محرم‌های عمرم از زینب و از استکبارستیزی‌اش می‌خواندم، از زینب و تو دهنی‌ زدنش به ابرقدرتهای عصرش، از زینب و درهم کوبیدن هیمنه‌ی اموی، از زینب و یک قدم عقب نکشیدنش؛ و با این حرفها روح حماسه را در مستمع‌هایم زنده می‌کردم و از مبارزه‌ی زینب کبری می‌گفتم که چطور دامنش از شام تا اسرائیل امتداد پیدا کرده! من اگر روضه‌خوان بودم، محرم ۱۴۰۴ برای دو وطن روضه می‌خواندم و مستمع‌هایم را برای دو سرزمین می‌گریاندم: کربلا و ایران... ✍ملیحه سادات مهدوی @sharaboabrisham ❗️انتشار دستنوشته‌ها بدون نام نویسنده و لینک کانال جایز نیست. .

سلام و تسلیت به مناسبت فرار رسیدن ماه عزای اهل‌بیت ما معمولا ارتباطمون با ماه محرم بیشتر در قالب همین روضه‌ها و سینه‌زنی‌هاست شاید خیلی‌هامون مطلع نباشیم که در مفاتیح‌الجنان اعمالی برای ایام این ماه بیان شده. برای روز اول محرم و روز سوم محرم روزه وارد شده و پاداش روزه هر کدوم از این دو روز اجابت دعای فردِ روزه‌داره. نیاز نیست حتما هر دو روز رو روزه بگیرید هر روزش بصورت جداگانه چنین پاداشی داره. روز اول محرم دعای حضرت زکریا در طلب فرزند از خداوند اجابت شده و دعا برای صاحب فرزند شدن در این روز توصیه شده. و روز سوم محرم روزیه که حضرت یوسف از زندان آزاد شدن. بهرحال ان‌شاالله در کنار عزاداریها خرده توجهی به اعمال عبادی این ایام هم داشته باشیم تا ان‌شاالله بهره و نصیبمون بیشتر بشه. امشب یعنی شب اول محرم هم یک نماز دو رکعتی داره هر رکعت حمد و یازده قل‌هوالله که پیامبر گرامی فرمودن هر کی امشب این نمازو بخونه و فردا هم روزه بگیره مثل کسیه که تمام سال رو مداومت به خیر کرده. درباره روزه فردا هم امام رضا جان فرمودن هر کی روز اول محرمو روزه بگیره و دعا کنه خدا دعاشو اجابت میکنه همونطور که دعای زکریای نبی رو اجابت کرد. واسه روزه روز سوم هم روایت میفرماید سبب اجابت دعا و برطرف شدن اندوه و حل مشکله. مطالبی که نوشتم رو از مفاتیح نقل کردم🙏 التماس دعا ملیحه سادات مهدوی @sharaboabrisham

کوله‌ی یک شهروند خبرنگار وطن‌پرست که بفکر بچه‌های شرکت‌کننده در تشییعه😁 کلی خرت و پرت و جایزه برداشتم تو تشییع به هر بچه‌ای برسم یه هدیه‌ای بدم ان‌شاالله. بریم بازدید از مناطقی که اسرائیل جنایتکار بهش تجاوز کرده برای ثبت روایت پیروزی شش تیر ۰۴ تهرانِ سربلند و پیروز✌️❤️

. از سمت جنوب وارد تهران شدم. سه راه افسریه از اتوبوس پیاده شدم. ماشین گشت تو سه راه افسریه مستقر بود که ظاهرا بچه‌های سپاه بودن. سرویس بهداشتی پارک، سمت بانوان قفل بود و امکان ورود نداشت، سمت آقایون دم در یک نگهبان نشسته بود و کیف و وسایل هر کس که میخواست وارد سرویس بشه رو تحویل می‌گرفت. جی‌پی‌اس بشدت ضعیفه و به سختی می‌شه روی نقشه‌ی اینترنتی مسیریابی انجام داد که حدس می‌زنم بخاطر شرایط امنیتی دسترسی به لوکیشن‌ها رو محدود کردن. از سه راه افسریه تا قیطریه با ماشین اومدم. خیابونها خلوت و بدون ترافیکه. تهران آرام و امن و زندگی مردم در طبیعی‌ترین حالت ممکن جاریه. عکس شهدای اخیر از نوزادان گرفته تا دانشمندان هسته‌ای در مسیر بزرگراه‌ها نصب شده، یکی از شهدا رو می‌شناسم و تا چشمم به عکسش می‌افته دلم هری می‌ریزه پایین. این جنگ تحمیلی در من احساس تازه‌ای به وجود آورده، من عاشق تهران شدم! خیابونها رو با ولع تماشا می‌کنم و دوست دارم تک تک درختها رو ببوسم و روی بلوکه‌ی تمام جدولها سجده کنم. من از تهران مقاوم ممنونم برای تمام این یازده روز، برای تمام این ۴۶ سال. می‌بوسم دست توانای نیروهای مسلح رو. ✍ملیحه سادات مهدوی روایتِ تهرانِ همیشه پیروز ششم تیر ۰۴ @sharaboabrisham