. یه خانومه نشسته تو موکب و داره آدرس بازار می‌ده به بقیه😞 لطفا از بازار عراق خرید نکنید. بدون هیچ تعارف و ملاحظه‌ای میگم این خیانت به کشوره! ما نباید ارز رو از کشور خودمون خارج کنیم اونم برای خریدن خرت و پرتهایی که تو کشور خودمون بهترش هست. همیشه یادمون باشه کشور ما کشور امام زمانه، ما همه‌جوره باید برای قدرتمند شدن کشورمون تلاش کنیم. اقتصاد هر کشوری، یکی از اصلی‌ترین ستونهای اون کشوره. نباید با خارج کردن ارز از کشورمون به اقتصاد کشورِ امام زمان آسیب بزنیم. .

صبحانه‌ی موکب علامه بهلول گنابادی. گنابادی‌ها حتی اگه امریکا هم برن دبه‌ی ماست چکیده‌شون رو با خودشون می‌برن، عراق که دیگه از خودمونه🦦 خدا کنه شیفت شستن ظرفای صبحونه رو بدن به من🦧

. امشب شب جمعه و شب زیارتیه من ان‌شاالله مشرف می‌شم حرم اباعبدالله. اسم هر کس که دوست دارید، حَی یا میت، شهدا، خانواده، دوستان، فامیل، آشناها... 👈 اینجا بنویسید، ان‌شاالله همه‌ی اسامی رو در حرم یاد می‌کنم و از طرف همه سلام می‌دم خدمت حضرت ارباب و حضرت ابوفاضل .

نشان افتخار ما خادم‌ها💚 برای سنجاق کردن روی چادرامون. خدایا این عنوان رو برای شب اول قبرمون نگه دار اونجا که نکیر و منکر میان و قراره اسم ما رو بپرسن، اذن بده ما خودمون رو با این عنوان معرفی کنیم: خادم الحسین💚 با این اسم و با همین پرچم🇮🇷 که عاقبت‌بخیری توی همین اسم و زیر همین پرچمه

. تعداد بازدیدی که👈 این پیام خورده نشون می‌ده جیگر خانومای ایرانی حال اومده و دارن دست به دست تو گروها می‌چرخونن🦹🦹 .

من از موکبای بغلی گوسفند بلند می‌کنم میارم اینجا کباب کنیم

ظرفای غذای موکب ما به همین باکلاسیه هم سنتی و قشنگه، هم به محیط زیست آسیب نمی‌زنه شیفت شستن ظرفای ظهر با بقیه خادما، دیگه ظرفای صبح با من بود. .

این گوسفنده تو مسیر مشایه‌اس داره می‌ره عاقبت‌بخیر بشه غذای زائرای ارباب بشه

درخواست بانوان ایرانی از ستاد اربعین: لطفا دم مرز اول شوهرهای ما رو تافت بزنید و بعد مهر ورود به کشور رو به گذرنامه‌شون بزنید.

موکب ما در کربلا مستقره. یک مدرسه‌اس که کلاسها رو فرش کردن و اتاق به اتاق زائرها برای استراحت اسکان دارن. ما هم اینجا از زائران پذیرایی می‌کنیم و البته برنامه‌هایی مثل سخنرانی و روضه‌خوانی و نمازجماعت هم داریم. امروز ظهر سخنران برنامه‌ی بانوان من بودم. درباره‌ی حضرت زینب کبری سلام‌الله‌علیها صحبت کردم که الحمدلله خیلی مورد استقبال قرار گرفت و البته بسیاری از زائران گفتند براشون این صحبتها تازگی داشته. حتی یک خانم به من گفت من اینهمه عمر کردم اصلا درباره‌ی حضرت زینب این مطالب رو نمی‌دونستم. ما در کشور شیعه با یک آسیب جدی مواجهیم و اون هم اینکه بسیاری از منبری‌ها و مداحان ما جز ذکر مصیبت حرف دیگری برای مردم ندارن و نقش اهل‌بیت رو در حد یک درگاه برای حاجت‌خواهی تنزیل می‌دن! ما واقعا نیاز داریم با بُعد دیگری از وجود اهل‌بیت آشنا بشیم. بُعدی که ما رو از جایگاه آدمهای آویزون و طلبکار و حاجت‌خواه ارتقا بده و به آدمهایی رهرو و پیرو تبدیل کنه. من برای آشنایی با ابعاد ناشناخته‌ی اهل‌بیت کتابی ساده‌تر و خوش‌خوان‌تر از کتاب همرزمان حسین و سخنرانی بهتر از استاد حامد کاشانی سراغ ندارم. .

. این نکته رو هم بگم همزمان که من صحبت می‌کردم بانوان اشک می‌ریختن و گریه می‌کردن! من اصلا روضه نخوندم، در واقع من اصلا روضه خوندن بلد نیستم، من فقط درباره‌ی حضرت زینب صحبت کردم و بانوانی که با اون حجم از زیبایی حضرت زینب مواجه شده بودند از سر تجلیل و عشق اشک می‌ریختند و نمی‌دونستند که چطور باید از حضرت تشکر کنند. منظورم اینه که حتی اگه به اشک گرفتن از مستمع هم باشه نیازی نداریم فقط ذکر مصیبت بگیم. البته که ذکر مصیبت هم واجب و لازمه ولی نباید فقط به مصیبت اکتفا کرد. آدمها همین که با زیبایی‌های اهل‌بیت مواجه بشن بی‌اختیار اشک می‌ریزن. دیدین چطور وقتی فضائل امیرالمؤمنین رو می‌شنویم از شوق اشک می‌ریزیم؟ خب اونکه روضه نیست. پس اشک برای چیه؟ اشک از سر اشتیاقه. ما بیشتر از اونکه نیاز باشه دلمون برای اهل‌بیت بسوزه، نیاز داریم دلمون به اهل‌بیت مشتاق باشه. .