_شعر هایم جز خودش دست همه چرخید و حیف..
آن که بایستی بخواند،مصرعی از من نخواند:)!
_آنچنان با یاد نامت بُردهام خود را ز یاد ،
کز فراموشی نمیآید به یادم نام ِخویش .
اونجاکه هوشنگ ابتهاج میگه:
_خودم را بی تو دلخوش میکنم جانا
گهی با اشک جانفرسا گهی لبخند مصنوعی...
- شآیَد!..
اونجاکه هوشنگ ابتهاج میگه: _خودم را بی تو دلخوش میکنم جانا گهی با اشک جانفرسا گهی لبخند مصنوعی...
خودم را بی تو دلخوش میکنم جانا ، به هر نوعی*
گهی با اشک جانفرسا گهی لبخند مصنوعی...
«ه.ا.سایه»