🔴 نواف سلام نخست وزیر لبنان به صحبت های شیخ نعیم در مراسم اربعین بعلبک واکنش نشان داد:
🔸 امروز کسانی به میدان می‌آیند که قدرت سیاسی را متهم می‌کنند به یاری‌رساندن به اسرائیل، سپس به گفت‌وگو و همبستگی فرا می‌خوانند، گویی لبنانی‌ها بی‌حافظه‌اند؛
در حالی‌که حقیقت این است بزرگترین یاری به اسرائیل را کسانی دادند که به‌تنهایی لبنان را به دل زدن به کارزارهای بی‌حاصلِ واگذاریِ جنگ کشاندند.
پ.ن گفتنی است شیخ نعیم قاسم در صحبت های امروز با حمله به دولت لبنان نتیجه توقف حملات و خروج اسرائیل از بخش هایی از جنوب لبنان را نتیجه تفاهم ایران و آمریکا و گفتگوهای میان دولت لبنان و اسرائیل را دستاورد سیاسی برای دشمن دانست
⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba
شعوبا
💠 ابتسام الکتبی، رئیس مرکز«الامارات للسیاسات»:
🔸 تهران بر این باور است که کلید واقعی مذاکرات در شرایط کنونی نه در واشنگتن، بلکه در تنگه هرمز قرار دارد. ایران تلاش می‌کند ابتدا یک دستاورد راهبردی در این گذرگاه دریایی تثبیت کند و سپس از موضعی قدرتمندتر وارد مذاکرات با آمریکا شود.
مذاکره با عمان برای ایران سودمندتر و از نظر سیاسی کم‌هزینه‌تر است.
گفت‌وگوها با مسقط می‌تواند به‌عنوان مذاکراتی میان دو کشور ساحلی درباره مسائل کشتیرانی و ترتیبات دریایی معرفی شود، نه بازگشت به میز مذاکره تحت فشار آمریکا. این موضوع به ایران اجازه می‌دهد همچنان در فضای داخلی تأکید کند که در برابر واشنگتن عقب‌نشینی نکرده است.
🔸 ایران تلاش دارد موضوع تنگه هرمز را از سایر پرونده‌ها جدا کند.
تهران می‌خواهد ابتدا ترتیبات مربوط به هرمز را تعیین کند، زیرا این موضوع می‌تواند یک اهرم نفوذ پایدار در اختیار ایران قرار دهد؛ اهرمی که در مذاکرات بعدی درباره تحریم‌ها، بنادر، دارایی‌های مسدودشده و برنامه هسته‌ای قابل استفاده خواهد بود.
گفتمان کنونی ایران بر این مبناست که آمریکا حملات را از سر گرفته یا به تفاهمات پیشین پایبند نمانده است.
به همین دلیل، تهران تمایل ندارد پیش از دریافت تضمین‌های عملی، به مذاکرات مستقیم بازگردد؛ تضمین‌هایی مانند توقف حملات، کاهش محدودیت‌های دریایی و پذیرش نقش ایران در ترتیبات امنیتی و مدیریتی تنگه هرمز.
🔸 اختلال در مسیر کشتیرانی، بازارهای انرژی، شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی و کشورهای خلیج فارس را تحت فشار قرار می‌دهد و باعث می‌شود واشنگتن و متحدانش بیش از پیش به دنبال راه‌حل باشند. از نگاه تهران، تا زمانی که بتواند از اهرم هرمز برای افزایش هزینه ادامه بحران استفاده کند، ضرورتی برای ارائه امتیازات سریع وجود ندارد.
🔹 بازگشت به مذاکرات مستقیم در شرایط فعلی ممکن است در داخل ساختار سیاسی ایران، به‌ویژه نزد سپاه پاسداران، به‌عنوان عقب‌نشینی پس از جنگ تفسیر شود.
در مقابل، دستیابی به توافق با عمان می‌تواند به‌عنوان نشانه‌ای از پذیرش نقش منطقه‌ای ایران و به رسمیت شناختن جایگاه آن در مدیریت امنیت و ترتیبات تنگه هرمز معرفی شود.
📌 جمع‌بندی:
ایران اصل مذاکره را رد نمی‌کند، بلکه تلاش دارد ترتیب و شرایط آن را بازتعریف کند. هدف تهران این است که ابتدا از طریق عمان، نوعی پذیرش نقش خود در تنگه هرمز را به دست آورد و سپس این دستاورد را به‌عنوان یک اهرم قدرت در مذاکرات با واشنگتن مورد استفاده قرار دهد. بنابراین، گفت‌وگوهای ایران با مسقط جایگزین نهایی مذاکرات با آمریکا نیست؛ بلکه تلاشی برای تغییر موازنه قدرت پیش از ازسرگیری مذاکرات مستقیم است.
⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba
💠 سعود المالکی، فعال توییتری عربستانی:
«ای مردم، موضوع خیلی عمیق‌تر از صرفاً یک حمله پهپادی است. نظام ما سال‌هاست بر محاصره یمن اصرار دارد و همین محاصره باعث شده طرف مقابل به این شکل پاسخ دهد. حوثی‌ها تروریست‌های بی‌هدف و بی‌منطق نیستند که کورکورانه حمله کنند؛ آنها از سرزمین و مردم خود دفاع می‌کنند؛ مردمی که سال‌ها با گرسنگی، بیماری و محاصره دست‌وپنجه نرم می‌کنند. از دید بسیاری از مردم، این یک حق مشروع به شمار می‌آید.
🔸رفع محاصره از یمن نشانه ضعف یا عقب‌نشینی نیست، بلکه راه‌حلی است که به نفع همه خواهد بود و امور را به وضعیت طبیعی بازمی‌گرداند. اگر نظام با یمنی‌ها صادقانه وارد گفت‌وگو می‌شد، محاصره را پایان می‌داد و مذاکرات واقعی را آغاز می‌کرد، شرایط آرام می‌شد و این مسئله پیش از هر کس دیگری به نفع خود عربستان بود.
🔸زیرا این جنگ برای ما هزینه دارد؛ میلیاردها از خزانه کشور را مصرف می‌کند، هر روز ما را فرسوده‌تر می‌سازد و مردم را در وضعیت نگرانی دائمی قرار می‌دهد. اما اگر همین مسیر ادامه پیدا کند، کسانی که سود می‌برند نه ما هستیم و نه یمن؛ بلکه بزرگترین بهره‌بردار آمریکا خواهد بود. آمریکا میلیاردها دلار از ما بابت سلاح‌ها و قراردادها دریافت می‌کند، سامانه‌های دفاعی می‌فروشد و به ما می‌گوید از خودتان محافظت کنید، در حالی که خودش نتوانسته از منافعش در دریای سرخ محافظت کند و پیش‌تر نیز برای منافع خود با حوثی‌ها توافق‌هایی داشته است.
⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba
💠 خلیل نصرالله تحلیلگر مشهور لبنانی نوشت:
🔸الشرع در تلاش است تا از درگیری با حزب‌الله جلوگیری کند.
از سوی دیگر، حزب نیز در تلاش است تا از درگیری با سوریه اجتناب کند.
هر دو طرف از حجم چالش‌ها، به ویژه چالش‌هایی که از جنوب سرچشمه می‌گیرند، آگاه هستند.
هر دو طرف از میزان خسارات ناشی از درگیری آگاه هستند.
به همین دلیل، دمشق تمایل خود را به گفت‌وگو نشان داد و حزب نیز با ابراز تمایلات مشابه، پاسخ داد.
🔸بسیاری ناراضی هستند، به ویژه کسانی که ادعا می‌کنند با رسیدن الشرع به قدرت پیروز شده‌اند و اکنون فرصتی برای حمله به دشمنان خود، با استفاده از خون دیگران، یافته‌اند.
این افراد هرگونه نزدیکی بین سوریه و حزب را به عنوان یک ضرر تلقی می‌کنند.
آنها تلاش خواهند کرد تا با دستکاری در گذشته، تحریک ایجاد کنند.
بنابراین، باید با یک رویکرد مسئولانه و با نشان دادن اهمیت این مرحله، به این موضوع پاسخ داد، و این وظیفه بر عهده حزب الله و سوریه است.
🔸اما بزرگترین بازنده، "اسرائیل" خواهد بود.
⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba
برنامه جهانی غذا (WFP) منتشر کرد:
افزایش قیمت ها حتی پس از تغییر رژیم
افزایش ۳۳ درصدی هزینه سبد حداقل معیشت در سوریه طی یک سال
▫️ هزینه سبد حداقل خوراک و نیازهای پایه خانوار در سوریه از ژوئن ۲۰۲۵ تا ژوئن ۲۰۲۶ با ۳۳٪ افزایش، از ۲۰,۰۲۰ به ۲۶,۵۵۱ لیره سوریه جدید رسیده است.
🔻 چرا؟
سوریه همچنان وابستگی گسترده‌ای به واردات خوراک و انرژی دارد و همین موضوع آن را در برابر تکانه‌های خارجی و نوسانات ارزی آسیب‌پذیر می‌کند. روند نرخ برابری لیره (چه در بازار رسمی و چه در بازار موازی) پیوند تنگاتنگی با روند هزینه سبد خوراک حداقلی داشته است.
🔹 کالاهایی که در یک سال گذشته بیشترین افزایش قیمت را داشته‌اند:
▫️ گوجه‌فرنگی: ۷۰٪
▫️ روغن: ۶۳٪
▫️ صابون همه‌کاره: ۵۷٪
▫️ پیاز: ۵۱٪
▫️ مایع ظرفشویی: ۴۶٪
▫️ نوار بهداشتی: ۴۴٪
▫️ تخم‌مرغ: ۴۴٪
▫️ گازوئیل (بازار موازی): ۴۳٪
▫️ عدس: ۴۲٪
▫️ سیب‌زمینی: ۴۰٪
🔻 پرتأثیرترین استان‌ها (تغییر سالانه):
▫️ ادلب: ۵۵.۴٪
▫️ حلب: ۴۲.۵٪
▫️ دیرالزور: ۴۰.۸٪
▫️ لاذقیه: ۳۷.۸٪
▫️ طرطوس: ۳۵.۲٪
▫️ دمشق: ۳۰.۸٪
▫️ سویدا: ۲۹.۸٪
▫️ ریف‌دمشق: ۲۸.۶٪
▫️ حماه: ۲۷.۵٪
▫️ حمص: ۲۶٪
▫️ درعا: ۲۲.۱٪
▫️ قنیطره: ۲۰.۱٪
⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba
سعید زیاد، تحلیلگر فلسطینی:
🔸خواندنِ توافق مکه به‌عنوان ضربه‌ای به ایران، گونه‌ای خوانش آرزواندیشانه و اغراق‌آمیز است؛ چرا که نه ترکیه و نه پاکستان هیچ‌کدام وارد جنگی با ایران نشده‌اند، و هر دو اساساً بدون نیاز به پیمان‌های دفاع مشترک، توانایی حفاظت از خود را دارند.
از سوی دیگر، ضربات ایران به عربستان سعودی نشان می‌دهد که تهران به دلایل متعدد، تمایلی به درگیری با ریاض ندارد.
توافق مکه یک تحول راهبردی است که نشانه‌های آن پیش از جنگ ایران نیز آشکار بود؛ این توافق بازتاب‌دهنده‌ی تغییر موضع منطقه از تکیه‌ی کامل بر حمایت آمریکا، به‌سوی شکل‌گیری هسته‌ای نیمه‌مستقل برای دفاع منطقه‌ای است.
⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba
شعوبا
محمد هنیه، روزنامه نگار فلسطینی:
🔴این همان «محور رادیکال سنی نوظهور» است.. طبق نامی که بنیامین نتانیاهو برای آن به‌کار برد.
محوری که نتانیاهو از همان ابتدا کوشید سنگ‌اندازی کند و مانع شکل‌گیری آن شود، آنجا که گفت: «از هر کشوری که خواهان عادی‌سازی روابط یا صلح با ما باشد، انتظار داریم که در تلاش‌هایی مشارکت نکند که قدرت‌ها یا ایدئولوژی‌هایی در پی نقطه‌ی مقابل صلح رهبری‌شان می‌کنند.»
🔸اما فارغ از توصیف نتانیاهو، و صرف‌نظر از هر آنچه درباره‌ی اهداف و حدود این محور گفته می‌شود و اینکه آیا واقعاً به ائتلافی منسجم بدل خواهد شد یا نه، پرسش اصلی همچنان باقی است:
آیا اسرائیل اجازه می‌دهد این محور ادامه یابد و قدرت بگیرد؟
آیا شکل‌گیری محوری را می‌پذیرد که یکی از اعضای آن پاکستان باشد؛ کشوری که هیچ رابطه‌ی دیپلماتیکی با اسرائیل ندارد و گذرنامه‌اش این عبارت را بر خود دارد: «این گذرنامه برای تمام کشورهای جهان به‌جز اسرائیل معتبر است»؟
🔸و در کنار آن ترکیه قرار دارد که در گفتمان اسرائیلی طی دوره‌ی اخیر به یکی از برجسته‌ترین منابع نگرانی منطقه‌ای بدل شده، در میان مجادله‌ای رو به تشدید پیرامون «خطر ترکیه»، و نگرانی‌های اسرائیل از گسترش نفوذ نظامی ترکیه در سوریه و نزدیک‌شدن آن به عرصه‌هایی که تل‌آویو آنها را به‌شدت حساس می‌داند؟
سپس عربستان سعودی… کشوری که تاکنون به کاروان عادی‌سازی روابط نپیوسته و هر مسیری از این دست را به مجموعه‌ای از خواسته‌ها گره می‌زند، در صدر آنها مسیری که به تشکیل دولت فلسطینی بینجامد، در کنار جاه‌طلبی‌هایش برای برنامه‌ی هسته‌ای غیرنظامی که طی سال‌ها تحفظات و نگرانی‌های اسرائیل را برانگیخته است.
سه قدرت منطقه‌ای با وزن نظامی، سیاسی و اقتصادی عظیم، که منافع‌شان روزبه‌روز بیشتر در منطقه‌ای تلاقی می‌کند که اسرائیل عادت داشته در آن از شکل‌گیری هر قدرت منطقه‌ای که بتواند برتری‌اش را متوازن کند، جلوگیری کند.
از این رو شاید پرسش تنها این نباشد که چرا این محور شکل می‌گیرد؟
بلکه پرسشی که آینده‌ی منطقه را رقم خواهد زد این است:
اسرائیل اساساً تا چه حد می‌تواند اجازه دهد این محور به تکامل برسد؟!
⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان
@shouba