گیرم که فردا سپیده سر زند و روزگار به کام شود؛ با غم آنها که برای ما جان داده‌اند چه باید کرد؟...

دلم می‌خواهد خودم را از تنم در بیاورم.. _بشورم، بچلانم و روی طناب حیاطمان پهن کنم_ فردا بیایم و ببینم که مرا باد با خود برده است.. | -محمد قاسملوی •@sormeh_110•

از موسیقی می‌ترسم! زیرا نمی‌دانم می‌خواهد مرا به کدام خاطره‌ام ببرد... |🎼 - دیالوگ، ابتهاج و... #پـادکـسـت •@sormeh_110•

گفتند که: چونی؟ نتوانم که بگویم این بود که گفتم، دگرم هیچ مپرسید...

وطنم‌ زنده بمان، زَخم تو را می‌بندیم ته این قصه‌یِ‌غم، از ته‌دل می‌خندیم!

دل را ز بی‌خودی سرِ از خود رمیدن است جان را هوای از قفسِ تن پریدن است..💔

آن لحظه‌ها که مات، در انزوای خویش یا در میان جمع، خاموش می‌نشینم، موسیقی نگاهِ تو را گوش می‌کنم.. |🎼 - دیالوگ، ابتهاج، قربانی و... •@sormeh_110•

ای مـادرِ ما، ایران؛ جانِ زخـمیِ تو در کدام روزِ هفته التیام خواهد پذیرفت؟! چشمان ما به راهِ عافیـتِ تو "سفید" شد، ای ما، نـثارِ عافیتِ‌تو . . . |محمود دولت‌آبادی #ایـران‌جـان

مثلا گیج و بی‌خبر از خواب بلند شوی، رادیو را روشن کنی و بشنوی: «خبری نیست، پا روی پا بیندازید، چایتان را بنوشید، به موزیک‌های آرام گوش کنید، کتاب بخوانید، عاشق باشید و غمتان نباشد؛ قرار نیست هیچ اتفاق خاصی بیفتد...» مثلا روزت را با صدای آواز گنجشک‌ها و شیطنت‌های ابرها و آفتاب شروع کنی. مثلا چشم باز کنی و همه چیز خوب باشد، مثلا هیچ روزنه‌ای برای نگرانی نباشد و زمین سیاره‌ی آرام و دنجی شده باشد برای زیستن... |نرگس صرافیان •@sormeh_110•

چون سایۀ نوری به سر ایران بود آرامش قلب مضطر ایران بود چون طفل یتیم می‌نویسم با اشک این پیر الهی، پدر ایران بود..

این راه را ادامه خواهیم داد؛ حتی اگر کشته شویم و همگی به شهادت برسیم. حتی اگر خانه‌هایمان برسرمان خراب شود، هرگز از مقاومت دست نخواهیم کشید... |شـهـیـد سـیدحـسـن نصـرالله •@sormeh_110•