عالی بودددددددددددد تراکتور برددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

دمشون گرممممممممممممممم

وای قرار بود یکی دیگه از غزلای حافظ رو(البته دو سه بیت اولشو)حفظ کنم😶🤦🏻‍♀ ولی متاسفانه از اون شباس که واقعا حسش نیس.حتی حسش نیس انیمه ببینم امشب

یه مسابقه پاسداشت زبان فارسی هس میخوام تو اون شرکت کنم.۲۵ بیت هس تا اینجا یه غزل رو حفظ کردم

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت جانم بسوختی و به دل دوست دارمت تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک باور مکن که دست ز دامن بدارمت محراب ابرویت بنما تا سحرگهی دست دعا برآرم و در گردن آرمت گر بایدم شدن سوی هاروت بابلی صد گونه جادویی بکنم تا بیارمت خواهم که پیش میرمت ای بی‌وفا طبیب بیمار بازپرس که در انتظارمت صد جوی آب بسته‌ام از دیده بر کنار بر بوی تخم مهر که در دل بکارمت خونم بریخت وز غم عشقم خلاص داد منت پذیر غمزه خنجر گذارمت می‌گریم و مرادم از این سیل اشکبار تخم محبت است که در دل بکارمت بارم ده از کرم سوی خود تا به سوز دل در پای دم به دم گهر از دیده بارمت حافظ شراب و شاهد و رندی نه وضع توست فی الجمله می‌کنی و فرو می‌گذارمت

اینو حفظ کردم...

سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت تنم از واسطهٔ دوریِ دلبر بگداخت جانم از آتشِ مهرِ رخِ جانانه بسوخت سوزِ دل بین که ز بس آتش اشکم، دلِ شمع دوش بر من ز سرِ مِهر، چو پروانه بسوخت آشنایی نه غریب است که دلسوزِ من است چون من از خویش برفتم، دلِ بیگانه بسوخت خرقهٔ زهدِ مرا، آبِ خرابات ببُرد خانهٔ عقلِ مرا، آتشِ میخانه بسوخت چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست همچو لاله، جگرم بی می و خُمخانه بسوخت ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردمِ چشم خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت ترک افسانه بگو حافظ و مِی نوش دمی که نَخُفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت

احتمالا اینو حفظ کنم...

ولی واقعا جدا از مسابقه خیلی دوست دارم شعر حفظ کنم حقیقتا خیلی مغز ادمو فعال نگه میداره(شعر حفظ کردن) و خب انگار یه نوع تجربه و دانش واسه آدم حساب میشه.

و خب خودمم بشدت عاشق کساییم که خیلی فلسفی و عاشق ادبیات و سفرکرده ان و از همه لحاظ دانا و با تجربه ان مثل گنجی میمونن که نهفته ان و فقط خیلی ادمای کمی به اون عمقشون و زنده بودن درونسون میتونن پی ببرن

فردا هم امتحان علوم و آزمون جامع داریمممممم😭😭😭