و ما که خوابمون سبک بود افتادیم، از گهواره های تاریخ

«گوسفند ها عاشقِ صدای گرگ‌ان.»

به انسان‌ها نگاه که می‌کنی، ترکیبی از خودخواهی، دورویی، ابتذال، میل به قدرت، بی‌رحمی و نیاز دائمی‌شون به تأیید رو می‌بینی و با خودت فکر می‌کنی واقعا این موجودات قراره قلهٔ تکامل باشن؟

از آدم‌ها بیزارم. از اینکه موجودی با ادعای خردمندی، هنوز می‌تونه اسیر قبیله‌گرایی و تعصب باشه؛ از اینکه می‌دونه می‌میره و بااین‌حال طوری زندگی می‌کنه که انگار مرکز جهانه؛ از اینکه می‌تونه زیبایی رو درک کنه و هم‌زمان نابودش کنه. منقرض‌شید تکامل‌یافته‌ها.

بله از دوازده گذشته و من باز از نژاد خودم متنفرم، متشکرم جهان.

ای بابا

مودبردهای تلخین و حیاه تا ابد

به گرد پای حیاة نمیرسم

واسه دوتاتون واقعا قشنگه

دوتا مودبردهام الهام گرفته از حیاة بوداخوی