چقدر من از وهابیا متنفرم

ولی من رفتنشونو باور ندارم

اصلا برام عادی نیست

میدونید من نتونستم گریه کنم و خب یه جورایی برام عجیب بود. در عین حال هیچ وقت تصور نداشتم که آقا شهید شده و دیگه بر نمیگرده انگار ذهنم نمیتونه قبولش کنه. هنوز فکر‌ میکنم رهبر ایشونه و ذهنم همش انکار میکنه

بعد چند وقت فهمیدم بهش میگن شوک و انکار بعضی وقتا انسان عزیزی رو از دست میده فکر میکنه اون برمیگرده و زندست و قبول نداره که رفته انگار من توی این مرحله گیر افتادم

+

منم همینطور

یمن اومد

داداش تازه گریه کردم

_