به نامِ خدا سلام عرض میکنم خدمت شما که اد شدی تو این کانال امیدوارم که با رضایت کامل اومده باشی! و از مطالبمون استفاده کافی رو ببری✨ اینجا بعضی از مطالب برگرفته از کتاب هاست و از قسمت‌های مختلف کتاب ها مطلب میزارم براتون :) مطالب رو رگباری کپی نکن مومن :/ لطفا اگه ممکنه حلال کنید ما داخل کانال تب ادمینی انجام میدیم اگه راضی نیستید عضو نشید... با تشکر از شما🌱

گذشت عمر باعث می‌شود خودآگاهی یا چیزی شبیه آن، در انسان بیشتر قوت گیرد. حالا می‌کوشم تا حواس خود را به رفتار خود معطوف دارم، به تصميم گيري هایم احترام می‌گذارم، به از خودگذشتگی هایم، با وسواس زیادی میکوشم که باور کنم وقتی کسی چیز دیگری از من می‌خواهد باید درست رفتار کنم و چقدر سخت است که باور داشته باشی خودت و افکارت برای خوب بودن کفایت نمی‌کنید. ترسناک است فکر اینکه خودت را همان گونه که هستی نپذیری. همیشه تو میتوانی همانی که هستی باشی. اینکه همیشه خودت باشی، نگرانی هایی را نیز در پی دارد. همیشه از خود خواهی پرسید: چه می‌شود اگر...؟ و این <اگرها> همیشه با تو خواهند بود. اگر به اندازه کافی خوب نباشم چه؟ اگر اینکه اکنون هستم کافی نباشد چه؟ |~از کتاب گرسنگی نوشته‌ی رکسان گی~|

ذهن و روح ‌و روان نیز می‌توانند همان گونه که استخوان ها ترمیم می‌شوند و بهبود می یابند، آن ها نیز التیام یابند. اگر بتوانی مدتی را بی حرکت و در جای درست ماند، می‌توان قدرت اولیه را دوباره بازیافت و احیا شد. |~از کتاب گرسنگی نوشته‌ی رکسان گی~|

گاهی اوقات چیزهایی که شکسته اند، برای آنکه بتوانند التیام یابند، باید بیشتر خرد شوند. |~از کتاب گرسنگی نوشته‌ی رکسان گی~|

@tan__afos یه شعبه ام زدیم داخلِ روبیکا صلاح دونستید اونجام عضو بشید :)

با خودداری کردن فقط از آنچه که در طلب آن هستیم، خود را دور میکنیم ولی آیا این میا و عطشِ بی پایانِ درونی هم آرام می‌گیرد؟! |~از کتاب گرسنگی نوشته‌ی رکسان گی~|

ما نباید دیده شدن را در خود پرورش دهیم، بلکه باید بتوانیم در برابر انتظارات نادرستی که از ما دارند، مقاومت نماییم. همین! |~از کتاب گرسنگی نوشته‌ی رکسان گی~|

هر کسی مثل یک کسر بخش پذیره! صورت و مخرجش باهم تناسب داره! اما همه‌ی کسر ها بخش پذیر نیستند؛ گاهی تا بی نهایت اعشار می‌خورند. چرا تقریب نمیزنی قال قضیه رو بکنی؟! چرا توی قصه‌ی خودت مدام صورت و مخرج رو ضرب میکنی. |~برگرفته از رنج مقدس نوشته‌ی نرجس شکوریان فرد~|

عالم خلقت کار خودش را یکسان انجام می‌دهد. مخلوقات هستند که زیر همه چیز میزنند، هم زمان آمدن منجی را به تأخیر می اندازند؛ هم زمینه را آلوده می کنند. آدمیزاد از جان خودش چه می‌خواهد که این‌قدر بی رحمانه عقل را پس می‌زند و با شهوتش می‌خواهد تک عمل دنیایی اش را اداره کند. |~برگرفته از رنج مقدس نوشته‌ی نرجس شکوریان فرد~|