-۱-

من از خوش باوری هایم به ویرانی رسیدم..

--

بعضی دردها نه اشک می‌خواهند، نه واژه؛ تنها در دل می‌مانند و آدم را بی‌صدا پیر می‌کنند!

اما گاهی دل، آنقدر زخمی‌ست که برای فراموشی گرفتن سزاوارتر است تا عقل!

اگه یه روزی دلت خواست بدون، هنوز یه دلِ آروم، پشت اون همه سکوت، منتظر شنیدنت نشسته.

در تاریخ 1404، یک سال از اولین روز حیاتم سپری شد. این گذر زمان، که به صورت سالانه با رویداد تولد نشان داده می‌شود، بیانگر تکمیل یک چرخه ۳۶۵ روزه از زمان تولد قبلی است. در طول این دوره، فرآیندهای طبیعی رشد و تغییرات فیزیولوژیکی بر اساس الگوهای بیولوژیکی ادامه داشته است. این مناسبت، صرفاً یک نقطه عطف زمانی در سیر زندگی است و رویدادهای مرتبط با آن، تنها بر اساس داده‌های تقویمی و بیولوژیکی قابل توصیف هستند.” "تولدم مبارک..."

--

چگونه از این همه رنج نمرده ام؛ عجیب است.

من دارم هزار خودمو می‌زارم واست خدایا توهم نگام کن🥲

رقیه خاتون تمنا می‌کنم لطف تو شامل حالمون کن و گره کربلا رو باز کن واسمون🙂