من حسودم ؛ اتفاقا خیلی هم حسودم . . نشون هم میدم ؛ ولی اگه نشون ندادم از دو حالت خارج نیست . . یا نمیخام ناراحتت کنم . یا میترسم با حرفام از دستت بدم .

گفت صدایش را وصف‌ کن و من تمامِ تلاشم را کردم تا کلمات را کنارِ هم جمع کنم بلکه ذره‌ای توصیفش کنم اما هرچه می‌گفتم کافی نبود ، اما اینگونه مختصر بگویم که هزارهزار قناریِ خوش‌آواز در گلویش هست و هربار که از حنجره‌اش طنین‌انداز می‌شود سخت‌ترین فولادهایِ عالم در دلم ذوب شده و پرواز می‌کنم . .

دست رو رفیقم و حس حسادتم نزار ؛ و اگه اینارو باهم ترکیب کنی مطمئن باش حس خوبی تا ابد بهت ندارم .

بزرگوار ؛ شما که نمیدونی چقدر به اطرافیانت حسودیم میشه .

اگرم خواستی یکی از اطرافیانتو بیشتر از من دوست داشته باشی و بهش توجه کنی ؛ مطمئن باش مکالمات باهات تبدیل به سکوتی کرکننده میشه .

دلیل سکوتم یا دور شدنم ازت شاید ناراحتی یا حسادت باشه ؛ از این دو حالت فک نکنم خارج باشه .

شایدم منتظرم تو سکوتمو بشکنی .

تو تنها کسی هستی که وقتی میخندی خوشگلی ، گریه میکنی خوشگلی ، عصبانی ای خوشگلی ، استرس داری ، خوشحالی ، خسته ای خوشگلی ؛ و وقتی اصرار داری یه روز اصلا قیافت خوب نیست ، اون روز از همیشه خوشگلتری :))

ولی شاید باورت نشه ؛ نه تنها خفه میشم بلکه ناراحت هم میشم ، به مقدار فراوان . .

باهاش دعوام شد ؛ به خودم گفتم چشاتو ببند ؛ یه لحظه فک کن ، خنده ، گریه ، شادی و غمش مال یکی دیگه باشه . . منو میگی ؛ بغض میکردم !(" آخه احساسم ، منطقمو ۱۰ هیچ میزد . .

هیچوقت بهش سخت نمیگرفتما ؛ مگ اینکه بخوام بغلش کنم.. اونقدر سفت بغلش میکردم تا هرچی علاقه هسو تزریق کنم تو قلبش .)

ینی وقتی پیشمی ، مهم نیس کجام . حواسم شیش دنگ ؛ می‌ره سمتت !(: