آقای محمد جلیلی آن شب توی جلسه می‌گفت حالا می‌فهمید که پسر بچه‌ی فلسطینی، وقتی مشغول فوتبال بازی‌ست، دقیقا دارد چه‌کار می‌کند؟ شما با تجربه‌ی این چندروز و ترس مدام، ارزش فوتبال بازی کردن را دانستید؟ فهمیدید چقدر ظرف پسرک بزرگ شده که وضعیت را آن‌چنان تاب می‌آورد و شما، این‌طور بی‌قرارید؟ و من برای اولین‌بار در عمرم دارم به فوتبال بازی کردن غبطه می‌خورم.

گفت: آجی اسرائیل که آمریکا پشتشه، ما کی؟ گفتم: خدا.

خندید و برام این شعر رو خوند. گفتم: آره دقیقا. جز تو ما کس را نخواهیم، از آن رو در پناهت می‌پناهیم.

بلا را ما انتخاب نمی‌‏کنیم. بلا غالباً خودش سرزده می‌‌‌‏آید و ماهیچه‌‏های کرخت و خواب‌‏ آلود "تاریخ" را به تحرک وا‏ می‌‏دارد. بلا می‌‏آید تا تاریخ زخم بستر نگیرد. دقیقاً لحظه‏‌ای که همگان در شهری پر پیچ‌‏وخم و خاموش گم‌‏وگور شده‏‌اند و بی‌‏مقصد به دیوارهای بلند روزمرگی می‏‌خورند، فتنه‏‌ای جرقه می‌‏زند. [ ارتداد، وحید یامین‌پور ]