من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که می بینم بدآهنگ است
بیا ره توشه برداریم،
قدم در راه بی برگشت بگذاریم،
ببینیم آسمان هرکجا آیا همین رنگ است؟
اخوان ثالث
امروز رفتم برای خوابگاه گرفتن، مامانم خیلی ناراحت بودو داداش کوچیکم به شدتتتتتت گریه کرد ، با وجودی که کلا ۱ ساعت بیشتر با خونمون فاصله نداره هر جوری و با هر فک زدنی که بود خوابگاه رو گرفتم
دستشویی و حموم و اشپزخونه و اتاق مطالعه و تلویزیون همه جا رو سرک کشیدم اومدم تو اتاق ۲۱
تخت بالا رو بهم دادن چمدونمو گذاشتم بالا و نیم ساعت تمام به اتاق خالی ۸ نفره نگاه کردم
خبری نه از دوست بود نه اشنا فقط من بودمو چمدونم و یه اتاق سرد ۸ نفره و خانم حسینی که ۴ بار بهم هشدار داد حق ندارم بدون هماهنگی بیرون برم و شب هم باید قبل ۸ خوابگاه باشم و با هیچ کس بدون هماهنگی و اراعه کارت شناسایی حق ملاقات ندارم ووو.....هر جمله رو ۴ بار تکرار میکرد یاد خانم ترون توی جودی ابوت افتادم کع میگفت جودیییییی باید ۲۰۰ بار از روی قوانینم بنویسی
Never meant to belong
امروز رفتم برای خوابگاه گرفتن، مامانم خیلی ناراحت بودو داداش کوچیکم به شدتتتتتت گریه کرد ، با وجودی
وسایلمو چیدمو روپوش سفید بیمارستان تو کمد چشمک میزد بهم
همه چیز خوب بود تا زمانی که
رفتم طبقه بالا روی تخت نشستمو زانومو بغل کردم ، حقیقت جلوی روم بود ، غربت اگرچه اسمش ازادی و مستقل شدنه ولی سخت عه و از روح و روانت بهاشو باید پرداخت کنی
نمیدونم چقدر طول کشید شاید نیم ساعت ، یه ساعت شایدم ساعت ها تو اون حالت بودم ، با صدای زنگ مدرسه ی ساختمون بغلی به خودم اومدم و دیدم من ادم این کار نیستم چمدونمو برداشتم ، لباسا و وسایلمو جمع کردم کفش هامو پوشیدم و جلوی چشمای خانم حسینی که هاج و واج نگام میکرد خوابگاه رو وداع گفتم و به مینی بوس های تهران سلامی گرممممم دادم
هدایت شده از درانزوایخویش
10.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اقای علیرضا قربانی چه می کنی با این ترانه و صدا و کلیپ با ما؟! قلبم شرحه شرحه شد...
ᴅᴀʀᴇɴᴢᴇᴠᴀ|-
Khodahafez.m4a
زمان:
حجم:
1.7M
امروز تو دانشگاه وقتی هوای ابری و زرد شدن برگ درختا و صدا دادنشون زیر پاهام رو دیدمُ شنیدم، یاد این آهنگ عرفان افتادم🥲♥️
خیلی اونجا با خودم زمزمهش میکردم و دلم میخواست گیتارم پیشم بود همونجا میخوندم:))
با اینکه امشب خیلییی سرم شلوغ پُلوغه ولی نتونستم طاقت بیارم که اول همه کارامُ انجام بدم بعد بخونم واقعا خیلی این آهنگُ دوست دارم🫠✨
نمیدونم میگن پاییز فصل رفتنه یا اومدن ولی انگار تو پاییز همه میرن حتی طبیعت و درختا و برگاش:)))
از این رفتنه هم آسمونه که دلش میگیره و ابری میشه تا یکم بباره خودشُ خالی کنی🙂❤️🩹
پاییز با همه آروم و دلگیر بودنش برای من قشنگه:))
چون بهم یاد میده بعد همهه این دلگیریا و رفتنهاا اگه تحمل کنی و بسازی باهاش، بلاخره میرسه فصل رسیدنها و سبز شدنها و لبخندها و شادیهاا….🚶🏻♂️🙃
پاییز واسه من یعنی نماد قوی بودن:)☁️🍁
این روزا خیلی مراقب خودتون و حال دلتون باشین رفقای من♥️
_صبرآ
اینقدر درگیر درس و کنکور و اپلای و ویزا و اقامت و پاسپورت و کار و پول بودیم که زندگی کردن رو یاد نگرفتیم آقای قاضی. ما فقط هدفگذاری و دویدن رو یاد گرفتیم، همین.
- Hossein
Never meant to belong
سراپا اگر زرد و پژمرده ایم ولی دل به پاییز نسپرده ایم ...💛
همیشه دلم میخاست عین این لاکچری های چ.. کلاس برم توی کافه بشینم و در حالی که لاته تلخمو مینوشم حسابداری های کارخونه ی شکلات سازیمو با مک بوک انجام بدم
در حالی که همیشه با تنبان اسب شاخ دار روی اپن میشینم و با جلو رفتن هر مرحله از کارم خر ذوق میشم و لیوان ابو هورت میکشم
هدایت شده از "یهتیکهازمن"
یه دیالوگ تو یه فیلم "کتاب سبز" بود
که خودش یه اصل زندگیه؛ میگفت:
«وقتی کاری رو انجام میدی صد در صد انجامش بده. وقتی کار میکنی، کار کن. وقتی میخندی، بخند. وقتی میخوری جوری بخور انگار آخرین باره که غذا میخوری.» به نظر من اصل زندگی همینه. اینکه ما یه سری چیزا رو میخوایم ولی صد درصد خودمونو نمیزاریم و این خوب نیست. بعضی وقتا باید اگر هدفمون اون رشته هست، اون کارس، اون درسهس، اون خونه هست یا ماشینه و یا حتی چند ساعت وقت گذرون با آدمهای که دوسشون داریم، باید تماماً خودمونو تو اون لحظه بزاریم.
Never meant to belong
همیشه دلم میخاست عین این لاکچری های چ.. کلاس برم توی کافه بشینم و در حالی که لاته تلخمو مینوشم حسابد
از وقتی بچه بودم(هنوزم هستم)پدرم یه جمله رو خیلی زیاد برام تکرار میکنه یعنی توی هر موقعیت جدیدی کع قرار میگیرم بهم یاد اوری میکنه :
حتی اگه سپور (درست نوشتم؟)هم بودی ، بهترین سپور شهر باش
تا جایی که تونستم، سعی کردم پای تبریک و تسلیت ها به کانالمون باز نشه ؛ خصوصا به خاطر قشر کنکوری که نباید ذهنشون درگیر بشه و برن پی حاشیه
ولی توی جنایت هایی مثل حملهی دیشب به بیمارستان فلسطین، جایی که ساکنینش زن و بچه و مریضای ناتوان هستن، جایی که کادر درمان دارن از جونشون مایه میذارن که دردی از بشر رو تسکین بدن، توی اینجور شرایطی اگه سکوت کنی انگار کنار ظالم ایستادی. چون باید افکار عمومی علیه همچین اقداماتی جبهه بگیره و با قدرت بایسته ! وگرنه از این به بعد دیگه سنگ روی سنگ بند نمیشه
باید نفرتمونو از این حرکت نشون بدیم، حتی اگه چهارتا ممبر و فالور داشته باشیم، حتی اگه پیجمون شخصی و خونوادگی باشه
بعضی وقتا سکوت بدترین کار ممکنه !
_امیررضا گرواند
#طوفان_الاقصی