¹ اولین عکس‌امروز این‌است ؛ در حال امتحان کردن یکی‌دیگر ازقابلیت‌های دوربین‌ام بودم که به طور‌ناگهانی این‌عکس ثبت‌شد . وقتی‌کنار هم می‌نشینیم ؛ می‌گوییم ؛ ایرادات هم‌را می‌گوییم و رشد می‌کنیم .. مقصود را از آزادی می‌فهمم .

² همیشه موفقیت در ذهنم مترداف مشهور و معروف شدن بود و اگر نخواهم دروغ بگویم هنوز هم هست .. این‌روزها آدم‌هایی را می‌بینم که بسیار موفقند و علم بسیاری دارند اما در گمنامی . آرزویم که شروعش با خواندن کتاب " خطای ستارگان بخت ما " همراه بود ، این است : " دلم می‌خواهد وقتی مردم انسان‌هایی از ته‌دل بگویند که نبودنش سخت است و بدردمان و بدرد انقلابمان و ارزش‌هایمان می‌خورد " دلم می‌خواهد فردی باشم که گوشه‌ای بدون‌من بدون کاربلد باشد . درکل دلم می‌خواهد بدرد بخورم و حقیقت را فریاد کنم .

امروز به‌خانه یک‌شهیدی که برای‌همین اخیر است قدم گذاشتیم .. برای دخترش روسری صورتی خریدیم و آن را بر سرش کردیم تا غصه نبود پدر را نخورد و مشکی اش را فقط برای امام‌حسین بر تن کند . اما مگر می‌شود ؟ دخترها بابایی اند و بدون پدر زندگی‌شان مانند تونل‌وحشت است .

کنار هم بودن را دوست دارم .. با خستگی ؛ بدون هماهنگی .. ما همان هایی هستیم که می‌رویم به سوی کارنیک به‌صورت السابقون السابقون ظاهری و مانند بازندگان ظاهری بیرون می‌آییم . در صورتی که اشتباه است و ما در نهایت فقط کمی خسته‌ایم . اگر کوته‌بین نباشی لبخندمان را می‌بینی .

برای روزهای‌باهم بودنمان و اشک‌هایمان .

¹ عکس ریحانه ، سید‌علی ، فاطمه و کودکان کوچک فلسطینی همه‌جا بود .. نمی‌توان خون را با‌هیچ چیز پاک‌کرد ؛ مخصوصا خون ِ کودک را .

² هنوز نمی‌توانم باور کنم که بعضی‌ها نیستند ، همین *( :

برج آزادی و بیرق حسین .. تنها ۲ معنی دارد : آزادی بدون امام هیچ است و ماهم هیچ . و حسین (ع) است که انقلاب را نگه داشته است و ما هرچه‌داریم از اوست .