امروز به‌خانه یک‌شهیدی که برای‌همین اخیر است قدم گذاشتیم .. برای دخترش روسری صورتی خریدیم و آن را بر سرش کردیم تا غصه نبود پدر را نخورد و مشکی اش را فقط برای امام‌حسین بر تن کند . اما مگر می‌شود ؟ دخترها بابایی اند و بدون پدر زندگی‌شان مانند تونل‌وحشت است .

کنار هم بودن را دوست دارم .. با خستگی ؛ بدون هماهنگی .. ما همان هایی هستیم که می‌رویم به سوی کارنیک به‌صورت السابقون السابقون ظاهری و مانند بازندگان ظاهری بیرون می‌آییم . در صورتی که اشتباه است و ما در نهایت فقط کمی خسته‌ایم . اگر کوته‌بین نباشی لبخندمان را می‌بینی .

برای روزهای‌باهم بودنمان و اشک‌هایمان .

¹ عکس ریحانه ، سید‌علی ، فاطمه و کودکان کوچک فلسطینی همه‌جا بود .. نمی‌توان خون را با‌هیچ چیز پاک‌کرد ؛ مخصوصا خون ِ کودک را .

² هنوز نمی‌توانم باور کنم که بعضی‌ها نیستند ، همین *( :

برج آزادی و بیرق حسین .. تنها ۲ معنی دارد : آزادی بدون امام هیچ است و ماهم هیچ . و حسین (ع) است که انقلاب را نگه داشته است و ما هرچه‌داریم از اوست .

¹حدیث ثقلین را تازه می‌فهمی : که " ای‌مردم ! من از میان شما می‌روم و دوچیز گران‌بها را باقی می‌گذارم تا وقتی به این دو پناه ببرید گمراه نخواهید شد : یکی کتاب‌خدا و دیگری عترت و اهل‌بیتم و ... " آن‌ها صاحب‌کشتی و ما‌ ملوانانی درحال غرق شدن .