من‌واقعا میل‌به‌یک چیزی گفتن‌دارم ؛ ولی نمی‌دونم چی 😂 .

در تراس‌را باز کردم که لباس‌ها را پهن‌کنم . با برخورد باد و هوای‌حاکم حالم‌از کرختی‌درآمد . دستانم را باز کردم و نفسی‌را محکم در ریه‌هایم فرو دادم ؛ خودش‌بود .. پاییز !

کتاب عزرائیل را مادربزرگ‌ در دستانم دید .. با تعجبی که رنگ‌و‌روی مثلا برایم مهم‌نیست داشت جویا شد که چرا اسم‌کتاب عزرائیلاست و درمورد چیست ؛ من هم با خنده‌ای جواب‌دادم که عزرائیل ، عزرائیل‌است دیگر ! کمی‌بعد وقتی حرف از بیماری‌های‌پیری و بخصوص آلزایمر شد .. محض مزه‌پرانی گویا شدم که کتاب‌خواندن برای آلزایمر خوب‌است و من هم‌تا دلتان بخواهد به‌نام‌هر ملکوتی که درعرش است کتاب دارم .. عزرائیل و جبرئیل و ...

با خواندن جزئیات کتاب حالم دگرگون‌شد .. از دنیای بیرون ترسیدم و فوری‌کتاب را بستم . گاهی بعضی‌چیزها برای واقعی بودن و حقیقت‌داشتن زیادی دردناک‌ و ترسناکند .

افکار شاعرانه را در این‌مورد باید کنار بذارم .. قطع به‌یقین اتفاقات کتاب چیزی بیش‌از دردناک و وحشتناک بودند .

از خیر خواندن کامنت‌های پست‌ها و یا ریلز‌هایی که مربوط به شاهنشاهی‌ و یا ‌فمینیست است خیلی‌وقت‌است گذشته‌ام .. اما هنوز بعضی‌اوقات قلقلکم می‌آید و می‌روم سمت‌کامنت‌ها و تک‌تک‌شان را می‌خوانم و پیش‌خودم یا پوزخند می‌زنم و یا افسوس می‌خورم برای‌جهالت و نادانی بعضی‌ها و گاهی اوقات برای بد‌دهنی که بین‌تمام‌اقشار جامعه رواج‌یافته .

فکر کنم زمان‌زیادی ببره که موضوع ِ "تو خودتی و اون‌خودش و ممکنه شباهت‌داشته باشین ولی به طور کامل و جامع شبیه هم‌نیستین " رو درک‌کنم .

حس‌کردم مغزم دینگ‌صدا داد . حس اینکه چیزی توی مغزت‌سوخته‌باشه .

امشب بعد از اینکه با مرگ‌ِسعید اشک‌ریختم خواستم کلماتم رو کنار هم بچینم برای ‌سریال‌ها و فیلم‌هایی که من رو درگیر خودشون کردن ( : یادمه اون‌زمان که طرفدار دوآتیشهء مجید نوروزی بودم ، یک‌ویدیویی رو هیچ‌وقت پاک‌نمی‌کردم و بارها دیده بودمش... توی‌محتوای اون ویدیو ؛ مجید نوروزی یک جمله‌می‌گفت که : " سینما کاری می‌‌کنه که توی اوج ِگرمای شهریور احساس کنی داری یخ‌می‌زنی . " * یا‌یک‌همچین چیزی . و منم بارها با سرمای‌دنیای‌فیلم لرزیدم و با گرماش گرم شدم . با غم‌هاش اشک‌ریختم و لبخنداش قهقه زدم . و این قطعه هم ضمیمهء‌این صحبت‌هام می‌کنم .. چون هاگوارتز برام همیشه خونه‌بوده !

استوری‌‌ِ روزهای عجیب ِ سردرگمی .