فکر کنم زمان‌زیادی ببره که موضوع ِ "تو خودتی و اون‌خودش و ممکنه شباهت‌داشته باشین ولی به طور کامل و جامع شبیه هم‌نیستین " رو درک‌کنم .

حس‌کردم مغزم دینگ‌صدا داد . حس اینکه چیزی توی مغزت‌سوخته‌باشه .

امشب بعد از اینکه با مرگ‌ِسعید اشک‌ریختم خواستم کلماتم رو کنار هم بچینم برای ‌سریال‌ها و فیلم‌هایی که من رو درگیر خودشون کردن ( : یادمه اون‌زمان که طرفدار دوآتیشهء مجید نوروزی بودم ، یک‌ویدیویی رو هیچ‌وقت پاک‌نمی‌کردم و بارها دیده بودمش... توی‌محتوای اون ویدیو ؛ مجید نوروزی یک جمله‌می‌گفت که : " سینما کاری می‌‌کنه که توی اوج ِگرمای شهریور احساس کنی داری یخ‌می‌زنی . " * یا‌یک‌همچین چیزی . و منم بارها با سرمای‌دنیای‌فیلم لرزیدم و با گرماش گرم شدم . با غم‌هاش اشک‌ریختم و لبخنداش قهقه زدم . و این قطعه هم ضمیمهء‌این صحبت‌هام می‌کنم .. چون هاگوارتز برام همیشه خونه‌بوده !

استوری‌‌ِ روزهای عجیب ِ سردرگمی .

پدرم خطاب به پوستر بالای میزم گفت : " چه‌پارادوکسی ! " خواستم بگویم : " خودم‌هم دچار پارادوکسم " گاهی از کلمات مبتذلی استفاده می‌کنم و گاهی از کلمات ثقیلی ! همانجور که شجریان‌را دوست‌دارم صدای بعضی‌از خواننده‌های کی‌پاپ را می‌پسندم . به همان میزان که او را دوست دارم از او متنفر هم‌هستم . و همانقدر که عالی‌ام افتضا‌ح‌بودن هم در من می‌گنجد !

باید بگویم میلی‌‌به ادامهء‌‌این‌متن‌را نوشتن دارم ولی میلی‌درکار نیست !

خواستم لباس‌هام رو ظهر جمع‌کنم ولی وقتی یاد هوای‌روح‌نواز و جسم‌نواز شب افتادم برام‌ زودتر تیک‌خوردنش معنی‌نداشت .

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ازش‌لذت ببرم .. الان که دونه‌دونه رج‌هاش داره میاد بالا احساس لذت بردن می‌کنم .. امروز برای زیبایی‌کاری که دارم انجام می‌دم ذوق‌زده شدم * ..

وای این‌رو‌ نگاه‌کنید 😭 .

-