سرمای غم جمعه را روپوشِ معنویت کفایت می‌کند.

گاهی اوقات پیش می‌آید که ما ناگریزانه باید پای آموزش ِچیزهایی بنشینیم که از قبل آن را بلدیم .. من همیشه از این موقعیت‌ها فراری و متنفر بوده‌ام .. بالاخره انسانم و دارای غرور ! اما حال به این‌نتیجه رسیدم که حتی اگر آموزش‌مجدد به تو مطلب ِ جدیدی یاد ندهد .. ذهنیت تو را نسبت به آن موضوع گسترده و همراه با خلاقیت می‌کند .

زیر‌خاکی ِ پیدا‌شده .. *

جرئت گفتن بعضی از چیزها را با زبان‌ندارم .. شاید جرئت کلمهء مناسبی برای احوالم نباشد بهتر بگویم نمی‌توانم یا قادرنیستم بعضی‌چیزها را همراه ِحرکت زبانم کنم .. پس آن کلمات را می‌نویسم بلکه شنیده شوند !

دوتا دیگه بخوابم می‌رم مدرسه ..

نوک‌انگشتانم گز‌گز می‌کند .. دستانم نوع گره‌ را از بَر شده .

برای‌تو و هنگامی که برای هدفت تلاش می‌کنی !

" حانیه " تمام‌‌شد و من‌ماندم ُغمی که از دلم بیرون نمی‌رود . غرق شدم در کلمات ِ اشک‌آلود کتاب ..

همانجور که باد ِخنک ِ پاییزی صورتم را نوازش می‌کند به آهنگی که هانیه دیروز از مرجان‌فرساد فرستاده بود گوش می‌کنم و لباس هارا با حوصله پهن می‌کنم . سرما و خنکی را حس می‌کنم که مسبب‌ش کولر نیست بلکه اب‌و‌هوایی که در محیط جریان‌دارد . خرسند و لبخند به‌لب‌م برای بودن ِفصلی به‌این زیبایی ..

" دماوند را می‌شود از برج‌های منهتن دید . "