" حانیه " تمام‌‌شد و من‌ماندم ُغمی که از دلم بیرون نمی‌رود . غرق شدم در کلمات ِ اشک‌آلود کتاب ..

همانجور که باد ِخنک ِ پاییزی صورتم را نوازش می‌کند به آهنگی که هانیه دیروز از مرجان‌فرساد فرستاده بود گوش می‌کنم و لباس هارا با حوصله پهن می‌کنم . سرما و خنکی را حس می‌کنم که مسبب‌ش کولر نیست بلکه اب‌و‌هوایی که در محیط جریان‌دارد . خرسند و لبخند به‌لب‌م برای بودن ِفصلی به‌این زیبایی ..

" دماوند را می‌شود از برج‌های منهتن دید . "

وین عزیز من واقعا ممنونم که من رو به دنیای قالی بافی برگردوندی.💖

خوشحالم من‌مسبب‌اش بودم .. اون‌هنر کم‌نظیر دوباره باید جون‌می‌گرفت ✨ .

فردا مدرسه شروع میشه. یه سال جدید با تجربه‌های جدید.

یک سال دیگه پر از خاطره

شاید ازش بترسم ولی ازش متنفر نیستم

سال‌ها بعد که به گذشته نگاه کنم، دلم برای مدرسه تنگ میشه. برای همکلاسی‌هام، معلم‌هام و حتی امتحان‌ها

برای تک‌تک اون ۸ ساعت‌هایی که توی مدرسه میگذشت

برای اینکه بماند به‌یادگار ..*