کلافه شده‌ام . تقدیمی‌هایی که بالای‌سه ساعت از وقت ِ عزیزم را پایش گذاشته‌ام ارسال نمی‌شود ُ خطا می‌خورد . نوتیفیکیشنی بالای گوشی می‌آید از بله و از طرف‌خانم رضایی است . بعد از مقداری کلنجار رفتن دوباره با وی‌ین ُتقدیمی‌ها پیام خانم رضایی را باز می‌کنم . ذوق در چشمانم می‌دود .. پیامی فورواردی از کانال خودش است . نمی‌دانستم کانال دارد . حالا همه‌جا با خودم خانم رضایی توجیبی دارم ؛ خوشبحالم ! کانال‌خانم رضایی را باز می‌کنم .. متن امروزش را می‌خوانم تا بالا می‌روم ؛ ۳۰‌خرداد . پاکت ِ هدیه‌ای آن‌جاست .. محض‌فضولی بازش می‌کنم . چقدر آشنا ! از لیلا گرفته تا خانم‌شفاعی امام‌صادق که جزوه‌‌هارا از اکانتش سال‌هفتم می‌دزدیم ( خدا مرا ببخشد . ) . بیشتر ذوق در وجودم می‌دود .

برای‌تو و دغدغه‌هایت ( :

سرود ملی‌را پخش‌کردند .. همانطور که از دردم غرولند می‌کردم ، بلند شدم . فاطمه‌می‌گوید بیشتر سرودملی را داد بزنم ؛ صدایم‌را بیشتر بلند کردم ولی صدایم انگار در خلاء‌گیر کرده بود و بلندتر احساس نمی‌شد . در آخر طبق عادت همه‌دست زدند ؛ راستش را بگویم من‌‌محکم‌تر از همیشه دست‌زدم . حین‌نشستن روبه ملیکا گفتم : " تولدش‌مبارک ." تعجب می‌کند و بعد بلند می‌خندد و دراخر تایید می‌کند ، فاطمه‌هم همینطور اما با شدت‌ِشوق ِبیشتری .

خانه‌هم که می‌آیم دردم هنوز پابرجاست .. اعتنا نمی‌کنم ؛ اما نمی‌شود نادیده‌اش گرفت . نادیده‌گرفتنی نیست ؛ جنس‌اش دردناک‌ است . می‌نشینم پشت ِمیز که مسائل فیزیک را حل کنم ؛ اذان می‌گویند . خودکار را می‌گذارم لای کتاب و بلند می‌‌شوم بروم نماز بخوانم ، با درد‌بیشتر وضو می‌گیرم . کنار جانماز دراز می‌کشم ُمچاله می‌شوم و همانطور که به متن دیشب ِخانم‌رضایی فکر می‌کنم برخواب می‌روم . مادر به‌زور بلندم می‌کند و می‌گوید چادر را دربیاورم و بروم روی تخت بخوابم ؛ همین‌کار را می‌کنم . ناگهان صدایی خوابِ زیبایم را که البته با استرس‌فردا آرامشش کاهش یافته‌بود را پاره می‌کند . صدایش شبیه ِ جنگ‌بود . در میان‌آن‌صداها که فهمیدم مال نورافشانی بود جنگ‌اضداد به‌پا بود . "- الله‌اکبر ؛ خامنه‌ای رهبر + مرگ‌بردیکتاتور "

تظاهر به خوب‌بودن می‌کنم ؛ باید فردا بروم .. تسلیم‌پیشنهاد مادر می‌شوم ُ قرص را با یک‌عالم‌آب و آه قورت‌ می‌دهم . فقط برای‌فردا ..

تروما فقط این که خواب بودم ترقه زدن فکر کردم تیر اندازیه قلبم تو دهنمه.

من رو دچار درگیری‌ذهنی‌شدید و مغشوشیت کردی تسبیح😔 .

حوصله‌ام را سر می‌برد .. روندش‌کند بود . صرفا در قسمت‌های قبل ِاز ۵ بار ِاحساسی‌منفی‌داشت و فضای‌سریال بشدت کدر بود . قسمت ِ زیبایش بخش‌های بند‌باز و کَک و تئوری‌های فیزیک‌ش بود ُ دوستی بچه‌ها و فارغ‌از تمام‌این‌ها فضا و بازهء‌زمانی که سریال در آن جریان‌داشت . از قسمت‌۵ به‌بعد را دوست‌داشتم ؛ روند داستانی‌تند بود البته‌که اتفاقات‌خوبش هم رو به‌افول بود ولی ویل به‌زندگی برگشت . قطعا ادامه‌اش می‌دهم و دلیلش همان‌ سه‌قسمت‌اخر است که من را به فصل‌دوم امیدوار می‌کند .

تقدیمی‌ها به قایم‌موشک انتقال‌یافت .