انگار فکر نکردن به برخی از مسائل اجتناب ناپذیراست . کتابم را باز می‌کنم ..جزئیاتش من را یاد آن مسئله می‌اندازد . گل‌های چینی‌های در ظرف‌شویی‌هم.. لباس گل‌دار بر تنم ، خطوط جوهر خودکارم ، صفحه رندوم باز شدهء دفترخاطراتم و حتی چشمان در آینه .

انگار وقتی مسئله‌ای مرا درگیر خود می‌کند عناصر دنیا هم درگیر آن موضوع می‌شود .

حتی گِل نشسته بر کفشم ..

ء |

ترقه‌‌بازی‌ها انگار به مرحله‌ء هفدهم خود رسیده (((( :

میدونستید داخل چین تمام برنامه های خارجی فیلترن؟ باید مثل ما فیلتر شکن داشته باشن. حتی گوگلم فیلتره. اما چنان زیر ساختی برای برنامه های داخلیشون ساختن که خود چینی هام تمایلی به اومدن به برنامه های خارجی ندارن. از وی چت و تیک تاک که ابر برنامشونه بگیر تا غیره پر از قابلیت و پهنای باند گسترده. حالا سوال اینجاست چرا ایران اینجوری نیست؟ چون توی مملکت ما اول برنامه درست میکنن بعد یادشون میوفته زیرساخت بزنن. یا زیرساخت میزنن ولی سازنده برنامه دیگه عشق نمیکنه از بودجه ایی که بهش رسیده تماما خرج خدمات رسانی کنه. رقابت اپلیکیشن های داخلی توی چین بشدت بالاست. همه سر کیفیت بهتر به معنای واقعی دعوا دارن. خدمات رسانیشون بشدت عالیه. کاش سازنده های برنامه های ایرانی هم یکم از این مسئولیت پذیری برای کیفیت بهتر بهره میبردن…

سین‌زدن افکارمم سخته چه برسه به پیامای معاون‌پرورشی مدرسه که برام درمورد بیمه بودن مطلب فرستاده .. یا پیام اون هم کلاسی‌ام که فقط گفته فعلا زندم .. یا پیامای مدرسه قرآن و اطلاع‌رسانی هاش ( :

دلم می‌خواهد کتابی بنویسم و اسمش را حقیقت بگذارم .. وجودم با نوشتن حقیقت زندست . اما می‌دانم نوشته‌هایم قرار است مشتری نداشته باشد .. نه چون حقیقت است بلکه چون من یک انسان ناشناخته ام برای عموم .

" یقینا کله خیر "

ء .

۲ ماه ُ ۵روزه که این‌جارو دارم ( :

چه عجیب ..