در باب ِ " مقاومت‌طلب‌بودن‌غضب " فردی تعریف می‌کرد که " برای جراحی چشم و پیوند چشم و کمک به مجروحان حادثه پیجری به لبنان رفته بودند .. این فرد اولین پیوند زنندهء قرنیه چشم در ایران است . عمل های پیوند فشرده بود و سنگین .. وقت هم تنگ و تنها سه‌روز .. می گفتند ۲۶ ساعت بدون وقفه فقط پیوند می‌زدند .. چند دقیقه رفتند برای هم‌فکری و استراحت بعد ۲۶ ساعت ؛ احترام برای این فرد زیاد بود .. به هر‌حال درجه‌یک بودنش احترام می‌اورد . وسط صحبت‌های دکتر و افراد تلویزیون صحبت های سیدحسن را پخش کرد .. کل ِ بخش معطوف ال‌سی‌دی تلویزیون شده بودند .. از بیمار تا دکتر .. دکتر پیوند زننده ۲ کلمه در گوش آن فرد لبنانی زمزمه کرد .. فررد لبنانی جوری نگاهش کرد که انگار مجرم است .. تمام احترام‌ها برای لحظه‌ای محو شد . " افرادی که مقاومت طلبی‌شان بیشتر از خشمشان‌ فعال است ، همه را معطوف خود می‌کنند . امشب این به ذهنم آمد چون رسانه‌های‌صهیونی و امریکایی بلافاصله از حضور رهبر‌ این‌خاک در حسینیهءامام توییتی زدند و حضور ایشان را انتشار دادند .. فرد مقاوم توجه هارا معطوف خود می‌کند ؛ نه برای ظاهرش بلکه برای قدرت درونش‌که وصل به آن نور ِاصلیست .

[ برای غم‌ و مظلومیت ِ انکارناپذیر ]

امشب را از قول من نخوانید ؛ امشب را از قول استاد مطهری بخوانید : حادثه كربلا يك جنايت و يك تراژدى است ، يك مصيبت است ، يك رثاء است . اين صفحه را كه نگاه مى كنيم ، در آن ، كشتن بيگناه مى بينيم ، كشتن جوان مى بينيم ، شير خوار مى بينيم ، اسب بر بدن مرده تاختن مى بينيم ، آب ندادن به يك انسان مى بينيم ، زن و بچه را شلاق زده مى بينيم ، آب ندادن به يك انسان مى بينيم ، اسير را بر شتر بى جهاز سوار كردن مى بينيم ، از اين نظر قهرمان حادثه كيست ؟ واضح است وقتى كه حادثه را از جنبه جنايى نگاه كنيم ، آنكه مى خورد قهرمان نيست ، آن بيچاره مظلوم است . قهرمان حادثه در اين نگاه يزيد بن معاويه است ، عبيدالله بن زياد است ، عمر سعد است ، شمر ذى الجوشن است ، خولى است و يك عده ديگر. لذا وقتى كه صفحه سياه اين تاريخ را مطالعه مى كنيم ، فقط جنايت و رثاء بشريت را پس ‍ مى بينيم . پس اگر بخواهيم شعر بگوييم چه بايد بگوييم ؟ بايد مرثيه بگوييم و غير از مرثيه گفتن چيز ديگرى نيست كه بگوييم . بايد بگوييم : " ز آن تشنگان هنوز به عيوق مى رسد فرياد العطش ز بيابان كربلا " آيا تاريخچه عاشورا فقط همين مصيبت است و چيز ديگرى نيست ؟ اشتباه ما همين است . اين تاريخچه يك صفحه هم دارد كه قهرمان آن صفحه ديگر پسر معاويه نيست ، پسر زياد نيست ، پسر سعد نيست ، شمر نيست . در آنجا قهرمان حسين است . در آن صفحه ، ديگر جنايت نيست ، تراژدى نيست ، بلكه حماسه است ، افتخار و نورانيت است ، تجلى حقيقت و انسانيت است ، تجلى حق پرستى است . (( : [ شب‌دهم‌محرم ]

خدایا ! مرا به یاری امامم سعادت بده ؛ و همان‌گونه که صلاح است مرا خرج او کن . مرا مقاوم در سختی ها ، با صبر ِمثال ِ زینب‌کبری قرار بده و ادب را در من تقویت کن .. و هر آنچه باید را و حرفاهای ناگفته در قلبم را ضمیمهء این دعا‌ها قرار بده * . [ شب‌دهم‌محرم ]

دیدن انسان‌های هم‌راستا جالبه .. امروز یک شاتوتی دیدم ؛ استیکر گل کوک ِ شاتوت پشت موبایلش بود .. و وقتی بهش گفتم سلام شاتوتی لبخند رو لبش اومد * .

حرم الله ائمه اطهار فرمودند : " برای زیارت ما دست راست را بر روی قبر ما قرار دهید اگر ممکن نبود دست راست را به روی نزدیک ترین محلی که نزدیک ماست قرار بدهید. " گفتند : "وقتی به اباعبدالله الحسین علیہ السلام سلام میدهید دست راست را روی سینه یا قلب قرار دهید که آن جا نزدیکترین محل به اباعبدالله است. "

خبری در قلبم تیری می‌نشاند : " در منطقه شرق غزه حدود یک‌هفته است مردم دسترسی به آب ندارند . " غزه کربلائی دوباره برپا شده است ..

بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد اگر غلط نکنم، عرش بر زمین افتاد ... *مقبل کاشانی

ء |