بعد از جمهوری اسلامی چون هرچه خوردند از ایران بود

کشتار علویان و شیعیان سوریه را می‌بینید؟ فهمیدید چرا مدافعین حرم، مدافعین وطن بودند و نه مدافعین اسد؟ چرا مدافعین حرم، دقیقاً با آن‌هایی که می‌گویید «مردم سوریه» می‌جنگیدند؟

ارزش‌های فردگرایانه باعث می‌شه ثروت‌مند انفاق نکنه، قدرت‌مند کمک نکنه، بی‌حجاب زندگی دیگرانو از هم بپاشونه و مادر؟ این فیلمو ببینید:

ایرانیان عزیز! توجه کنید! شما از کجا فهمیدید که اسد جنایت‌کار است و همراهی با او شراکت در ریختن خون مردم است؟ آفرین، از رسانه‌های غربی. آیا همان‌ها از جنایات جولانی می‌گویند؟! خیر. اگر بگویند به این نتیجه نخواهید رسید که جنایت‌هایش صدها برابر اسد است؟!

با آن‌ها چه می‌توانیم بکنیم با خودم می‌گویم، آیا اسرائیل و هیئت تحریر شام، دنبال آزادی و زندگی ما هستند؟ پس چرا آن نوزادان و کودکانی که دنبال آزادی و زندگی بودند را کشتند؟! اگر از آن‌ها چیزی نخواهیم، کاری با ما ندارند؟ پس چرا آن نوزادان و کودکانی را که از آن‌ها چیزی نخواستند، کشتند؟! اگر ثروتمان را تقدیمشان کنیم و دنیایمان را فدایشان کنیم، دیگر ما را رها خواهند کرد؟ پس چرا آن نوزادان و کودکانی را که اموالشان را به یغما بردند کشتند؟! اگر کارگر و بردۀ آن‌ها باشیم، رهایمان می‌کنند؟ پس چرا آن نوزادان، کودکان، نوجوانان و دخترکانی را که می‌توانستند بردۀ آن‌ها باشند، کشتند؟! اگر برایشان هیییچ خطری نداشته باشیم، با ما کاری ندارند؟ پس چرا آن نوزادان و کودکان را کشتند؟! به فکر نابودی من و شما نیستند؟ پس چرا آن نوزادان و کودکان را کشتند؟ آمریکا و ترکیه چطور؟ پس چرا از اسرائیل و هیئت تحریر شام را با تمام قدرت، حمایت می‌کنند؟! آیا این‌ها توهم و اشتباه من است؟ پس چرا ده‌ها و صدها نوزاد و کودک و نوجوان و دخترک را کشتند؟! اگر من این‌ها را نفهمم، چه خواهد شد؟ آن نوزادان، کودکان و ... هم نفهمیدند! پس در این دنیای تنگ که هر دو طرف را نمی‌تواند در خودش جای دهد، یا ما باید باشیم، یا آنها! این متن صرفاً یک نوشتۀ شبه ادبی نبود؛ ده‌ها سؤال را با یک واقعیت نشان داد؛ واقعیتی مهیب و غیر قابل انکار.

این نکاتی را که از سوریه فهمیدم، می‌خواهم روی ایران خودمان پیاده کنم. یعنی می‌خواهم بفهمم که در این اوضاع نسبتاً آشفتۀ ایران چه از دست‌مان برمی‌آید. من فکر می‌کنم با آنکه کشورمان اسلامی است ولی مثلاً ربا هست یا مثلاً بی‌حجابی به اینجا رسیده، روند خوبی داشته! از اینکه روند خوبی داشته منظورم چه بود؟ منظورم این بود که در کشورداری هم جانب اسلامیت را رعایت کرده‌اند و هم جانب مردم را. آیا منظورم این است که اسلام در مقابل مردم است؟ خیر؛ منظورم این است که عدۀ زیادی این احکام را قبول ندارند و نتیجه این شده اسلام به صورت ناقص پیاده شده. یعنی اینطور نبوده که به هر قیمتی اسلام پیاده شود؛ البته همین مقدار از اسلام هم اینطور نبوده که پشتیبانی نداشته باشد. اتفاقاً پشتیبان بسیار قوی مردمی هم وجود داشته؛ که اگر نداشت تا به حال چیزی از اسلام نمانده بود. ازطرف دیگر در بحث انتخابات با اینکه معیارهای قانونی و اسلامی برای تأیید صلاحیت اعمال می‌شود، گاه کسانی رأی می‌آورند که مانند بنی‌صدر با قانون اساسی مخالف‌اند! همچنین گاه اختلافات بسیار زیادی میان نامزدها وجود دارد که تا حدودی منعکس کنندۀ تفاوت‌های مردم است. به‌هرحال فکر می‌کنم در سطح قدرت، رابطۀ میان قدرت، مردم و اسلام به خوبی پیش می‌رود، قابل قبول است. اما ما چطور، به اندازۀ کافی گفتگو می‌کنیم؟ طرف‌داران اسلام و انقلاب و مقاومت با مردم صحبت می‌کنند؟ خودشان را می‌فهمانند؟ طرف مقابل را می‌فهمند؟ یا اینکه اگر گفتگویی مهم پیش آید، به‌جای فهمیدن و فهماندن، فحاشی اوج می‌گیرد؟! وظیفۀ مایی که دلسوز انقلابیم، گفتگو و تولید محصولات قانع‌کننده‌است. خلاصه، قدرت وظیفه‌ای دارد و ما مردم وظیفۀ دیگر. وظیفۀ مردم دربارۀ مردم‌داری کمابیش قابل قبول است، اما وظیفۀ ما در گفتگو و حل مسائل و تذکر به حکومت خوب نیست.

درست است که فقط اگر خدا بخواهد پیروز می‌شویم، اما خداوند فقط درصورتی مؤمنان را به پیروزی می‌رساند که تقوی داشته باشند و صبوری کنند. یک نکته دربارۀ صبر: همین آیات را که مرور کنیم، می‌فهمیم که صبر به معنای دست روی دست گذاشتن نیست؛ صبر یعنی تحمل سختی‌ها یا کم‌نیاوردن، همین؛ چون صبر قرآنی کاملاً با جهاد و مبارزه همراه است؛ و این کنار هم بودن یعنی باید سختی‌های جهاد و مبارزه را نیز تحمل کرد (آل‌عمران: ۱۲۵). #قرآن #قرآن_و_صبر #قرآن_و_تقوی #قرآن_و_پیروزی #قرآن_و_خدا

چرا خداوند با ربا و گران‌فروشی اینقدر سر ناسازگاری دارد؟ به‌نظرم به این دلیل که این‌ها تجاوزند؛ همانطور که حمله و کشتار تجاوزاست، گران‌فروشی و ربا هم تجاوزند. حمله کشتار وقتی اتفاق می‌افتد که می‌توانند! ربا و گران‌فروشی نیز وقتی اتفاق می‌افتد که می‌توانند (آل‌عمران: ۱۳۰) #قرآن #قرآن_و_ربا #قرآن_و_گران‌فروشی #قرآن_و_جنگ #قرآن_و_تجاوز #قرآن_و_اقتصاد

در آیۀ ۱۳۰ آل‌عمران از هم‌سنخ بودن ربا و کشتار و حمله صحبت کردم؛ شاهدش این آیه است؛ انفاق (کاملاً در مقابل ربا) و بخشیدن مردم (کمابیش در مقابل تجاوز به مردم) را در یک آیه و در یک سیاق ذکر کرده (آل‌عمران: ۱۳۴). #قرآن #قرآن_و_اقتصاد #قرآن_و_انفاق #قرآن_و_مهر #قرآن_و_ربا #قرآن_و_تجاوز

نظر من دربارۀ تجمع جلوی مجلس چیه؟ نظری ندارم؛ البته بیشتر متمایل به این هستم که این کار نشه. ولی با این دست فرمون به این تحصن‌کننده‌ها متمایل می‌شم. چرا؟ توجه بفرمایید، با اینکه دولت می‌تونست پیشنهاد بده برای اصلاح قانون، نداده. مثلاً بگه تو مجازی و بازیگرایی که ترویج می‌کنن جریمه بشن. عملاً نشون می‌ده که دولت حجاب رو بی‌اهمیت می‌دونه.

نه به‌اندازۀ یک گزارش؛ بلکه هشت سالِ مهمل و پوچ.

می‌گویم او خوش‌اخلاق است چون اگر گرهی به‌زندگی‌ام افتاد او به من کمک می‌کند یا اگر آسیبی به او بزنم یا به او فحاشی کنم، مرا می‌بخشد یا اینکه با گرمی و لبخند مرا می‌پذیر. حتی دلیل معقولی داشته باشد و مرا مجازات کند، نمی‌گوییم که او بی‌اخلاق است و اخلاق را زیر پا گذاشته، نهایتاً شاید خوش اخلاق نباشد. اما اگر کسی کودک‌کشی کند، آن هم نه به اشتباه بلکه از روی عمد، آن هم نه چون سپر انسانی شده بلکه به‌صورتی جداگانه، آن هم نه یک‌بار بلکه ده‌ها یاصدها بار، دیگر هیییچ نسبتی با اخلاق ندارد. اصلاً هییچ تفاوتی با گرگ یا کفتار ندارد؛ چگونه با گرگ و کفتار برخورد می‌کنیم؟ دور از آن‌ها زندگی می‌کنیم و اگر نزدیک شد، شک نمی‌کنیم، ماشه را می‌چکانم؛ چاره‌ای نداریم؛ چون هیچ سروکاری با اخلاق ندارد. خب می‌دانم فهمیدید که می‌خواهم بگویم با صیونیست‌ها و هیئت تحریر الشام چگونه باید زندگی کنیم؛ چون آن‌ها بی‌اخلاق‌اند؛ چون کودک کشند.