صحبت قابل تامل زیبا کلام این نظام اگر سقوط کنه، اون حکومتی که به جای این نظام میاد از عربستان هم بدتر خواهد بود

سخنان رهبر انقلاب درباره ظریف محمدجواد ظریف، شامگاه دوشنبه در پستی اینستاگرامی از وزارت امور خارجه استعفا کرد. به گزارش گروه خبر خبرگزاری برنا ؛ وزیر امور خارجه در نظام جمهوری اسلامی، یکی از وزرایی است که طبق رویه‌ای مرسوم، پیش از معرفی به مجلس برای کسب رای اعتماد، مورد تایید مقام معظم رهبری قرار می‌گیرد. در ادامه، مروری کوتاه داریم بر تعابیری که رهبر انقلاب درباره محمدجواد ظریف به کار برده‌اند: فرزند انقلاب «هیچ‌کس نباید این مجموعه‌ی مذاکره‌کنندگان ما را با مجموعه‌ی شامل آمریکا - همان شش دولت، به‌اصطلاح پنج بعلاوه‌ی یک - سازش‌کار بداند؛ این غلط است؛ اینها مأموران دولت جمهوری اسلامی ایران هستند، اینها بچه‌های خودمان هستند، بچه‌های انقلابند؛ یک مأموریتی را دارند انجام می‌دهند. کار سختی هم هست [که‌] بر عهده‌ی اینهاست؛ دارند با تلاش فراوان آن کاری را که بر عهده‌ی آنهاست انجام می‌دهند. بنابراین نباید مأموری را که مشغول یک کاری است و مسئول یک فرایندی است مورد تضعیف یا توهین یا بعضی از تعبیراتی که گاهی شنیده می‌شود - که اینها سازش‌کارند و مانند اینها - قرار داد؛ نه، این حرف‌ها نیست.» (دیدار دانش‌آموزان و دانشجویان با رهبر انقلاب - ۹۲/۸/۱۲) امین، غیور، شجاع و متدین «بنده هیئت مذاکره‌کننده را - همین دوستانی که این مدّت این زحمات را بر دوش گرفته‌اند - هم امین می‌دانم، هم غیور می‌دانم، هم شجاع می‌دانم، هم متدین می‌دانم؛ این را همه بدانند. اکثر حضاری که اینجا تشریف دارید، از محتوای مذاکرات خبر ندارید؛ اگر شما هم از محتوای مذاکرات و جزئیات مذاکرات و آنچه در مجالس می‌گذرد مطلع بودید، به بخشی از آنچه بنده گفتم، حتماً اذعان می‌کردید. من البته علاوه‌ی بر اینها، بعضی از این دوستان را از نزدیک می‌شناسم، بعضی را از دور با سوابقشان می‌شناسم؛ اینها مردمانی هستند متدین و امین؛ اینها امینند؛ قصدشان این است که کار کشور را پیش ببرند، گره را باز کنند و دارند تلاش می‌کنند برای این کار. انصافاً غیرت ملی هم دارند، شجاعت هم دارند، در مقابل یک تعداد کثیری از کسانی قرار می‌گیرند - که حالا نمی‌خواهم تعبیر متناسب واقعی را بکنم، چون گاهی تعبیرهایی هست که واقعاً شایسته‌ی آن تعبیرند امّا خب، مناسب نیست که ما به زبان بیاوریم - و انصافاً در مقابل آنها با شجاعت کامل، با دقت کامل مواضع خودشان را بیان می‌کنند، دنبال می‌کنند و تعقیب می‌کنند.» (دیدار مسئولان نظام با رهبر انقلاب - ۹۴/۴/۲) خستگی‌ناپذیر د «خرسندی خود را از اینکه مقاومت ملت بزرگ ایران در برابر تحریم‌های ظالمانه و تلاش دانشمندان هسته‌ئی در پیشبرد این صنعت مهم و کوشش خستگی‌ناپذیر مذاکره��

چگونه می‌توان خدا را بهتر شناخت؟ 🌀راه‌های پیش روی بشر برای خداشناسی، سه قسم است: ♦️الف. راه دل یا فطرت؛ یعنی، هر انسانی به مقتضای آفرینش و ساختمان اصلی روح خود، خدا را می‌شناسد؛ بدون اینکه نیاز به اکتساب و تحصیل علوم مقدماتی داشته باشد. منظور از فطرت، عقل نیست؛ بلکه مقصود، «دل» است. عارفان از آنجا که به نیروی عشق فطری ایمان و عقیده دارند، در تقویت این نیرو می‌کوشند. اگر بخواهیم بدانیم آیا چنین احساسی در آدمی هست یا خیر؟ دو راه در پیش داریم: 1⃣ خودمان شخصاً و عملاً، دست به آزمایش در وجود خویش و دیگران بزنیم. 2⃣ ببینیم دانشمندانی که سالیان دراز در زمینه روان آدمیان، از جنبه مسائل معنوی مطالعه و تحقیق کرده‌اند، چه نظرهایی دارند. ♦️ب. راه حس و علم، یا راه طبیعت؛ این راه به نوبه خود به سه راه دیگر تقسیم می‌شود: 1⃣ راه تشکیلات و نظاماتی که در ساختمان جهان به کار رفته است. 2⃣ راه هدایت و راهنمایی نادیده‌ای که موجودات را در مسیر خویش می‌اندازد. 3⃣ راه حدوث و پیدایش عالم. ♦️ج. راه عقل یا راه استدلال و فلسفه؛ این راه گرچه سخت و پر پیچ و خم است و طی آن و فهماندن و فهمیدنش نیاز به مقدمات زیادی دارد؛ ولی بهترین و محکم‌ترین طریق خداشناسی و معرفت به حضرت ربوبی است. هر یک از این سه راه، از وجهی بر راه‌های دیگر رجحان دارد: 🌀راه دل و فطرت، از نظر شخصی کامل‌ترین راه‌ها است؛ یعنی، برای هر انسان بهتر، لذت بخش تر و مؤثرتر این است که از راه دل، به معرفت خداوند راه یابد؛ ولی نمی‌توان آن را به صورت یک دانش قابل تعلیم و تعلّم برای عموم درآورد. 🌀راه مطالعه حسی و علمی خلقت، از نظر سادگی، روشنی و عمومیت، بهترین راه‌ها است؛ اما این راه تنها ما را به وجود قوّه شاعر، علیم و حکیم و مدبّری که طبیعت را می‌گرداند، معتقد می‌کند؛ اما اینکه آیا آن قدرت خدا است و مصنوع صانع دیگری نیست یا نه...؛ علوم حسی بشر، از نفی و اثبات آن ناتوان است. 🌀راه عقل، تنها راهی است که خداشناسی را به صورت یک علم مثبت، منسجم و منطقی درمی آورد.1 🌀بر اساس مطالب پیش گفته، با شناخت نفس یا روح و یا حقیقت خود و توجه به این امر که اصل ما (روح) ما چه بوده، چه گشته و چه می‌تواند باشد و آگاهی از چگونگی تهذیب نفس و طریق سلوک و راه حصول کمال، می‌توانیم خداوند را با علم حضوری اکتسابی بیشتر، بهتر و عمیق‌تر بشناسیم. در واقع، معرفت نفس ـ که پلی برای معرفت خداوند است ـ همان سلوک عملی و شرعی است. بنابراین، امری که انسان را به شهود وجه حق می‌رساند، شناخت حقیقت خود و حرکت به سوی مقام اصلی خویش است و این، جز با تحصیل تقوا میسر نخواهد بود. در این زمینه، توصیه می‌شود کتاب مقالات استاد محمد شجاعی را با دقت، تکرار و وسواس مطالعه فرمایید. به هر حال باید دانست که: هر کسی اندازه روشندلی غیب را بیند به قدر صیقلی هر که صیقل بیش کرد، او بیش دید بیشتر آمد بر او صورت پدید 2 📚پی نوشت: 1. اصول فلسفه و روش رئالیسم، مقدمه استاد مطهری، ج 5، صص 51 ـ 70. 2. مثنوی، دفتر چهارم، ابیات 2909 ـ 2910. 🍁🌳 @p_eteghadi 🌳🍁

#بهداشت @virtualun

#مطالعه @virtualun

#قوی ترین مردان جهان 4