داشتم کتاب "اتاقی از آن خود" رو میخوندم، رسیدم به این تیکه اش، انگار دقیقا داشت منو توصیف میکرد:
«میدونی من خیلی با آدمها مهربونم، دیفالتم نسبت به همه مثبته، ولی وای به وقتی که حس کنم کسی داره ازم سواستفاده میکنه یا اون دوستی و رابطه یکطرفهست، دیگه خنثیترین میشم نسبت به اون آدم.
نه چیزی میگم نه کاری میکنم و این تووی خطِ رفتاریِ من بدترین مجازاتیه که میتونم برای یک نفر قائل بشم..!»
یه حرف بهت می زنم، بفرست سیو مسجت، هرموقع دیدی دارن اذیتت می کنن بخونش و بلافاصله حذفشون کن:
روابط دوستانه یا عاشقانه ی تو باید عامل کاهش استرست باشن نه بیشتر شدنش، باید منبعی برای آروم شدن تو، پیشرفت، خوشحالی و آسون تر شدن مسیر زندگیت باشن.
اونا باید باشن تا از زندگیت لذت ببری و حالت خوب باشه کنارشون، نه برعکسش، چون زندگی خودش به اندازه کافی سخت هست !
دوست داشتن هیچکسو باور نکنید من کسی و داشتم که تا صبح راجب جزییات زندگیمون و تک تک کارای روزمرمون حرف میزدیم،ولی الان حتی شماره همدیگه رو نداریم .
اگه آدمی توی زندگیتون هست که هم میتونید باهم بخندید، هم گریه کنید،هم خوش بگذرونید ، هم وقتی مشکلی براتون پیش میاد اولین نفر میرید سراغ اون، هم میتونی باهاتون درمورد همه چیز حرف بزنن و قضاوت نشی یه بخش بزرگی از لذت و خوشبختی زندگی رو چشیدی..
بهترین انتقام از کسی که تورو ترک کرده اینه که بعد از رفتنش ، روز به روز خوشبخت تر ، خوشحال تر و زیباتر زندگی کنی نه اینکه خودتو آزار بدی، خیلی از آدمها حتی لیاقت ندارن که بهشون فکر کنی چه برسه به اینکه خودتو به آتیش بزنی، رفتنی میره و آدمهای لایقتر میان.
اگه بخوام بگم بلوغ فکری از کجا شروع میشه، میگم:
یه روز آدمایی که میترسیدی از دست بدی رو خودت حذفشون میکنی.
اگه یکی یه روز ازم بخواد که یک نصیحت بهش بکنم بهش میگم "مبهم باش."
اگه حالت بده تو فضای مجازی جار نزن، اگه حالت خوبه تو فضای مجازی جار نزن. شاید هضمش سخت باشه ولی دوروبریات اگه از ناراحتیت خوشحال نشن، ناراحتم نمی شن. اگه با کسی تو رابطه ای به همه نشونش نده، اونا میدزدنش چون همه چیزای قشنگو واسه خودشون میخوان. از تصمیمات مهمت به کسی نگو، حسودن، باعث خراب شدنش می شن. غیر قابل پیشبینی باش، آدما غافلگیر شدنو دوست دارن. داستان زندگی و گذشتت چیزیه که فقط به خودت مربوطه، واسه هرکی هرکی سفره ی دلتو باز نکن تا حتی تو ذهنشونم توانایی اینو نداشته باشن که قضاوتت کنن.
تمام احساستتو بروز نده. اجازه نده بفهمن که راجبشون چه فکری میکنی. نذار از موندنت مطمن شن. درواقع اونارو از هیچ چیزی مطمئن نکن. این آدما عاشق ماجراجویین، بذار انقد دنبالت بگردن تا بالاخره خودشون کشفت کنن. اینجوری قشنگ تره؛ هم واسه اونا، هم واسه تو.
یه کلمه ی سوئدیه “Smultronstället"که معنی
میشه"توتفرنگی وحشی"به کسی میگن که یه
جای خاصه که به قلب آدم نزدیکه که بقیه
نمیتونن به راحتی بهش دست پیدا کنن،جاییه
که تنها با اون آدمی که دوستش داری خلوت
میکنی و احساس راحتی میکنی.مثل وقتی
که ناراحتی و فقط میتونی حرف دلتو به
یه نفر بزنی درست مثل تو که توت
فرنگی وحشی زندگیمی :)