شما می‌دونستین دنیا یه دکمه به درک داره؟ به نظرم بعضی وقتا باید ازش استفاده کنیم.

+ این روزا؟ - تلاش برای بهتر شدن، زنده موندن، امید داشتن و دنبال باریکه‌های نور گشتن.

جای جالب داستان این است: ما اولین‌ نفراتی نیستیم که زندگی می‌کنیم. قبل از ما هزاران، میلیون‌ها، میلیاردها آدم دیگر زیسته‌اند که از قضا آن‌ها هم آدم بوده‌اند. فکرهایی داشته‌اند، علاقه‌هایی داشته‌اند و نهایتا زندگی‌ای. خلاصه: ما هیچ کداممان منحصر به فرد نیستیم. فکرهای ما را زندگی‌ها کرده‌اند. - هفتم آبان در سیود مسیج این را نوشته بودم. دیشب، مباحثه، که می‌خواندیم دیدم این حرف‌هایی را که من زیاد بهشان فکر کرده بودم، کسی صدها سال قبل گفته است. زندگی کرده و مُرده.

- روزاتو خوب زندگی کن که زندگی همینه نذار که گرد خستگی رو شونه هات بشینه

از لحاظ روحی نیاز به خستگی بعد از جهیزیه خریدن و چیدن خونه تازه‌عروس دارم.

یکی از راهکارام برای وقتایی که دارم زیاد فکر می‌کنم و می‌خوام چند دقیقه مغزم رو خاموش کنم، چیپس خوردنه؛ مخصوصا ازین چیپس سفتا.

_ قول میدی بهم؟

میشه ازتون بخوام یه حمد شفا برای مادربزرگم بخونین؟ قلب.

تو اونجا خوابیدی. از اینجا که من هستم، پیدا نیستی، ولی می‌دونم اونجایی. چند دقیقه پیش گفتی چراغ دستشویی رو خاموش کنم. به مامان سپردی کاری رو برات انجام بده. در تراس رو بستیم چون هوا خیلی سرده، تو سرما رو دوست نداری. _خواهرم_ سر به سر مامان می‌ذاره، همه می‌خندیم، تو هم می‌خندی. صدام می‌زنی که بیام پیشت. از جام بلند می‌شم… سکوت. همه جا تاریکه. چشمام یه جای خالی رو می‌بینه. مغزم پیغام می‌ده: «اون دیگه نیست.»