عزیز من، اندوه پیراهن‌های مختلفی دارد و تو در تمامشان زیبایی.

یه‌جایی حس می‌کنی زندگی تموم شده، اما عمر نه. و بعدش دیگه چیزی غافلگیرت نمی‌کنه.

چه بر تو گذشته است که به‌جای پایانِ رنج‌ها، به پایانِ خود می‌اندیشی؟

دلبسته به یک سنگ نبودی که بدانی چه کشیدم.

اجسادِ ما روی زمین می‌افتد اما افکارمان همچنان ایستاده‌ است ..

از کسایی که مواضعشون معلوم نیست خوشم نمیاد. حس یه آدم بلاتکلیفو بهم میدن که شاید عقیده‌ش یه چیز درست و کاملا واضح باشه، ولی برای حفظ دوستاش، جلب کردن نظر دیگران، و یا گرفتن پلاس روی پیاماش، سعی میکنه یکی به نعل بزنه و یکی به میخ. مثلا طرف میدونه که دلیل فلان کار چیه‌ها، ولی واسه اینکه نظر جبهه‌ی دیگه‌رو هم جلب کنه میگه: آره بابا منم با شماهام، آره درسته منم همین سوالو دارم و .. چی فکر کردی؟ فکر کردی اگه این جریانات عوض بشه و کلا همه‌چی از این رو به رو اون رو بشه، همونا میان میگن: نه به این کاری نداشته باشین این فلان روز هم‌سوی ما بود و پشتیبانی‌مونو کرد؟ نه، اینا همین الانشم به تو و عقیده‌ی امثال تو فحش میدن، دیگه چه برسه به‌روزی که ورق برگرده و همه‌چی طبق خواسته‌شون بشه. اون روزه که میفهمی باید پای عقیده‌ت میموندی، مواضعتو مشخص و با شجاعت از ارزشات دفاع می‌کردی.

امیرالمومنین (ع) : شجاع باشید، مرگ فقط یک‌بار به سراغ شما می‌آید.