[ از کوچه پس کوچههای پرتغال، تا آقایِ چمپیونزلیگ. پسر بچهای که متولد شد تا فقط تلاش کنه. ]
مردی که نه کسی میخواست از او مارادونا بسازد و نه هیچکس قبلا شبیه او بوده، اما کاری کرد که این روزها همه او را الهام خود قرار دهند و رویایشان، مثل او بودن باشد. کسی که به هم نامش گفتند اورجینال! کسی که اسطورهی باشگاه و کشورش بود، اما از همهی آنها طرد شد!
نه فضایی بود و نه خدا، یکی مثل خیلی از ماها که با تولدش نه شهاب سنگی به زمین کوبیده شد و نه پیشگویی، آمدنش را به کسی وعده داده بود. خودش بود و خودش. نه پدری داشت که او را حمایت کند، و نه ثروتمند بود تا به واسطهی پول، به جایی برسد. او بود که مسخره میشد، او بود که شکست میخورد و او بود که به گریه میافتاد.. اما در عین حال و با همهی این اوصاف، او بود که ناامید نمیشد، او بود که تلاش میکرد و در آخر، او بود که از خود؛ یک چهرهی ابر قهرمان شکل داد.
| دنیای فوتبال متعلق به اونه، ما فقط درش زندگی میکنیم. |
CR7❤️🔥
Willi
من زخم های بینظیری به تن دارم؛ اما تو مهربانترینشان بودی، عمیقترینشان، عزیزترینشان. بعد تو آدمها
تو زیباترین حُزنِ من بودی، عزیزترین زخمم. اینکه با افعال گذشته از تو یاد میکنم، غمانگیزترین شکلِ انقراض است که برگزیدهام.