همیشه برات صبر کردم. هیچوقت فکرشو نمیکردم بتونم اینقدر برات صبور باشم، منی که از انتظار متنفرم، منی که طعم تلخِ گذر کند ثانیهها رو چشیدم و میدونم چقدر اذیت کنندهست؛ ولی برای تو صبورترین آدم بودم و میدونم که تو ارزشش رو داری. چون من از اولشم میدونستم که تو با همهی آدمها فرق داری.
دنیا چه میتواند به آدم بدهد؟
جز دری که به دیوار باز میشود، جز امیدی که به نومیدی میانجامد، جز لذتی که در دلزدگی گم میشود، جز عشقی که در نزدیکی میپژمرد، جز رویایی که با بیداری میشکند، جز آهی که در سینه میپیچد..
