در روزها و احساسات نامفهومی گم میشوم که هیچ کدام برایم روشن نیست، همه چیز اطرافم تار است و کم کم کنترل خودم را از دست می دهم،،بوی تعفنی از سرم نشعت میگیرد که گواهی دهنده‌ی افکارِ سقط شده در سکوت ام است.

پلی لیست این بشر تا ابد >>>

‌بزرگسالی واقعا سخته. خودت افسرده‌ای.دوستات افسرده‌ن. در هر بدبختی تنهایی،، و در این میان همواره تلاش میکنی خودتو نکشی.

این قایق که به آب انداختم،،در این تاریکی مطلق بدون غرق شدن ثابت ایستاده؛ و من مدت هاست بدون هیچ خستگی ای،، به فکر کردن و نگاه کردن در این قایق نشسته ام؛ و حتی نمیدونم به سمت کدوم ساحل در حال حرکتم،،یا که اصلا درجایی خاک ساحلی انتظار من و میکشه؟