کم کم جبرانی هارو می‌زارم :]

"مقتدرِ مظلوم"

+اون فقط یه آهنگه چرا گریه می‌کنی؟ اون آهنگ🎧🧎🏻:

رستورانم. جنبش به اصطلاح عظیم "زن زندگی آزادی" با آن همه هزینه برای کشور نهایت امر رسیده است به شلوارک پوشیدن مردان و آمدن با شورت ورزشی بالای زانو در ملاعام! اصلا کاری به آزادی و این دکان بازارها ندارم. کار به دین و دیانت هم ندارم. شورت و شلوارک پوشیدن مردان در خیابان، در رستوران، در پارک حال بهم زن است. حال بهم زن.... حالا کلهرودی نگوید: مردان مذهبی پشم پای مردان شلوارک پوش را می بینند و حسرت می‌خوردند!!!!🤣🤣 @Politicalhistory

ختم کلام.

۲۰۰💔

چقدر لفظ "آقای شهید" عجیبه. قبلا میگفتی آقای شهید انگار "یه آقایی" بود که "شهید" شده بود؛ بعد می‌پرسیدی:«خب اسمش چیه؟» الان میگی آقای شهید همه میدونن کیه. چون فقط یه نفره. انگار یه آقا تو دنیا بود که اونم شهید شد. یه لفظ فقط مال یه نفر.

مصطفی مستور یه کتاب داره که الان اسمشو یادم نیست ولی اسم یکی از داستان هاش این بود: مردی که تا پیشانی در اندوه فرو رفت:))))))) الان همینم. تا پیشانی در اندوه.

‌ ۲٠٠ شب رفتیم تجمع، اگه شبی ۲ میلیون بهمون داده بودن الان می‌تونستیم آیفون ۱۸ پرومکس سبز مرواریدی بخریم، ولی تو اینو نخواستی آقای جمهوری اسلامی!🫵🏻 ‌

در یک ظهر کاملاً معمولی؛ وقتی با قاشق چوبی افتادم به جان گوشت چرخ‌کرده‌ی یخ‌زده‌ی توی تابه، یاد تو می‌افتم. بی‌هوا و بدون هیچ مقدمه‌ای. بدون اینکه مثلاً باید برخاست از توی گوشی‌ام پخش شود یا عکس تو را ببینم یا حتی تلوزیون صدایی از تو را به گوش من برساند. چند ثانیه‌ای دست از کار می‌کشم و اجازه می‌دهم گوشت‌ها همانطور سرخ شوند. بدون اینکه سعی کنم از هم جدایشان کنم. سوگ تو اینطور با زندگی ما درآمیخته شده. همینطور بی‌هوا وسط یک روز کاملاً معمولی گیرمان می‌اندازد.

کاش کتاب هارو قسطی بفروشن.