#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── تفسير: ترجمه (و به ياد آوريد) هنگامى كه ابراهيم عرض كرد،: پروردگارا اين سرزمين را شهر امنى قرار ده و اهل آن را - آنها كه ايمان بخدا و روز بازپسين آورده‌اند - از ثمرات (گوناگون) روزى ده (ما اين دعاى ابراهيم را به اجابت رسانديم و مؤمنان را از انواع بركات بهره‌مند ساختيم) امّا به آنها كه كافر شدند، بهرۀ كمى خواهيم داد، سپس آنها را به عذاب آتش مى‌كشانيم و چه بد سرانجامى دارند. (۱۲۶) تفسير: وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً... ؛ هنگامى كه ابراهيم گفت پروردگارا اين را يعنى «مكه» را شهر امن قرار بده. منظور از «بَلَداً آمِناً» شهر داراى امنيّت است، مانند قول خداى تعالى: فِي عِيشَةٍ رٰاضِيَةٍ‌ ؛ «چنين كسى در عيش و زندگانى خوش خواهد بود» (حاقه/ ۲۱) كه منظور «زندگانى» داراى خوشى است، و نيز مانند «بلد اهل» كه به معنى شهر صاحب اهل است. بعضى گفته‌اند، «بلدا آمنا» از قبيل اسناد به مكان است به اعتبار اهل آن، مثل «ليل نائم» يعنى شب خواب رونده به اعتبار اين كه مردم در آن به خواب مى‌روند. [و مقصود در اين جا شهرى است كه مردم در آن ايمن هستند]. وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ اَلثَّمَرٰاتِ‌... ؛ انواع روزيها و ميوه‌ها به اهل آن عنايت كن. منظور ابراهيم اين است كه روزيها و ميوه‌ها را مخصوص كسانى از اهل مكه كه ايمان به خدا و روز قيامت دارند قرار ده، زيرا «من آمن منهم» بدل از «اهله» مى‌باشد. قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ ؛ «من كفر» عطف بر «من آمن» است، چنان كه در آيۀ قبل جملۀ «و من ذريّتى» عطف بر «كاف» در «جاعلك» بود. علّت اين كه ابراهيم (ع) دعاى خود را مخصوص مؤمنين قرار داد [و گفت: مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ] اين است كه خداوند در ضمن آيۀ قبل - موقعى كه از پيشگاه او امامت را براى ذريّه خود تقاضا كرد و گفت: «وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي» ، با جملۀ لا ينال عهدى الظالمين به ابراهيم فهماند كه در ميان ذريّۀ او ظالمانى پديد خواهند آمد. و خداى سبحان با جمله «وَ مَنْ كَفَرَ» به او فهماند كه فرق است بين روزى دادن و مسئلۀ امامت و رهبرى، زيرا برگزيده شدن به خلافت، مختص كسى است كه ظلم و ستمى از وى سرنزده باشد، به خلاف رزق و روزى كه گاهى موجب جلب و جذب روزى خورنده به روزى‌دهنده مى‌شود و يا اساسا، خداوند براى اين كه حجّت را بر بندگانش تمام كرده باشد الزاما به آنان روزى مى‌رساند. بنا بر اين معنى قال و من كفر؛ اين است كه خداوند فرمود: كفّار را نيز روزى مى‌دهم و بهره‌مند مى‌سازم. و مى‌توان گفت، «وَ مَنْ كَفَرَ» مبتدا و متضمن معناى شرط است و «فامتعه» جواب آن است، بنا بر اين معناى جمله اين است كه، چنان چه كسى كافر شود بازهم به او روزى مى‌دهم. «فامتعه» نيز قرائت شده است. ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ... ؛ به گونه‌اى او را به سوى آتش مى‌كشانم كه نتواند از آن سرپيچى نمايد. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#الجدید فی تفسیر المیزان المجید ⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻ قوله تعالى: وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اِجْعَلْ‌ ، هذا دعاء دعا به إبراهيم يسأل به الأمن على أهل مكة و الرزق و قد أجيبت دعوته، و حاشا لله سبحانه أن ينقل في كلامه دعاء لا يستجيبه و لا يرده في كلامه الحق فيشتمل كلامه على هجاء لغو لغا به لاغ جاهل، و قد قال تعالى: «وَ اَلْحَقَّ أَقُولُ‌» : _ ص ۸۴، و قال تعالى: «إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ‌ `وَ مٰا هُوَ بِالْهَزْلِ‌» : الطارق ۱۴.و قد نقل القرآن العظيم عن هذا النبي الكريم دعوات كثيرة دعا بها و سألها ربه كدعائه لنفسه في بادئ أمره، و دعائه عند مهاجرته إلى سورية و دعائه و مسألته بقاء الذكر الخير، و دعائه لنفسه و ذريته و لوالديه و للمؤمنين و المؤمنات، و دعائه لأهل مكة بعد بناء البيت، و دعائه و مسألته بعثة النبي من ذريته. و من دعواته و مسائله التي تجسم آماله و تشخص مجاهداته و مساعيه في جنب الله و فضائل نفسه المقدسة، و بالجملة تعرف موقعه و زلفاه من الله عز اسمه، و سائر قصصه و ما مدحه به ربه، يستنبط شرح حياته الشريفة، و سنتعرض للميسور من ذلك في سورة الأنعام.قوله تعالى: مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ‌ ، لما سأل (ع) لبلد مكة الأمن، ثم سأل لأهله أن يرزقوا من الثمرات، استشعر: أن الأهل سيكون منهم مؤمنون، و كافرون و دعاؤه للأهل بالرزق يعم الكافر و المؤمن، و قد تبرأ من الكافرين و ما يعبدونه، قال تعالى «فَلَمّٰا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلّٰهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ‌» : التوبة ۱۱۴، فشهد تعالى له: بالبراءة و التبري عن كل عدو لله، حتى أبيه، و لذلك لما استشعر ما استشعره من عموم دعوته قيدها بقوله من آمن منهم و هو يعلم أن رزقهم من الثمرات لا يتم من دون شركة الكافرين على ما يحكم به ناموس الحياة الدنيوية الاجتماعية غير أنه خص مسألته و الله أعلم بما يحكم لسائر عباده، و يريد في حقهم، فأجيب ((ع)) بما يشمل المؤمن و الكافر، و و فيه بيان أن المستجاب من دعوته ما يجري على حكم العادة و قانون الطبيعة من غير خرق للعادة، و إبطال لظاهر حكم الطبيعة، و لم يقل: و ارزق من آمن من أهله من الثمرات لأن المطلوب استيهاب الكرامة للبلد لكرامة البيت المحرم، و لا ثمرة تحصل في واد غير ذي زرع، وقع فيه البيت، و لو لا ذلك لم يعمر البلد، و لا وجد أهلا يسكنونه.قوله تعالى: وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً ، قرئ فأمتعه من باب الإفعال و التفعيل و الإمتاع و التمتيع بمعنى واحد.قوله تعالى: ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ إلخ، فيه إشارة إلى مزيد إكرام البيت و تطييب لنفس إبراهيم ((ع))، كأنه قيل: ما سألته من إكرام البيت برزق المؤمنين من أهل هذا البلد استجبته و زيادة، و لا يغتر الكافر بذلك أن له كرامة على الله، و إنما ذلك إكرام لهذا البلد، و إجابة لدعوتك بأزيد مما سألته، فسوف يضطر إلى عذاب النار، و بئس المصير. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_نمونه ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ (آيه ۱۲۶) - خواسته‌هاى ابراهيم از پيشگاه پروردگار! در اين آيه ابراهيم دو درخواست مهم از پروردگار براى ساكنان اين سرزمين مقدس مى‌كند كه به يكى از آنها در آيۀ قبل نيز اشاره شد. قرآن مى‌گويد: «به خاطر بياوريد هنگامى كه ابراهيم عرض كرد پروردگارا! اين سرزمين را شهر امنى قرار ده» (وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً) . دوّمين تقاضايش اين است كه: «اهل اين سرزمين را - آنها كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده‌اند - از ثمرات گوناگون روزى ببخش» (وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ‌ اَلثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ) . جالب اين كه ابراهيم نخست تقاضاى «امنيت» و سپس درخواست «مواهب اقتصادى» مى‌كند، و اين خود اشاره‌اى است به اين حقيقت كه تا امنيّت در شهر يا كشورى حكمفرما نباشد فراهم كردن يك اقتصاد سالم ممكن نيست! خداوند در پاسخ اين تقاضاى ابراهيم چنين «فرمود: اما آنها كه راه كفر را پوييده‌اند بهرۀ كمى (از اين ثمرات به آنها خواهم داد» و بطور كامل محروم نخواهم كرد! (قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً) . اما در سراى آخرت «آنها را به عذاب آتش مى‌كشانم و چه بدسرانجامى دارند» (ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ وَ بِئْسَ اَلْمَصِيرُ)... * * * 💫 @ye_ayeh

#کلمات آيه صد و بیست و شش سوره مبارکه #بقرة : + وَإِذْ : و هنگامي كه + قَالَ : گفت + إِبْرَاهِيمُ : ابراهيم + رَبِّ اجْعَلْ : پروردگارا قرار بده + هَٰذَا بَلَدًا : اين سرزمين را + آمِنًا : شهر امني + وَارْزُقْ : و روزي بده + أَهْلَهُ : اهلش را + مِنَ الثَّمَرَاتِ : از بهره ها + مَنْ آمَنَ : كسي كه ايمان آورد + مِنْهُم : از ايشان + بِاللَّهِ : به خداوند + وَالْيَوْمِ : و روز + الْآخِرِ ۖ  : قبامت + قَالَ : گفت + وَمَن كَفَرَ : و كسي كه كافر شود + فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا : پس بهره مند سازم او را كمی ثُمَّ : سپس أَضْطَرُّهُ : مي كشانم او را إِلَىٰ عَذَابِ : به سوی عذاب النَّارِ ۖ  : آتش وَبِئْسَ الْمَصِيرُ : بد سرانجامي است ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

💧 تفسیر قطره‌ای استاد قرائتی 🎧 جلسه ۱۲۱ 📝 سوره بقره ▶️ آیه صد و بیست و شش #تفسیر | #تفسیر_قطره_ای #استاد_قرائتی ┄┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┄ ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────