#کلمات آيه صد و بیست و شش سوره مبارکه #بقرة : + وَإِذْ : و هنگامي كه + قَالَ : گفت + إِبْرَاهِيمُ : ابراهيم + رَبِّ اجْعَلْ : پروردگارا قرار بده + هَٰذَا بَلَدًا : اين سرزمين را + آمِنًا : شهر امني + وَارْزُقْ : و روزي بده + أَهْلَهُ : اهلش را + مِنَ الثَّمَرَاتِ : از بهره ها + مَنْ آمَنَ : كسي كه ايمان آورد + مِنْهُم : از ايشان + بِاللَّهِ : به خداوند + وَالْيَوْمِ : و روز + الْآخِرِ ۖ  : قبامت + قَالَ : گفت + وَمَن كَفَرَ : و كسي كه كافر شود + فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا : پس بهره مند سازم او را كمی ثُمَّ : سپس أَضْطَرُّهُ : مي كشانم او را إِلَىٰ عَذَابِ : به سوی عذاب النَّارِ ۖ  : آتش وَبِئْسَ الْمَصِيرُ : بد سرانجامي است ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

💧 تفسیر قطره‌ای استاد قرائتی 🎧 جلسه ۱۲۱ 📝 سوره بقره ▶️ آیه صد و بیست و شش #تفسیر | #تفسیر_قطره_ای #استاد_قرائتی ┄┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┄ ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

💽 #تفسیر_خوانی ╭┈┈┈⋆┈┈───── │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

سوره مبارکه بقرة ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ #آیه ✨ وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَـٰذَا بَلَدًا آمِنًا وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ قَالَ وَ مَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَىٰ عَذَابِ النَّارِ ۖ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (١٢٦) #ترجمه ـــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 💠 ‌‌‌و آن‌گاه كه ابراهیم عرضه داشت‌: پروردگارا! این مكان را شهر امنی قرار ده و مردمش را از نعمت‌های فراوان روزی بخش‌، مردمی كه به خدا و روز واپسین ایمان آرند. فرمود: امّا آن كه كافر شود، اندكی برخوردارش می‌كنم‌، سپس او را به سوی عذاب آتش 🔥 می‌كشانم و چه بد سرنوشتی است‌. کلمات تفسیر صوتی نکات پیام ها ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛───────

«وَ إِذْ قٰالَ‌ إِبْرٰاهِيمُ‌ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا» البلد أو المكان «بَلَداً آمِناً» ذا أمن كعيشة راضية أو آمنا أهله كليل نائم «وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ اَلثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ» و من آمن بدل البعض من أهله «قٰالَ‌» الله تعالى «وَ مَنْ‌ كَفَرَ» عطف على محذوف أي ارزق من آمن و من كفر «فَأُمَتِّعُهُ‌» أزمانا أو متاعا «قَلِيلاً» في الدنيا قل متاع الدنيا قليل «ثُمَّ أَضْطَرُّهُ‌» ألزمه «إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ وَ بِئْسَ‌ اَلْمَصِيرُ» و المخصوص محذوف أي العذاب