چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی پیله ات را بگشا تو به اندازه پروانه شدن زیبایی -سهراب سپهری

من وقتی خاورمیانه دوباره:

من دیگه چیکار کنم مشهد منو راه بدی؟

تو نباشی چاتی پاتیم هست core:

ماکه سحرخیز☕️(در واقع کلا نخوابیدم-)

حرف زدن توی ناشناس آدمای خوب و مهربون خیلی خوبه.دوست بودن باهاشون خیلی خوبه.انتظارات و حساسیت‌های الکی ندارن.اگه مودب و مهربون باشی اوناهم مودب و مهربونن.و واقعا،وقت زیادی از آدم نمی‌گیره.مهم‌تر از همه،با پیامت خوشحال میشن.

لاک‌ زرشکیم نجات دهنده‌ست.

درست می‌شه.

روز نهمᥫ᭡ :نخوابیدن،غذای مورد علاقه،قهوه،لیوان آبی رنگ همرنگ آسمون،بغض و چشمای خیس،ذوق رسیدن کتاب‌هام،بوی نرم کننده،ادامه دادن،آهنگ‌های جدید،روبالشتی‌ای که صورتی نبود اما وقتی اشتباهی با بقیه چیزای صورتی شسته شد صورتی شد،ادامه دادن،فرفری‌هایی که قشنگ شدن.

فرسوده‌ام. تهی‌ام. بی‌رمقم. بریده‌ام. خاموشم. سنگینم.‌بی‌جانم.‌از درون خالی‌ام. دیگه توان ادامه دادنِ این همه فکر و فشار رو ندارم.