_

‌خودم را بى‌تو دلخوش می‌کنم جانا به هر نوعى... گَهى با اشکِ جانفرسا، گَهى لبخندِ مصنوعى..! .

بعدشم میگی: «باز میخندی و می‌پرسی که حالت بهتر است؟! باز میخندم که ، خیلی گر چه میدانی که نیست» .

دیروز پریروز یکی از رفقا می‌گفت: «یکی از بچه ها پرسید فلانی عاشقه؟» گفتم:«چرا؟» گفت:«پست های چنلش» خندیدم گفتم:«تو چی گفتی؟» گفت:«هیچی ، حالا جریان چیه ؟ خبریه؟» یکم نگاش کردم، سرم و چرخوندم سمت چشماشون… گفتم:«بستکی داره ذهن و بندازی تو جاده خاکی یا نه ، اگه دقت میکردی می‌فهمیدی مخاطب اصلا توانایی معشوقه زمینی بودن نداره» چشماشون زنده بود زنده تر زنگ صدای بچه هایی که صدای بازیشون میومد، زیر لب زمزمه کردم:« اینا هم عاشق بودن ، وصیت نامه هاشونو ندیدی مگه؟» .

_

مصلحت‌نیست‌ قیاست‌بکنم‌ بادریا تو‌همان‌ امن‌ترین‌ ساحل‌ِ دنیای‌ِمنی .

به رنگ قرمز تمایل ندارم ولی رنگ خون»»» .

یکی از رفقا که دی ماه کف خیابون بود و وسط ماجرا ؛ کنار دستم نشسته بود . گفتم:«دارم دنبال یه عطر جون دارد میگردم ازین عطرا که بعد یه هفته که هیچی یک ماه هم بوش نمیره!» . نگاهش به دستاش بود آروم گفت:« عطر باز نیستم اینو باید از فلانی بپرسی ولی موندگار ترین بویی که سراغ دارم بوی خونِ تو بگو صد بار بشور ، کنده نمیشه بوش…» .

داشتم فکر میکردم غسل مادر که تموم شدِ، تا چند وقت بوی خونِ پهلوی معشوقه به دستای عاشق مونده بوده؟ علی -ع- تا چند وقت… .