. «من هم باید کاری بکنم» ✍یک دهه هشتادی امروز با دوستانم قرار گذاشته بودیم؛ گفتیم هر کس توانست، خودش را به میدان انقلاب برساند. گفتیم فقط برای تماشا نمی‌آییم، می‌خواهیم حس کنیم، بفهمیم، و بفهمانیم که ما هستیم. از لحظه‌ای که رسیدم، چیزی گلوی مرا گرفته بود. صلوات مردم، صدای گریه‌ها، تابوت‌هایی که آورده بودند، پرچم‌هایی که افراشته شده بودند... فضای مراسم سنگین و پر از معنا بود. جلوی یکی از تابوت‌ها که رسیدم، عکس جوانی هم‌سن برادرم را دیدم. زیر عکس نوشته بودند: «شهید مدافع وطن». ناگهان دلم فرو ریخت. هم‌سن ما بود، اما راهی که رفته بود، هزار سال از ما جلوتر بود... زنی را دیدم که چفیه‌ی پسرش را در دست گرفته بود. بغض داشت، اما گریه نمی‌کرد. نگاهش عجیب بود؛ انگار با خدا حرف می‌زد: «دیدی؟ پسرت را آوردم... فقط نگهش دار در آغوشت.» کنارم پسربچه‌ای ایستاده بود که نوشته‌ای در دست داشت: «شهید کوچک، تو هم می‌توانستی من باشی!» نگاهش کردم؛ انگار حرف دلم را زده بود. در همان لحظه با خودم گفتم: من هم باید کاری بکنم. نباید فقط نگاه کنم. نباید فقط یک تماشاگر باشم. در دلم گفتم: «شهدا... اگر قرار است پرچم دست کسی باقی بماند، ما هستیم. ما هنوز پشت خاکریز شما ایستاده‌ایم.» وقتی برای تشییع حرکت کردیم، پرچم ایران در دستم بود. باد آن را به حرکت درآورده بود و بالا برده بود. حس کردم آن پرچم از من سبک‌تر نیست؛ سنگینی‌اش پر از مسئولیت بود، پر از خون، پر از عهد. من امروز فهمیدم شهدا فقط داستان کتاب‌ها نیستند. شهدا واقعی‌اند. و اکنون، نوبت ماست. #تهران #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

سلام ما جامانده ها رو به حضرت ارباب برسونید ای سعادتمندان و مقربان و عزیزان پروردگار...💔 #تهران #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

ای بغض فروخورده! بیا اشک روان شو ای چشم! تو هم چشمه‌ای از این جریان شو بیرون بزن از خیمه و با گریه درآمیز هم‌روضهٔ عصر دهمِ فرشچیان شو هی سینه بزن، سینه بزن، سینه بزن، هی دمّام به دمّام، سراپا هیجان شو تو جامع اضداد، تو آهی و تو فریاد غم‌دیده و دل‌شاد، هم این باش و هم آن شو سرسبز جوانه بزن از جای تبرها لبخند به لب آور و با زخم جوان شو تا خانهٔ خورشید ببر قافله‌ها را در شب، شب تاریک زمین، ماه‌نشان شو صیقل بده حرفی که به دل داشته‌ای را با خطبهٔ شمشیر جلاخورده بیان شو خون باش درون رگ خشکیدهٔ تاریخ در سینهٔ آزاده‌ترین‌ها ضربان شو ای کوه که قسمت شده دلسوخته باشی آمادهٔ دوران جدید فوران شو #فاطمه_عارف‌نژاد #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. آمدیم؛ تا حماسه ای دیگر از حضور مردم نجیب ایران در بلندای کتاب تاریخ، ثبت شود. آمدیم؛ تا نگاه وحشت زده ابرقدرتها بر اتحاد و همبستگی ایرانیان، نگران تر شود. آمدیم؛ تا نشان حمایت مردم ایران اسلامی از اقدامات سرداران و فرماندهان محکم تر باشد. آمدیم؛ تا غم سنگین از دست دادن عزیزانمان با همدلی تقسیم شود. آمدیم؛ تا قرار بیعت با رهبر و مقتدایمان بر جهانیان اثبات شود. آمدیم؛ تا داغ هفتم تیرماه ۱۳۶۰ بار دیگر تازه شود. آمدیم؛ تا "بهشتی" های دیگری را برای رفتن به بهشت بدرقه کنیم و یادآور آبیاری درخت انقلاب با خون سرخ شهدایمان باشیم. آمدیم؛ تا نشان دهیم خط سرخ جهاد و مقاومت اسلامی همچنان ادامه دارد...🥀🥀🥀 #مرگ_بر_اسرائیل #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🔰 #طرح | قهرمانان ایران پیروز 🔸 رهبر معظم انقلاب: «قهرمانهای کشور ما شهدا هستند؛ بالاتر از شهدا ما هیچ قهرمانی نداریم؛ اینها هستند که در دشوارترین میدانها مبارزه کردند و توانستند به عالی‌ترین درجات برسند و توانستند دشمن را شکست بدهند؛ اینها قهرمانند.» ۱۴۰۲/۰۴/۰۴ #فداییان_ایران #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

خدایا می شود امروز نماز با گریه را باطل ندانی؟ می‌شود همین امروز این نماز را از من بپذیری ؟ من نمی توانم اشک‌هایم را نگه دارم و نماز بخوانم. من می خواهم این روضه در قلبم خاموش نشود. می خواهم روضه بخوانم. نمی توانم نماز ظهرم را بدون روضه ادا کنم. خدایا این ها دارند تکه های جگر سوخته مان را به پیشگاه تو‌می آوردند.‌فرشتگانت را برای تحویل گرفتن شان بفرست. یکی برای عروج خانوادگی ، یکی برای کودکان شهید... خدایا امروز برای تسکین ما، فرشته کم‌خواهی آورد. آسمانت را فرمان بده ببارد و تن داغ این مردم را خنک کند. این روضه حسین است در عاشورای ۱۴۰۴ وقتی جوانان بنی هاشم را صدا کرد تا گوشه های عبایش را بگیرند و پیکر علی اکبرش را از زیر آتش و خاک بیرون بکشند. این روضه رباب است وقتی نوزاد خونینش را از زیر سیمان ها بیرون آورد و به سینه فشرد. این روضه زینب است وقتی دخترانش را در لا به لای آجرهای فروریخته می جست و نمی یافت. خدایا این خون‌ها را که به آسمان رفته اندکی به زمین برمی‌گردانی تا طوفان شود و آسمان را به خروش آورد و زمین برای بلعیدن سفاکان دهان بگشاید. ایاک نعبد وایاک نستعین. #دلم_برای_ایران_می_سوزد 🖌#مریم_قربانزاده #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. دعاهای ما حافظ کشور خواهد بود باذن الله 🔹پیامبر (صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله): آیا می‌خواهید شما را راهنمایی کنم بر سلاحی که شما را از دشمنانتان نجات دهد و باعث جلب روزی شود؟ روز و شب دعا کنید؛ چراکه سلاح مومن دعاست. 🌱و همچنان مداومت بر قرائت دعای ۱۴صحیفه سجادیه، دعای توسل، سوره فتح🌱 #ایران_قوی #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

‌ روز دوم محرم؛ نقطه‌ی عطفی در مسیر کربلا ✍🏻 زهرا کبیری‌پور دوم محرم سال ۶۱ هجری، کاروان امام حسین علیه‌السلام پس از سفری دشوار، به سرزمین کربلا رسید؛ سرزمینی که در حافظه‌ی تاریخی شیعه، نه‌تنها با شهادت، بلکه با بیداری و مقاومت پیوند خورده است. ورود کاروان، همزمان با ارسال خبر آن توسط حربن یزید به عبیدالله بن زیاد بود. در این برهه، هنوز کورسویی از امید نسبت به یاری مردم کوفه وجود داشت. ازاین‌رو، امام نامه‌هایی خطاب به سران و بزرگان کوفه نوشت. یکی از این نامه‌ها به‌دست قیس بن مسهر صیداوی سپرده شد که در میانه‌ی راه، به‌دست عوامل حکومت افتاد و پس از ابراز وفاداری و مقاومت، به شهادت رسید. شهادت قیس، واکنشی اندوهبار از سوی امام در پی داشت. حضرت خطبه‌ای در جمع یاران ایراد فرمود و ضمن ترسیم شرایط، بر وفاداری به حق و آمادگی برای شهادت تأکید کرد. این خطبه، منشأ انگیزش بسیاری از یاران شد. چهره‌هایی همچون زهیر بن قین، بریر بن خضیر و نافع بن هلال، با رجزهایی حماسی و ایمانی، آمادگی خود را برای ایستادگی در کنار امام اعلام کردند. در همین روز، عبیدالله بن زیاد نامه‌ای رسمی به امام نوشت: یا بیعت کن یا آماده‌ی جنگ باش. پاسخی که امام داد، سکوتی گویا بود؛ نامه را افکند و بی‌پاسخ گذاشت. این رفتار، موضع روشن حضرت در برابر سلطه‌ی ستم و بیعت با باطل را نشان می‌داد. از سوی دیگر، عبیدالله، عمر بن سعد را که در آستانه‌ی حرکت به‌سوی ری برای سرکوب دیلمیان و دریافت حکومت آن منطقه بود، از ادامه‌ی مأموریت بازداشت و مأمور مقابله با امام حسین کرد. پیشنهاد عمر برای پیوستن برخی اشراف کوفه به سپاهش، از سوی عبیدالله رد شد. با این‌همه، عمر که در سودای حکومت ری بود، با وجود مخالفت برخی اطرافیان، راهی کربلا شد. به‌این‌ترتیب، روز دوم محرم را می‌توان آغازی بر مرحله‌ی صریح تقابل دانست؛ تقابلی میان منطق مقاومت و سلطه‌ی استبدادی، که در روند وقایع بعدی تا روز عاشورا، نقشی بنیادین ایفا کرد. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI