«تله‌ی نامرئی جنگ» هنگامی که جنگ با اصحاب شیطان آغاز می شود؛ خاکریز مبارزه و میدان هرجایی می تواند باشد؛ آسمان، زمین، رسانه، فضای مجازی و حتی گاهی در ورای آنچه می بینیم و می شنویم؛ یعنی نیروهای ماورایی! اسرائیل در این جنگ ۱۲ روزه با بازی روانی گسترده ای که در فضای رسانه، در اذهان مردم ایران و جبهه مقاومت ایجاد کرد؛ رتبه نخست این میدان را کسب نمود؛ تزریق دورغ، وحشت، اضطراب، حس ناامنی و خود تحقیری به اذهان ایرانی ها و سانسور شدید اخبار موفقیت‌های میدانی ایران، مهمترین رفتارهای موذیانه‌ای بود که برخی از ما بی آنکه، آگاه از چنین تله‌ی نامرئی باشیم؛ درگیر آن فضا شده بودیم! از جمله مهمترین دورغ پراکنی های دشمن متخاصم، خبر قریب الوقوعِ ترور رهبر معظم ایران و عدم تمایل کنونی برای انجام آن بود؛ این ادعای پوچ، در حالی مطرح شد که شواهد میدانی جنایات اسرائیل و آمریکا مؤید آن بوده که آنان در میدان جنگ، هیچ مصلحت و هیچ اهم بر مهمی را بر نمی تابند و چنانچه سرنخی از محل اطلاع فرمانده کل قوا داشتند، بدون تردید در حذف جسمانی ایشان کوتاهی نمی کردند. در حقیقت تمام این ادعاهای اخیر، تلاشی برای بزرگ نمایی اطلاعاتی قدرت دشمن و ترویج حس ناامیدی در بین ملت ایران بود و در مرتبه بعد به منظور درز اطلاعات مردمی انجام شد! به بیانی صهیونیست‌ها در این میدان، از ابزار بازی فریب، به قوت تمام بهره می بردند و مناسب است که ما نیز به عنوان رزمنده های غیر نظامی این جنگ، با افشای هویت واقعی اسرائیل، یهود و امپریالیسم جهانی به تبیین اهداف و مقاصد آنان برای جهانیان همت گذاریم. در حالی که بر خلاف ایران هراسی که توسط دول متخاصم از جمله اسرائیل، بطور مرتب انجام می شود، تمامی مستندات در موضوع یهود و مقصود سیطره‌ی جهانی اش، بر اساس اسناد پژوهشی، دارای اعتبار است. در واقع، وقت باور این امر مهم رسیده که در حال حاضر، وظیفه هر ایرانی با غیرت برای حفظ کیان کشور، ایجاد یک پایگاه شخصی مبارزه‌، برای دفاع از هویت ایرانی و جنگ روانی با دشمن است؛ که می تواند منتهی به خانواده، اقوام، دوستان و یا فراتر از آن به خارج از مرزهای ایران باشد. ✍🏻فاطمه شکیب‌رخ #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

*نذری پیراهن سیاه در طهران قدیم* جعفر شهری، مورخ دوران قاجار، در بخشی از کتاب «طهران قدیم» درباره حال و هوای این شهر در ایام محرم نوشته: "یکی از نذور مجرب مردم نذر پیراهن، دستمال و پارچه سیاه بود که بین فقرا و بی‌سیاه‌مانده‌ها تقسیم می‌کردند." #روایت #هویت_تاریخی #هویت_دینی #امام_حسین #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

در مکتب کربلا، مرگ آگاهی، کلید فهم هستی برای آنکه معنای شهادت در مکتب کربلا را دریابیم، باید از پوسته‌ ظاهری ماجرا عبور کرده و به عمق هستی‌شناسی آن سفر کنیم. در عاشورا، مرگ صرفاً نیستی و فنا نیست، بلکه پلی است به سوی حیات ابدی؛ دریچه‌ای است به سوی وصال معشوق. حسین (ع) در این مکتب، نه فقط با مرگ روبرو نمی‌شود، بلکه آن را در آغوش می‌کشد. او مرگ را نه پایان، که آغاز می‌داند و با آگاهی تمام، به استقبال آن می‌رود. مرگ آگاهی؛ مقدمه سلوک حسینی مرگ‌آگاهی، یعنی درک این حقیقت که زندگی دنیوی، محدود و فانی است. یعنی پذیرفتن این واقعیت که دیر یا زود، باید کوله‌بار سفر بست و به سوی دیار باقی شتافت. اما تفاوت از همین جا آغاز می‌شود؛ در مکتب کربلا، مرگ‌آگاهی، نه ترس و انفعال، بلکه شور و حماسه می‌آفریند. وقتی انسان به فانی بودن دنیا پی می‌برد، دیگر دلبسته آن نمی‌شود. تعلقات دنیوی را رها می‌کند و تمام همّ و غمّ خود را صرف رضایت خداوند می‌کند. حسین (ع) و یارانش، با درک این حقیقت، از همه چیز خود گذشتند؛ از جان، مال، زن و فرزند. آن‌ها دانستند که این فداکاری، نه تنها چیزی از آن‌ها کم نمی‌کند، بلکه آن‌ها را جاودانه می‌سازد. به قول سید شهیدان اهل قلم، مرتضی آوینی: «یاران امام حسین (ع)، مرگ را چون شرابی گوارا سر کشیدند و به لقاءالله پیوستند.» شهادت؛ گواهی بر هستی شهادت، در این هستی‌شناسی، نه یک اتفاق، بلکه یک انتخاب است. انتخابی آگاهانه و آزادانه، برای اثبات حقانیت و دفاع از ارزش‌ها. شهید، با خون خود، بر درستی راهش گواهی می‌دهد و به جهانیان نشان می‌دهد که حاضر است برای عقیده‌اش از جان خود نیز بگذرد. شهادت، تنها مرگ جسم نیست، بلکه تولدی دوباره است. شهادت، یعنی رها شدن از بندهای مادی و پرواز به سوی آسمان‌ها. شهید، با شهادت خود، به کمال انسانی می‌رسد و به مقام «عند ربهم یرزقون» دست می‌یابد. هستی‌شناسی عاشورایی؛ فراتر از زمان و مکان هستی‌شناسی عاشورایی، محدود به زمان و مکان خاصی نیست. عاشورا، یک حادثه تاریخی نیست، بلکه یک فرهنگ است؛ یک مکتب است؛ یک راه است. هر کسی که در هر زمان و مکانی، در راه حق قدم بردارد و در برابر ظلم ایستادگی کند، حسینی است. هر کسی که با آگاهی و اراده، مرگ را در راه خدا انتخاب کند، شهید است. قیام امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی، تجلی دوباره هستی‌شناسی عاشورایی بود. امام (ره) با الهام از نهضت حسینی، مردم را به قیام علیه ظلم و استبداد فراخواند و با رهبری خردمندانه خود، نظام اسلامی را بنا نهاد. درس‌هایی برای امروز در دنیای امروز، که پر از فتنه‌ها و چالش‌هاست، نیازمند بازخوانی هستی‌شناسی عاشورایی هستیم. باید با مرگ‌آگاهی، به استقبال زندگی برویم و با شهادت‌طلبی، از ارزش‌های خود دفاع کنیم. باید حسینی باشیم و در برابر یزیدیان زمان، سر خم نکنیم. مکتب کربلا، به ما می‌آموزد که زندگی، یک امتحان است. امتحانی که در آن، باید بین حق و باطل، بین عدالت و ظلم، بین عزت و ذلت، یکی را انتخاب کنیم. و چه زیباست که در این امتحان، حسینی باشیم و با سربلندی، به سوی معبود بازگردیم. زینب صفایی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

💠 نرم افزار تحت وب "روایت صادق" منتشر شد معاونت فرهنگی و تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، نرم‌افزار "روایت صادق" را ویژه رزمندگان جبهه فرهنگی منتشر کرد. 🔻بخش‌های نرم‌افزار "روایت صادق": 1⃣ ستاد فرماندهی (بیانات رهبر انقلاب): مجموعه‌ای از بیانات و رهنمودهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در حوزه فرهنگ و تبلیغ. 2⃣ زاغه فرهنگی (محتوا): انبار محتوای فرهنگی، آموزشی و تبلیغی. 3⃣ پدافند (پاسخ به شبهات): بخش اختصاصی برای پاسخگویی به شبهات و سوالات فرهنگی و مذهبی. 4⃣ اتاق عملیات (ایده‌ها): محلی برای تبادل ایده‌ها و برنامه‌ریزی فعالیت‌های فرهنگی. 5⃣ عقیدتی سیاسی (نکات معنوی و بصیرتی): محتوایی برای تقویت بصیرت و معنویت رزمندگان فرهنگی. 6⃣ حفاظت اطلاعات (ایمنی و امنیتی): راهنمایی‌ها و نکات امنیتی برای حفظ ایمنی فعالیت‌های فرهنگی. 7⃣ مخابرات (دریافت محتوا): سیستم دریافت و انتشار محتوا در شبکه‌های مختلف. 8⃣ نارنجک (طنز جنگ): بخش طنز و سرگرمی با محتوای مرتبط با فعالیت‌های فرهنگی و جهادی. 📲 دسترسی به نرم‌افزار: علاقه‌مندان می‌توانند از طریق لینک زیر به نرم‌افزار "روایت صادق" دسترسی داشته باشند: https://www.balagh.ir/pwa 📍معاونت فرهنگی و تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، از کلیه فعالان فرهنگی و تبلیغی دعوت می کند تا از این نرم‌افزار استفاده کرده و در ارتقاء و بهبود آن مشارکت نمایند. 🌱 رسانه باشیم ➖➖➖➖➖➖➖➖ #رسانه‌_بلاغ☫ 🆔 @balagh_ir

. عاشورا؛ انتخابی برای همیشه ✍نجمه صالحی رویداد عاشورا، تقابلِ ساده‌ی دو سپاه نبود؛ تلاقی دو جهان‌بینی بود. از یک‌سو جریان علوی، که با تکیه بر عدالت، امامت، و کرامت انسانی، به‌دنبال نجات دین بود؛ و از سوی دیگر، جریان عثمانی، که سیاست را بر دیانت چیره ساخت و با ابزار قدرت، حقیقت را به مسلخ برد. عاشورا، پایان یک نبرد نبود، آغاز یک بیداری بود؛ بیداری‌ای که هنوز، در جان‌های عاشق می‌جوشد. در این میان، گاه صدای شبهه‌هایی شنیده می‌شود که تاریخ را وارونه جلوه می‌دهند. گفته می‌شود: «مگر نه اینکه شیعیان، خود امام حسین علیه‌السلام را دعوت کردند و بعد تنها گذاشتند و اکنون برای او گریه می‌کنند؟» اما تاریخ گواهی می‌دهد که این سخن، بیش از آن‌که حقیقتی تاریخی باشد، تحریفی آگاهانه یا ناآگاهانه است. نخستین دعوت‌کنندگان امام به کوفه، شیعیان راستینی بودند که با عشق، از حضرت یاری خواستند و با جان، بر عهد خود ایستادند: حبیب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه، سعید بن عبدالله حنفی، عابس شاکری و دیگران، همان‌هایی بودند که نام‌شان در صف نخست نویسندگان نامه‌ها بود و در ظهر عاشورا، در صف نخست شهیدان ایستادند. آنان‌که بعدها امام را تنها گذاشتند، نه از شیعیان، که از اهل دنیا بودند؛ مزدورانی که یا به تطمیع عبیدالله بن زیاد دل دادند، یا از تهدید او ترسیدند، یا به سبب خوی عثمانی‌گری، سال‌ها بود با اهل بیت علیهم‌السلام دشمنی داشتند. کوفه، در روزهای منتهی به عاشورا، شهری خفقان‌زده بود. میثم تمار، تنها هشت روز پیش از عاشورا، بر دار شد. کمیل بن زیاد، سلیمان بن صرد خزاعی، و بسیاری از شیعیان، یا در زندان بودند، یا در خفا زندگی می‌کردند. شیعه، ساکت نبود؛ سرکوب شده بود. و این خود، سندی است بر مظلومیت جریان علوی و عظمت قیام حسین علیه‌السلام. در دل این ظلمت، یاران حسین، ستارگانی شدند که تا ابد، راه را روشن کردند. آنان، مردانی نبودند بی‌نقص؛ بلکه انسان‌هایی بودند که به نقطه‌ی اوج انسانیت رسیدند. «زهیر» با تردید آمد، اما ماند و جاودانه شد. «حُر» دیر آمد، اما با صداقت آمد، و تا همیشه «آزاد» ماند. «جون»، با پیشینه‌ی بندگی، در آغوش حسین جا گرفت، نه به خاطر رنگ و تبار، بلکه به‌خاطر خلوص و محبت. کربلا، محفل قضاوت نبود؛ مدرسه‌ی انتخاب بود. نه گذشته‌ها سنجیده شد، نه نژادها، نه طبقه‌ها. تنها «آمدن» مهم بود، نه «از کجا آمدن»... و این، راز ماندگاری امام حسین علیه‌السلام است. او نه فقط برای اصلاح امت، بلکه برای گشودن«درِ بازگشت» آمد؛ برای اینکه به ما بیاموزد، هیچ‌گاه برای بودن در جبهه‌ی حق، دیر نیست. امام حسین علیه‌السلام را تنها نمی‌توان ستایش کرد؛ باید عاشقش شد. باید دلتنگش شد. باید با او پیمان بست. او هنوز هم در کاروان خود جا دارد؛ هنوز هم صدا می‌زند: «هَل مِن ناصرٍ یَنصرُنی؟» و پاسخ آن، نه فقط با شمشیر، بلکه با معرفت، وفاداری و ایستادگی داده می‌شود. یاران حسین، در زیارت‌نامه‌ها، نه‌فقط یاور حسین، که یاور دین خدا، رسول خدا، علی، فاطمه و همه‌ی اولیای الهی خوانده می‌شوند. چرا؟ چون آنان، در سخت‌ترین لحظه‌ی تاریخ، امام زمان خود را شناختند و او را با دل، زبان و جان یاری کردند. امروز نیز، در عصر غیبت، عاشورا آینه‌ای‌ست برای ما: اگر خواهان یاری امام موعودیم، باید از اصحاب عاشورا بیاموزیم. باید ایمان را، محبت را، و وفاداری را در جان‌مان زنده کنیم. نه از دیر آمدن بترسیم، نه از گذشته‌مان شرم کنیم. که حسین علیه‌السلام، هنوز هم آغوش دارد برای آنان‌که «آمدن» را باور دارند... و این، معنای عاشورا است: تداوم یک حقیقت، از دل تاریخ تا قلوب ما. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. روضه‌‌ی مادر ✍وجیهه حیدری امشب تا صبح دلم می‌خواهد برای دختر امام حسین اشک بریزم. اشک چشمانم خشکیده ولی دلم آرام نمی‌شود. داغ دخترت بر سینه‌ام سنگینی می‌کند حسین! کاش دروغ باشد، کاش همه این ماجراها دروغ باشد. کاش دختر سه ساله‌ات این‌چنین کتک نخورده باشد! کاش سر پدرش را برایش نبرده باشند! مواجهه‌‌ی یک کودک سه ساله با پدر، مگر روضه‌ی دیگری می‌خواهد؟! دیگر لازم نیست بگویی پهلوی دختر سه ساله هم شکسته بود، دیگر لازم نیست بگویی موهایش سوخته بود و یا معجرش به غارت رفته بود و یا گوشواره‌هایش را .... دیگر چرا امشب روضه مادرت فاطمه را می‌خوانند، تو همه‌ی وجودت روضه است دختر حسین! ای کاش همه‌ی این قصه‌ها دروغ باشد، کاش تو کشته شدن پدرت را ندیده باشی، و کشته شدن عمو و برادر و برادر زادگانت را ! ای کاش تو را به اسارت نبرده باشند ، دستانت کوچکت را بسته نباشند و کودکی سه ساله را کشان کشان با پای پیاده نبرده باشند ای کاش سر پدر و برادرانت را بر نی ندیده باشی کاش دروغ باشد همه این قصه‌ها. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

#شب_چهارم_محرم امتداد ولایت ✍ طاهره قادری جاودانگی و استمرار آئین الهی، اقتضا میکند تا رحمت الهی در تمام عرصه های زندگی انسان نفوذ کند، دین الهی میخواهد انسان را به سرزمین طهارت و پاگیزگی فطری اش برساند چرا که انسان شایستگی قداست دارد ! با توجه به گستردگی و عمق این اساس در جامعه و بنیانی کردن ارکان الهی لازم است در میان توده های انسانی با بستر سازی برای حکومت الهی و فقط در قلمرو قدرت دینی این امکان صورت پذیرد. با این نگاه، جریان حکومت دینی که جلوه بارز نظام سیاسی اسلام و زمینه ساز حاکمیت همه جانبه دین است، لازم است از ابزاری قوی برخوردار باشد همانگونه که صاحب ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: "ارزش حکومت، در پرتو احیای حق و اماته باطل است " (نهج البلاغه /خطبه ۳۳ ) در غیر اینصورت بقول مولا امیرالمومنین علی علیه السلام دنیا مانند: " آب بینی بز" و یا مانند: "استخوان خوک در دست جذامی است " (نهج البلاغه/ خطبه ۳ _کلمات قصار) غفلت دوستان از این اصل مهم و نیز از طرفی طمع دشمنان موجب شد تا طول مکانی ظلم از فردای غدیر در سقیفه و کوچه های کوفه تا کربلا و از بغداد تا خراسان امتداد یابد و امتداد زمانی آن زمین تا کران و دریا تا اقیانوسها را در بربگیرد. حاکمان ظلم و کارگزاران تجاوز با ترفندهای گوناگون حاکمیت دینی را نفی کرده اند و در برخی جوامع جریان حیات دینی را قطع کرده اند و قطعا غفلت و کرختی برخی تودها، راه را برای پیروزی دشمن هموار ساخته اند. محرم سال ۶۱ هجری قمری ؛ دستی پلید از آستین یخ زده ای که می خواست خواسته نامشروع خویش را حاکم کند و راه اندیشه و تفکر را مسدود سازد و مسیر عمل و رفتار را منحرف سازد توسط سرو قامتی قطع شد . قرن ها بعد، سال ۱۳۵۷ خمینی کبیر با آشنایی عمیق و اطلاعاتی وسیع از تعالیم دینی مسیر تفکر شیطانی را برگرداند و مردم را با آموزه های اصیل ،فطری و مناسب با تمام دوره های مختلف زمانی و مکانی آشنا ساخت تا بعد قرنها رخوت معنای استقلال آزادی را دریابند و در سایه سار ولایت به شکوه قدرت برسند. و امروز به مانند گذشته ها ، شاهد ترفندها و تحریفات گوناگونی هستیم که دنیامداران ظالم و کینه توز بر دین داران ساده روا داشته اند تا جلوه های دینی را از کار بیندازند و نیز به هواهای نفسانی و آرزوهای حیوانی خود نائل شوند . اما به موازات این تعدی ،همواره پاسداران حق وحقیقت ، علما و طلاب و فرهیختگان از مرزهای اعتقادی اسلامی حفاظت کرده اند تاجریان حکومت اسلامی علاوه در مرز های ایران بطور ضعیف در برخی جوامع بروز و ظهور کند. دشمنان جمهوری اسلامی ایران بدانند جریان حکومت اسلامی به اذن الهی در مسیر خود در حرکت است و بیداری جهان اسلام اجازه تعرض به ساحت ولایت را نخواهند داد . درست مانند آنچه در عاشورا میبینیم. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

هوالحکیم آدم‌های بزرگ، زاییده‌ی درگیری و تعامل با پرسش‌های بزرگ‌اند؛ محصول تلاشی‌اند که برای یافتن پاسخ به این پرسش‌های بنیادین صرف می‌شود. اگر خواستید انسانی را حقیر بار بیاورید، کافی است ذهن او را به پرسش‌های کوچک و کم‌اهمیت مشغول کنید، سپس او را برای این مشغولیت تحسین و تشویق کنید؛ آنگاه تمام توان خود را صرف رسیدن به پاسخ‌هایی خواهد کرد که اساساً ارزشی ندارند. در این میان، آن‌که بیش از هر کسی می‌تواند انسان‌هایی بزرگ یا حقیر تربیت کند، زنِ یک جامعه است. و اگر اراده‌ای برای جلوگیری از شکل‌گیری جامعه‌ای قدرتمند با انسان‌هایی بزرگ در میان باشد، نخستین هدفش «کوچک بار آوردن زن» خواهد بود؛ با سرگرم کردنش به امور غیرضروری، با دور کردنش از پرسش‌های اصیل، و با تحقیر شأنی که می‌تواند یک نسل را بزرگ کند... #مادر_شهیدان_باقری #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

‌ در هیئتی که شمر هم سینه می‌زند... ✍🏻 زهرا کبیری پور با فرا رسیدن ماه محرم، دل‌های مؤمنان بی‌آنکه نیازی به تقویم باشد، حال‌وهوایی دیگر می‌یابند. گویی حقیقتی ناپیدا از ورای تاریخ به آنان نهیب می‌زند که محرم، صرفاً موسم عزاداری نیست؛ بلکه بازگشت است. بازگشت به خویشتن، به بغض‌های گره‌خورده و عدالت‌های بر زمین‌مانده. ما از همان سال‌های کودکی، در پناه مجلس روضه، با آداب حرمت و مفهوم مظلومیت آشنا شدیم. محرم برای ما تنها پرچمی مشکی بر در خانه نبود، بلکه مدرسه‌ای بود که درس ایستادگی و اشک آگاهانه را به ما آموخت. در فضایی که چای روضه التیام زخم‌ها بود و اشک، مقدمه‌ی شناخت، یاد گرفتیم که غم حسین، غمی نیست که انسان را بشکند، بلکه او را می‌سازد. و امروز، در روزگاری که غبار سنگین جنگ و ستم، آسمان منطقه را تیره ساخته، این آموزه‌ها بیش از پیش به کار می‌آید. در روزهایی که رژیم متجاوز صهیونیستی، زنان و کودکان بی‌دفاع وطنم را در خانه‌هایشان به خاک و خون کشید، هیئت‌های حسینی وظیفه‌ای سنگین‌تر بر دوش دارند: یادآوری حقیقت عاشورا به عنوان یک جریان زنده‌ی مقاومت در برابر ظلم. امام موسی صدر، از سال‌ها قبل به درستی هشدار داده بود: «من هیئت و حسینیه را حسینیه نمی‌دانم، مگر آن‌گاه که دلاورانی را برای دشمنی با اسرائیل تربیت کند.» و چه دقیق فرمود که: «در هیئتی که دغدغه‌ی مبارزه با اسرائیل نباشد، شمر هم سینه می‌زند.» سینه‌زدن، گریستن، نذر دادن و روضه خواندن، هنگامی معنا می‌یابد که به شناخت دشمن امروز بینجامد؛ شناخت دشمن، درک جبهه‌ی باطل و پیوستن عملی به اردوگاه حق. وگرنه، چه بسا شور بی‌شعور، هیئتی بی‌رسالت، و اشکی بی‌جهت، جز تکرارِ فراموشی نباشد. امروز فرزندان عاشورا، تنها در کوچه‌های کربلا نیستند؛ در زیر آوار خانه‌هایشان در غزه‌اند، در اتاق خواب‌های سوخته‌شان در تهران و اصفهان و... و در نگاه مادرانی که بی‌فرزند، در آستان محرم، رو به آسمان مانده‌است. اکنون، رسالت ماست که هیئت را به‌مثابه مدرسه‌ی آگاهی بازتعریف کنیم؛ مجالی برای پرورش بینش، نه صرفاً برانگیختن احساس. فرصتی برای تشییع مظلومیت، نه عادی‌سازی آن. ما هنوز همان کودکان روضه‌ایم، اما امروز باید بیاموزیم که اشک‌هایمان، هدفمند باشد؛ و بدانیم برای که می‌گرییم و علیه که باید برخیزیم. اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَالْعافِیَةَ وَالنَّصْرَ #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

 🏴﷽ ما‌ عهد خون بستیم ✍صدیقه طهماسبی‌نژاد سخنرانی شب چهارم محرم مثل شب‌های قبل بسیار ارزنده بو‌د. اما تذکری که در آخر بیاناتشان گفتند از حساسیت بالایی برخوردار بود. این تذکر شاید به مذاق برخی خوش نیاید، چنانچه که از پشت پرده سمت آقایان صدای کسی به اعتراض بلند شد، حجت الاسلام قنبریان جواب دادند که الان وقت گفتن این حرف است. آن حرف را که زدند، جگرها آتش گرفت و قلب‌ها را خون. آتشفشان دل‌‌ها فوران کرد و مواد مذابش از چشم‌ها روان شد و رودی شد طغیان زده بر روی گونه‌ها. انواع شهادت را نام بردند و گفتند البته که مقام شهادت در نزد خداوند محفوظ است اما بعضی خون‌هایی که ریخته می‌شود به جامعه شهامت می‌دهد مثل شهادت حسین بن علی_علیهماالسلام_. "هَیهَاتَ‌ مِنَّا الذِّلَّة " امام تا لحظه آخر بلند بود. امام با کمی یار در برابر طاغوت ایستادند. از روز بعد از شهادت اباعبدالله _علیه‌السلام_همه ترس‌ها ریخت. بعضی خون ریختن‌ها، ترس می‌دهد به جامعه. درباره مالک اشتر وقتی او را به شهادت رساندند، امیرالمومنین_علیه‌السلام_ فرمودند:"سوگند بخدا که شهادت او اهل شام و مغرب را عزیز کرد و مردم عراق و مشرق را خوار نمود." چه خون دلی خورده امیرالمومنین _علیه‌السلام_ از این مصیبت بزرگ که بر ایشان و مسلمین وارد شد. تصور تنهایی امام، بی‌مالک شدنش صدای ضجه تک تک سلول‌هایم را به آسمان رسانده بود. حرف بعدی که از دهان خطیب مجلس خارج شد آنچنان سخت و سنگین بود که وزنش را تحمل نداشتیم؛ اسرائیل الان به دنبال شهید ارعاب است. مالک را که زدند بعد از او علی بن ابی طالب _علیه‌السلام_ را شهید کردند. الان مرحله رسیده به تهدید علی. اگر با بودن ما ولی جامعه را بزنند (شهیدکنند) روح جمعی جامعه ایران مچاله می‌شود. مرجعیت آمده وسط [حکم محارب دادن برای تهدید‌کننده]. همه بیایید وسط. در خطبه ۱۸۲ نهج‌البلاغه امیرالمومنین می‌فرمایند: " أَيْنَ نُظَرَاؤُهُمْ مِنْ إِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ تَعَاقَدُوا عَلَى الْمَنِيَّةِوَ أُبْرِدَ بِرُءُوسِهِمْ إِلَى الْفَجَرَةِ؟ و كجايند همانند آنان از برادرانشان كه پيمان جانبازى بستند، و سرهايشان را براى ستمگران فرستادند؟" با هم پیمان خون بستند که از رهبرشان دفاع کنند. کسانی‌ که ایران برایشان مهم است باید بدانند برای حفظ ایران باید رهبر بماند. همان‌طور که در برابر "نطنز" زنجیره انسانی درست کردیم. حالا هم برای دفاع از رهبر، ما عهد خون بستیم. #هَیهَاتَ‌مِنَّاالذِّلَّة #مرگ‌بر‌آمریکا #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

📌مصاحبه با پروین داعی پور، همسر شهید حسن باقری: از اولين جمله ها يي که رد و بدل شد چيزي به ياد داريد؟ ــ اول ايشان حرف زدند گفتند : « اسم من حسن باقري نيست.من غلام حسين افشردي هستم. به خاطراين که از نيروي اطلاعاتي جنگ هستم مرا به نام حسن باقري مي شناسند. » اين اولين صداقتي بود که ازايشان ديدم و روي من خيلي اثر گذاشت. در صداي پخته اش روراستي موج مي زد. من هم ازعلاقه ام به کاردرستاد جنگ گفتم. گفتم دراين شرايط وتا زماني که جنگ هست بايد کارکنم. نمي خواهم چيزي مانع حضورم در کارجنگ باشد . اعتقاد زيادي هم به اين ندارم که حضورزن فقط درخانه خلاصه شود. پاسخ ايشان چه بود؟ ــ واقع امر اين بود که ايشان بالاتر از اين ها يي که من گفتم مي ديد . به من گفت: « شما حتي نبايد خودتان را محدود به اين جنگ بکنيد . انقلاب موقعيتي پيش آورده است که زن بايد جا يگاه خودش را پيدا کند. بايد به کارهاي بزرگ تري فکر کنيد.» احساس من اين بود که ايشان اين حرف ها را از روي اعتقاد مي گفت.من در ميان اين حرف ها دوباره امواج آن صداقت را ديدم. متن کامل این مصاحبه را حتما از اینجا بخوانید. اهم مباحث این مصاحبه: 🔻زندگی چگونه در اهواز در جریان بود؟ 🔻فتوای امام (ره) دفاع برهمگان واجب است: «زنان در شهر بمانند.» 🔻دستگاه های نظامی و اجرایی بسیار زیاد با ما مخالف بودند.. 🔻جنگ را با شروع یک زندگی تازه تحقیر کردم.. 🔻نرگس، رنگ و بوی تازه ای به «زندگی جنگی» داد. 🔻...اگر یک ماه دیگر هم نیاید همین «توان معنوی» برایم کافی است.‌ 🔻«ببین پدر سوخته چقدر شیرین شده، خودش رو لوس میکنه » 🔻استخاره آمد: ما اندوه را از دل مادر میگیریم. 🔻ملت ما باید خودش را آماده هرگونه فداکاری کند. ✍🏻کثیری #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI