eitaa logo
مجله‌ افکار بانوان‌ حوزوی
1.8هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
302 ویدیو
22 فایل
*مجله #افکار_بانوان_حوزوی به دغدغه‌ی #انسان امروز می‌اندیشد. * این مجله وابسته به تولید محتوای "هیأت تحریریه بانو مجتهده امین" و "کانون فرهنگی مدادالفضلا" ست. @AFKAREHOWZAVI 🔻ارتباط با سردبیر: نجمه‌صالحی @salehi6
مشاهده در ایتا
دانلود
در این معرکه عشق خدایا شکرت که تو با مایی و او رهبر ماست تا که دل قرص به او ست، صاحب عصر هم با ماست از همین همراهی ست که ز دشمن نهراسیم وین ره عشق سرو جان دهیم إِنَّ مَعِيَ رَبّي📖✨️🌱 👈 نقش انگشتری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار امروز ۲۵ تیر ۱۴۰۴ ✏️ رهبر انقلاب اسلامی: «جمهوری اسلامی با اتّکاء به قدرت الهی و با باور کردن قدرت حضور مردم، از هیچ قدرتی در دنیا هراس ندارد. اگر کسی به تقلید از روحیّه‌های ضعیف بنی‌اسرائیل میگوید که «اِنّا لَمُدرَکون» -حالا به ما میرسند و پدر ما را در می‌آورند- ما هم به تقلید از حضرت موسی عرض میکنیم که «کَلّا اِنَّ مَعِیَ رَبّی سَیَهدین».» ۱۳۹۵/۰۹/۰۳ @AFKAREHOWZAVI
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
یکی دو قدم تا انقراض! بس که حرف زدم، لب‌هایم از نفس افتادند. فنجان دورطلایی‌ام را برداشتم و راه افتادم سمت آبدارخانه. از اتاق دو که رد می‌شدم، دو نقطه سفیدی که میان تاریکی می‌درخشید، خشکم کرد. سرک کشیدم. - سلام. کاری دارین؟ خوابیده. سر برگرداندم. مهشاد بود؛ یکی از همکاران جدید. لبخند زدم و اشاره کردم به زنی که روی تک‌تختِ اتاق، به خود می‌پیچید. - نه بابا بیداره. خودم دیدم. سرش را خم کرد و تکانی داد. - پس تازه بلند شده. از اول شیفت هر چی بهش آموزش می‌دم، انگار دارم با دیوار حرف می‌زنم. خسته شدم. اومدم بیرون. اونم از خداخواسته، گرفت خوابید! وقتی از اتاق سه رد شدم، لبخند بر لب‌هایم ماسید! چند قدم برگشتم. «الله اکبر!» چای را بی‌خیال شدم. فنجان خالی را گذاشتم روی استیشن. نشستم پشت مانیتور و نگاهی به لیست بیماران انداختم. تعدادشان زیاد بود. یک برگه پیدا کردم و نوشتم: «اتاق یک افغانی، اتاق دو نیجریه، اتاق سه نیجریه، اتاق چهار نیجریه...» سرم به دنگ دنگ افتاد. از دوازده مادر بارداری که داشتیم، فقط سه نفرشان از تبار سلمان بودند و بقیه هندی و پاکستانی و افغانی و نیجریه و ... مشغول دو دو تا چهارتا بودم که تلفن بخش زنگ خورد. همکارم گوشی را برداشت. به جای زبان، دیگر اعضای صورت شروع کردند به داد و هوار. ابروها قیام کردند و خودشان به تنهایی «نه بابا! واقعاً!» را فریاد کشیدند! گوشی را که زمین گذاشت دستی به دور دهانش کشید و «بسم الله» غلیظی گفت. پرسیدم: «مریض میارن؟ چی هست؟» هنوز حرفم تمام نشده بود که شاهد از غیب رسید! از ویلچر که بلند شد صدای «آخیش! راحت شدم.» از صندلی چرخدار بلند شد! پااردکی سمت ما آمد. همکار اورژانس شروع کرد به شرح بیمار: «خانوم 33 ساله، گِرَوید 21، پارا دوازده، اَبورت هشت، دِس یازده، لیو یک، 37 هفته ...!» دهانم جمع نمی‌شد هیچ، با هر کلمه زهرا بیشتر هم باز می‌شد. - مطمئنی؟! - آره به خدا! اینم پرونده‌ش. رو کردم به زن که یک لبخند کوچک روی صورت بیش از حد گِردش پهن شده بود. - مامان چنتا بچه تو خونه داری؟ لب‌های گوشتی رنگ‌پریده‌اش کش آمد و با لهجه جواب داد: «یَکی» دنبال انگشتان دست و پاهایم گشتم. کم آوردم. دست‌هایم را چندبار تکان دادم وگفتم: «یعنی بیست و یک بار حامله شدی؛ فقط یکیش زنده‌س؟!» سرش را زیر انداخت. همکارم یک قدمی زن ایستاد و خیره شد به چشمان بادامی زن. - مامان مطمئنی؟ دوازده بار زایمان کردی و همشونم، به جز یکی مُردن؟! سرش را تکان داد و با انگشتان کوتاه تپلش نشان داد که تازه هشت بار هم سقط داشته است! هر جور با دوستان حساب کردیم که با این سن و سال کم چطور می‌شود؟ عقلمان به جایی نرسید. فرو رفتم توی لاک خودم. در پس و پشت لاک، تصویر خانم همسایه را دیدم که وقتی یکبار برای درمان ناباروری اقدام کرد خسته شد و خودش را برای همیشه از نعمت مادرشدن محروم کرد. آن‌طرف‌تر دوستم نرگس را دیدم که وقتی بارداری سوّمش سقط شد، قید درآغوش‌گرفتن رحمت الهی و عشق بی‌نظیر مادری را زد. یاد فامیل‌های دور و نزدیکمان افتادم که به داشتن تنها یک وارث از نسلشان افتخار می‌کنند و آنقدر خسته‌اند که حال آوردن دوّمی را هم ندارند چه برسد به سوّمی و چندمی! یاد چندین دختر و پسر معصوم محله افتادم که بهار زندگیشان رو به خزان است و انگار هیچ‌کس به فکرشان نیست. سرم گیج رفت. روی صندلی ولو شدم. چشمم به برگه روی میز و نوشته‌هایم افتاد. سرم را بین دو دستم گرفتم و به یک یک سلول‌ها التماس کردم کمی آرام بگیرند. نفس داغم را پرت کردم بیرون. مغزم داشت ذوب می‌شد. در همین بیمارستان خودمان، آمار تولّد نصف شده و حالا یک حقیقت وحشتناک دیگری در حال وقوع بود که هیچ‌کس متوجه آن نبود: «این‌که از این نرخ تولّد ناچیز، کمتر از نصف، مربوط به ایرانی‌هاست!!» لرز به جانم افتاد. نیمه شب بود؛ وگرنه یک بلندگو دست می‌گرفتم و فریاد می‌زدم: «سگ و گربه‌ و یوزپلنگ ایرانی را رها کنید؛ نسل انسان ایرانی باهوش و زیبا رو به انقراض است. این را کسی می‌گوید که نه سیاست‌گذار است که فقط حرف بزند، نه خارج گود؛ بلکه کارشناس ماماییست که درست وسط گود، در بیمارستانی خدمت می‌کند که تازه آمارش نسبت به خیلی از شهرهای ایران بالاتر است.» گوشی را دستم گرفتم و خطاب به ملّت ایران نوشتم: «خانم‌ها! آقایان! ایرانیان عزیز و پرافتخار! بدون تعارف، ما داریم منقرض می‌شویم. دیگر لازم نیست کسی به ما حمله کند. ما خودمان به تنهایی تیشه خوش‌تراشی دست گرفته‌ایم و بر تنه تنومند ایران پراقتدار ضربه می‌زنیم. خیلی زود، دیر می‌شود. لطفاً ایران را دریابید.» ✍️ پهلوانی قمی https://eitaa.com/pahlevaniqomi @AFKAREHOWZAVI
🌱«باران که در لطافت طبعش خلاف نیست» ✍به قلم طیبه فرید وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَلَا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَسَارًا(۸۲/إسرا) بعد هر دیدار هنوز درِ حسینیه امام خمینی بسته نشده کانال ها و گروه ها پُر می شود از بخش هایی از سخنرانی رهبر انقلاب. هر کسی به فراخور تحلیل هایی که دارد برای تأکیدِ درستی حرف هایی که زده یا جورهایی که فکر کرده از کلام آقا شاهد مثال می آورد. سخنرانی دیروز هم ازین رفتار در امان نبود. آن ها که این ایام به اسم حفظ وحدت با آرایش «ان ربک لب المرصاد» در کمینگاه ایستاده بودند و تا کسی نقدی می نوشت او را فی الجمله به حرف نزدن و سکوت دعوت می کردند آن قسمت صحبت ها را مصرف می کردند که درباره« مضرّات کم صبری منتقدین» بود. انگار که هر نقدی مترادف کم صبری است. آن ها هم که به اسم نقد هر عبارتی را خرج کرده بودند حتی فحش و تهدید، روی عبارت «جهت گیری در دیپلماسی» کلید کردند. حساب نشانه شناس هایی که مهم ترین اتفاق دیروز را عبارت حکاکی شده روی نگین انگشتری رهبر انقلاب دیدند هم‌ بماند که «ان معی ربی سیهدین» اما چیزی که از سخنرانی دیروز رهبری به حاشیه رفت مطالبه گری قضات کشور از دادگاه های بین‌المللی درباره جنایت اسرائیل علیه ایران، نقد با مطالعه و حفظ انسجام برخواسته از رفتار مردم و.... بود. کلام رهبری شرح و تفسیر فقیهانه از قرآن است. خدا در قرآن تعارف های مرسوم را کنار زده و صادقانه گفته«حرف های من هم می تواند موجب انحراف باشد اگر....» یعنی قرآن همان قدر که موجب شفای صدور مومنین است می تواند موجب گمراهی نفوس مستعد باشد. برخورد سلیقه ای و انتخاب بخش هایی از کلام مبتنی بر وحی و نادیده گرفتن بقیه قسمت ها، تحلیل های ذوقی، و حتی نیت های ناخالص در مصرف این کلمات از مصادیق بدفهمی و کم لطفی و ظلم در حق اصل مطلب است که «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست/ در باغ لاله روید و در شوره زاره خس» @AFKAREHOWZAVI
. اربعین، روایتی مردمی از تمدن‌سازینجمه صالحی اربعین حماسه‌ی ظهور و پایگاه یاوران آخرین موعود است و عجیب عطر انتظار در میان عمود‌ها به مشام می‌رسد! اربعین تنها یک پیاده‌روی نیست؛ روایتی از زندگی است، آن‌هم به زبان مردم. در روزگاری که روایت‌های رسمی بسیاری از اصالت تهی شده‌اند، راهپیمایی اربعین، به‌ویژه با مشارکت مردمی در همه عرصه‌ها، از نو ثابت می‌کند که می‌توان بدون تکیه بر ساختارهای رسمی، یک تمدن زنده و در حال گسترش را ساخت. در این مسیر رنگ و نژاد معنایی ندارد. همه جا پر از انسان‌های دلداده‌ای است که دل به دریای عشق حسین علیه‌السلام داده‌اند و در مسیر این خیل عظیم با قصد یکی شدن، در حرکت هستند. پنج‌شنبه و جمعه ۲۶و ۲۷ تیر ۱۴۰۴، دهمین گردهمایی فعالان مردمی اربعین که از ۳۶ استان کشور، با حضور صدها کنشگر فرهنگی، رسانه‌ای، موکب‌دار، کامیون‌دار و هنرمند در شهر مقدس قم برگزار می‌شود، صحنه‌ای از همین تمدن‌سازی مردمی است. این گردهمایی نه صرفاً یک نشست سالانه، بلکه بازتابی از عمق و گستردگی جریان مردمی اربعین است. حرکت میلیونی اربعین، اگرچه از دل سنت و ایمان برمی‌خیزد، اما در بطن خود، زنده‌ترین میدان نوآوری‌های اجتماعی است؛ جایی که مردم، بدون تکیه بر ساختارهای رسمی، برای مسائل واقعی راه‌حل‌های خلاقانه می‌سازند. دهمین گردهمایی فعالان مردمی اربعین در قم، تصویری زنده از این نوآوری‌ها شد؛ از تأمین مالی داوطلبانه شرکت‌کنندگان تا شکل‌گیری موکب‌های تخصصی گفت‌وگو، از طرح‌های فرهنگی خلاقانه تا ابتکارات رسانه‌ای در بطن روایت اربعین. نخستین وجه این مردمی‌بودن، در ساختار مالی و اجرایی گردهمایی آشکار شد. شرکت‌کنندگان با پرداخت مبلغ ثبت‌نام، خود بخشی از هزینه‌ها را بر دوش کشیدند و موکب‌های مردمی، مسئولیت اطعام و پذیرایی را به عهده گرفتند. این یعنی اربعین فقط رویدادی برای مردم نیست؛ بلکه به‌دست خود مردم اداره می‌شود. اما گستردگی مشارکت تنها به سطح اجرا محدود نمی‌ماند. بیش از پنجاه عرصه تخصصی مردمی در این جریان شناسایی شده است؛ از رسانه و حمل‌ونقل و آموزش گرفته تا هنر، زنان، کودک، و حتی فناوری‌های دانش‌بنیان. این تنوع، نشان‌دهنده بلوغ و افقی تمدنی برای حرکت اربعین است؛ حرکتی که توانسته است نیازهای پیچیده یک جامعه در حال حرکت را پاسخ دهد، بدون آن‌که گرفتار بوروکراسی شود. در جلسه نشست خبری، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های این بلوغ مردمی، توجه به عرصه رسانه معرفی شد. پیشنهاد تشکیل «موکب رسانه‌ای» متشکل از خبرنگاران مردمی و فعالان روایت‌گری، گامی مهم در جهت تثبیت روایت صحیح و درون‌زا از اربعین بیان شد. وقتی روایت‌گری از دل خود مردم برمی‌خیزد، دیگر سانسور و تحریف راهی ندارد. به‌ویژه در زمانه‌ای که رسانه‌های جهانی تلاش دارند حقیقت اربعین را یا سانسور کنند یا تحقیر. همچنین طرح‌هایی چون «نایب‌الشهید» و «نایب‌الولایت» که در آن زائران به نیابت از یک شهید و رهبر معظم انقلاب قدم در مسیر کربلا می‌گذارند، بُعدی معنوی و وحدت‌آفرین به این حرکت معرفی گردید. این طرح‌ها نه از بالا طراحی شده‌اند، نه از بیرون؛ بلکه حاصل خلاقیت و دغدغه‌های خود مردم‌اند. در حاشیه این گردهمایی، موکب‌هایی با رویکرد گفت‌وگوی تخصصی نیز برگزار می‌شود؛ از جنگ نرم گرفته تا عملیات فرهنگی، اقتصاد مقاومتی و مواجهه با رژیم صهیونیستی. این‌ها نشان می‌دهد که اربعین، فقط یک مناسک عبادی نیست؛ بلکه عرصه‌ای برای تضارب اندیشه، تبادل تجربه و بازتعریف کنش‌گری در جهان اسلام است. در گردهمایی قرار است یاد و نام شهدایی که در راه روایت حقیقت و پشتیبانی از این جریان جان باخته‌اند، گرامی داشته شود؛ به‌ویژه خانواده شهید حاج رمضان ایزدی و خبرنگاران شهید رسانه ملی. این تجلیل، نه یک رسم تشریفاتی، بلکه بخشی از پاسداشت حافظان هویت اربعین است. گردهمایی امسال، با تمام شکوه و تنوعش، تنها یک پیام روشن دارد: اربعین، الگویی واقعی از مدیریت و تمدن‌سازی مردمی است. الگویی که اگر جدی گرفته شود، می‌تواند الهام‌بخش بازسازی اجتماعی و فرهنگی جهان اسلام باشد. تمدنی که با پای پیاده آغاز شد، اما می‌تواند افق‌های بلند وحدت، معنویت و عدالت را درنوردد. امام صادق عليه السلام : بَكَتِ السَّماءُ عَلَى الحُسَين يَوما بالدَّم آسمان چهل روز بر حسين عليه السلام، خون گريه كرد! *مناقب آل أبى طالب، جلد3،صفحه212. پ.ن: «دهمین گردهمایی ملی فعالان مردمی اربعین و دهمین همایش ملی هیئت‌های حسینی فعال در عرصه‌ی اربعین‌با محور مبارزه با رژیم صهیونی»، در روزهای پنج‌شنبه و جمعه ۲۶ و ۲۷ تیرماه در قم برگزار می‌شود. @AFKAREHOWZAVI
. رسانه‌های مردمی؛ صدای بی‌واسطه‌ی اربعین ✍هاشمی در حاشیه دهمین گردهمایی فعالان مردمی اربعین در قم، پیشنهاد راه‌اندازی یک «موکب رسانه‌ای» از سوی خبرنگاران و فعالان جبهه فرهنگی مطرح شد؛ ایده‌ای که اگرچه در نگاه اول ساده می‌نماید، اما در دل خود، یک تحول راهبردی در روایت‌گری اجتماعی را رقم می‌زند: رسانه از مردم، برای مردم و با مردم. اربعین، بزرگ‌ترین گردهمایی دینی-اجتماعی جهان اسلام است؛ اما تا همین چند سال پیش، روایت آن یا از سوی رسانه‌های رسمی با زبانی خشک و یک‌سویه انجام می‌شد، یا توسط رسانه‌های معاند با تحریف و سانسور همراه بود. در این میان، رسانه‌های مردمی -شامل خبرنگاران مستقل، فعالان فضای مجازی، هنرمندان، و حتی زائرانی که از مسیر راه، روایت تصویری یا متنی تولید می‌کنند– نقشی حیاتی در شکستن این دوگانه و ساختن روایتی زنده و مؤثر از اربعین ایفا کرده‌اند. در گردهمایی امسال، فعالان اربعینی از لزوم ایجاد سازوکاری پایدار برای این رسانه‌های مردمی گفتند؛ سازوکاری که بتواند هم آموزش بدهد، هم هماهنگ کند، و هم صدای روایت‌گران مخلص و میدانی را تقویت کند. موکب رسانه‌ای، اگر شکل بگیرد، می‌تواند به مرکز تولید محتوای زنده، تحلیل میدانی، انتقال تجربه، و بازنشر حقیقت در میدان‌های فیزیکی و مجازی بدل شود. مردمی‌بودن گردهمایی فعالان اربعین، درست مانند خود این حرکت، در همه ابعاد مشهود است: از ثبت‌نام داوطلبانه شرکت‌کنندگان، تا اطعام موکب‌ها، و حتی پشتیبانی کامیون‌داران برای انتقال تجهیزات. در چنین بستری، رسانه هم نمی‌تواند دولتی و فرمایشی باشد. باید «مردمی» بماند؛ یعنی برخاسته از تجربه زیسته، وفادار به واقعیت، و فارغ از ملاحظات سیاسی و تبلیغاتی. در اربعین ۱۴۰۴، طرح‌هایی چون «نایب‌الشهید» و «نایب‌الولایت» نیز ظرفیت‌های عظیمی برای رسانه‌سازی مردمی در اختیار قرار می‌دهند؛ چرا که هر زائر، می‌تواند خود یک روایت‌گر باشد: کسی که با قدم‌هایش، پیامی از ایثار، ولایت، و امت واحده را به جهان مخابره می‌کند. همچنین طرح «اجتماع احرارالعالم» که از حرم امام حسین(ع) تا مسیر قدس برگزار خواهد شد، نقطه طلایی دیگری برای رسانه‌های مردمی است تا با زبان تصویر، کلمه و دل، صدای مظلومیت و امید امت اسلامی را به گوش جهانیان برسانند. نقش رسانه در اربعین، دیگر صرفاً یک ابزار جانبی نیست؛ بلکه خود بخشی از بطن حرکت است. جنگ روایت‌ها، از همین‌جا آغاز می‌شود. اگر رسانه‌های مردمی، سازماندهی، آموزش و پشتیبانی شوند، می‌توانند بخش بزرگی از بار روایت اربعین را در عرصه ملی و بین‌المللی به دوش بکشند؛ آن‌هم نه با صدای رسمی و یکنواخت، بلکه با هزاران روایت زنده، متکثر، واقعی و ایمان‌محور. این دقیقاً همان چیزی است که دشمن از آن می‌ترسد: صدای مردم، بی‌واسطه، از میدان. پ.ن: «دهمین گردهمایی ملی فعالان مردمی اربعین و دهمین همایش ملی هیئت‌های حسینی فعال در عرصه‌ی اربعین‌با محور مبارزه با رژیم صهیونی»، در روزهای پنج‌شنبه و جمعه ۲۶ و ۲۷ تیرماه در قم برگزار می‌شود. @AFKAREHOWZAVI
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🌹همه چیز عالیه... وقتی صحبت از مرگ میشه نگرانی مییاد سراغمون اصلا دوست نداریم ؛در موردش صحبت کنیم . قبلنا میگفتن ... همه چیز آرومه من چقدرخوشحالم... حالا بیچاره طرف داشت، تو اوج مشکلات دست و پا می زد یه جور فرافکنی و مثبت نگری‌ غیر‌ واقعی! اما آدمای خیلی عارف رو دیدین چقدر آرومن، مشکلات رو می‌بینن منکر مشکلات نمیشن ولی اون رو می پذیرند عزیزان همه چیز با دینداری حل میشه حتی مشکلات ! در مقابل هر مشکلی در کتابهای‌کلامی اعتقادی میگن... اونقدر خدا اون دنیا بهت میده که اگه قدرت اختیار داشته باشی که مشکلات رو در دنیا انتخاب کنی یا مقامات و اجری که خدا می ده در آخرت همه حتما آخرت رو انتخاب میکنن و مشکلاتو می پذیرن . البته اینو بگم این مسئله منافاتی با حل مشکل و خوشحال بودن و مثبت نگری نداره نقل اونا یه چیز دیگست ! ولی اینم راه حلش نیست که خودمون رو گول بزنیم و اصل مشکل رو منکر بشیم باید بگیم ... همه چیز مقبوله، من چقدر آرومم چون خدارو دارم ،با شعف می مونم🌹 ✍طاهره‌موحدی‌پور به یاد درگذشتگان اللهم‌صل‌علی‌محمد‌وال‌محمد وعجل‌فرجهم✨ @AFKAREHOWZAVI
همه و همه بدانند ... نبرد دنیا با ایران اسلامی، تقابل باطل با حق است و از بدیهیات تاریخ این نوع دشمنی‌ جاهلانه این است که همیشه جبهه‌ی باطل در دور یارکشی خود، دار و دسته‌ی بیشتری جمع می‌کند، که چون مگسانی بر گرد شیرینی، با وعده‌های دنیوی فریب می‌خورند. اما جبهه‌ی حق هرگز به این عملیات رذالت‌بار نیازی ندارد، چون بی‌تردید در این تقابل ناجوان‌مردانه، پیروزی حق تضمینی و قطعی‌ست و البته این مسئله امر پیچیده‌ای نیست که کسی بخواهد برای فهمیدنش گوشه گوشه‌ی دنیای تاریخ، جغرافیا و علوم تفسیر و غیره را بکاود که شاید عکس این مطلب به اثبات برسد. تاریخ درخشان اسلام گواه پیروزی مومنانی ست که در شرایط سخت دشمنی‌ها خود را به سایه‌ی امن اسلام و قرآن رسانده و سرسختانه ایستادند و به‌جای جلوه‌های ظاهری و رنگ و لعاب‌ فریبنده‌‌ی باطل، به حق پناه بردند و از آن دفاع کردند. ایران اسلامی بی‌تردید همیشه پیروز است، چون پیرو و مدافع حق است و حکم پیروزی‌اش را قرن‌ها پیش خداوند در قرآن آورده و با عزت و شکست‌ناپذیری خود پای این حکم قطعی را مهر زده‌است. «همه و همه بدانند که "وَ لَيَنْصُرَنَّ اَللّٰهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اَللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ"* خدای متعال نصرت را برای ملت ایران در ذیل نظام اسلامی و زیر چتر قرآن و اسلام تضمین کرده که ملت ایران حتماً پیروز خواهند شد.»* حتی اگر عده‌ی این پناه‌جویان سنگر حق و حقیقت اندک هم باشد، باز هم پیروزی قطعی از آنِ آنهاست، چون حصن حصین الهی سپر مقاوم آنها در برابر فرافکنی‌ و هیمنه‌ی پوشالی دشمن است. بی‌تردید وعده‌ی خدا حق و صادق است. *سوره‌ی حج، آیه‌ی ۴۰ *سخنرانی حضرت آقا ۱۴۰۴/۴/۲۵ ✍ ملکی @AFKAREHOWZAVI
. فطرت‌زیبا‌دوست کفاشی بود، آرام و پرکار. صبح علی الطلوع ،دکان کوچکش را می‌گشود و کفش های خلق الله را وصله می زد ، به امید اینکه مردم با آن در راه خدا گامی بردارند. همیشه تبسمی چاشنی کارش بود و گاه ذکری از میان دو لبش آرام شنیده می شد. با امام ملاقات هفتگی داشت.اباصالح (عج) به دیدارش می آمد .یک روز امام به او جایگاهش در بهشت را نشان داد، اما او پرسید؛ در بهشت شما هستید؟ امام فرمود : من در این دنیا باید باشم ،عبد الکریم گفت:جایی که شما نباشید برای من بهشت نیست .امام عصر (عج) فرمودند : اگر ما را نبینی چه می شود ؟ حاج عبد الکریم می گویند :می میرم . امام فرمودند : به این خاطر است که به دیدارت می آیم! 🔹عبد الکریم چه دیده بود که از خلد برین می گذشت و جان می داد؟! اگر تنها یک هفته امامش را نمی دید.چه زیبایی او را مبهوت کرده بود؟!در حقیقت امام مصداق « فتبارک الله احسن الخالقین» است و در اوج زیبایی بشری، چه بسا دیدن جمال ائمه (ع) برای هدایت شخص کافی باشد .همه‌ی انسان ها زیبا دوست، زیبا بین بلکه، زیبا پرست هستند.از منظر زیبا شناسی حتی عبادت خلق به خاطر فطرت زیبا پرستانه اوست.«یا من اظهر الجمیل »زمزمه ی درونی انسان است ، نه تنها انسان ،بلکه تمام کائنات ،حتی کوچکترین ماهی اندر اعماق تاریک دریا و حتی کفشدوزکی روی برگ ریحان! روح کائنات با جمالش سرشته شده است و پرتو جمال الهی بر روح و جسم اهل بیت (ع) تابیده است ،تا قلب‌های سرد مردم را گرم کند .مهدی زهرا (ع) طاووس اهل بهشت است. و لله الاسماءالحسنی گواه برآن است، جهان بر رکن عشق و زیبایی بنا شده است و اسمای حسنای الهی ،چونان آبشاری بلند ،در دعاها و مناجات های امامان در جریان است. 🔹 اصلا یکی از احتجاجات شیعه بر غیر شیعه همین می‌تواند باشد ،که بزرگان شما چه فادعوه بهائی دارند ؟صحیفه ی سجادیه دارند یا مناجات شعبانیه؟ اصلا فارغ از این ماجرا هستند .چون در جرگه‌ی اهل دل نیستند .دل زیبا بین مثل عبد الکریم کفاش است که امامش به دیدارش می آید او که جمیل ‌ترین دردانه ی خلقت است. الهی ایمانمان را از جام عشقت لبریز کن تا عاشق زیبا ترین ها باشیم «اللهم ارنی الطلعه الرشیده والغرة الحمیدةواکحل ناظری بنظرة منی الیه.» ✍طاهره_موحدی‌پور @AFKAREHOWZAVI
"هدف خودِ ایران است." ✍طاهره قادری بشار اسد جمله ای بسیار پر معنا و کوتاهی در توصیف وضعیت سوریه دارد که بارها باید در جهت تذکر ،تلنگر ،تبیین ،توجه ،تنبه و هر آنچه اسم آن را می توان گذشت در هر مجلسی و محفلی، تکرار و تکرار و تکرار کرد ،تا آنانکه نشنیده اند اکنون اصل مطلب و مَخلَص کلام را از زبان یک رئیس جمهورِ کشور و ملت باخته بشنوند. بشار اسد سیاستمدار و رئیس جمهور سوریه می گوید : «هدف، قزاقی نبود، لیبی بود. هدف، صدام نبود، عراق بود. هدف، بشار نیست، سوریه است!» و اما در ایران وقتی به چند سال گذشته بر میگردیم می بینیم همین حرف بسیار ساده بشار اسد در مورد احوالات منطقه را خیلی از مسئولین دولتی، تحلیلگران و کارشناسان ایرانی هم نفهمیده بودند؛ احتمالا آنها هم حرف نائب المهدی را جدی نگرفته اند و یا اصلا نمی خواهند که بپذیرند دقیقاً مانند همان هایی که فرمایشات امام خمینی را با هزار و یک توجیه از جا برنمیداشتند ! آری همین هایی که مشتی نافهم را در روزنامه و رسانه مجازی بکار گرفته بودند که بگویند؛ مرگ بر اسد! اما پرسش اینست؛ آیا اینک همه ایرانیان همین مساله که هدف اروپا، آمریکا و سگ زنجیری اش در منطقه، در ایران هم، خود "ایران " است، را فهمیده اند؟ اگر این عده محدود نفهمیدند ، مقصر کیست؟ چه کسانی میخواهند که این هشدار جدی مقام عظمی ولایت بر عدم اعتماد بر آمریکا و ایادی آن در غرب و نیز تجربه تلخ کشورهایی اینچنینی شنیده و یا دیده نشود؟ آیا ربطی به طالبان مذاکره و سازش یا عاشقان و دلباختگان غرب دارد ؟ ۲۶ تیر ۱۴۰۴ @AFKAREHOWZAVI
. جمعه، فرصتی است برای سنجش مواضع و مسیرها؛ برای بازگشت به سؤالات بنیادینی که در غوغای روزمرگی گم می‌شوند، سؤالاتی نظیر: 🔺 سهم ما در این انتظار چیست؟ 🔻چگونه می‌توان از سطح اشتیاق به ظهور عبور کرد و به سطح آمادگی رسید؟ 🔻 و مهم‌تر از همه، آیا جمعه‌های ما واقعاً نشانه‌ای از ایمان به آینده‌اند یا صرفاً تکرار عادتی دینی بدون عمق اجتماعی؟ بدون عبور از توحید فردی و رسیدن به توحید جمعی؟ پاسخ به این پرسش‌ها، خود گامی است در مسیر ظهور. چرا که در فرهنگ ما، انتظار عبادت است؛ البته اگر با معرفت و مسئولیت همراه باشد. @AFKAREHOWZAVI