eitaa logo
مجله‌ افکار بانوان‌ حوزوی
1.8هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
299 ویدیو
22 فایل
*مجله #افکار_بانوان_حوزوی به دغدغه‌ی #انسان امروز می‌اندیشد. * این مجله وابسته به تولید محتوای "هیأت تحریریه بانو مجتهده امین" و "کانون فرهنگی مدادالفضلا" ست. @AFKAREHOWZAVI 🔻ارتباط با سردبیر: نجمه‌صالحی @salehi6
مشاهده در ایتا
دانلود
مولود مبارک ✍ مرضیه رمضان‌قاسم 🌱 معنای زندگی را دخترهایی بهتر می‌فهمند که از دهان گور به برکت مولود مبارکش گرفته شدند. از رحمت للعالمین بودنش همین بس که دختران را رحمت نامید، عربی که به پسر بسنده می‌کرد را ماموریت داد تا محبت را اول بار، نثار دختران کند. مایه‌ی تاسف است که برخی در عصر تکنولوژی دچار تعرب بعدالهجره شده‌‌اند؛ ما هر روز در کوچه و برزن‌ شاهد زنان و دخترانی هستیم که با گم کردن هویت‌شان دارند با نیستی و پوچی نفس می‌کشند، با بزک کردن خود در مسابقه‌ی بدون قهرمان زیبانمایی همچون قبور متحرک از کوچه‌ای به کوچه‌ی دیگر کوچ و با خیالبافی از خیابانی به خیابان دیگر به عرضه‌ی زیبایی‌های‌شان می‌پردازند؛ همچون عرب جاهلی که برای تفاخر و تکاثر به شمارش قبور پرداخت؛ اینها نیز با تن‌گردی‌های مداوم همچون کسی که در خواب راه می‌رود بیگانه از خود با قدم‌هایی سرد، سنگین و بی‌هدف، گویی دارند تنی را به خاک می‌سپارند؛ فارغ از اینکه چه انسان‌های بزرگی برای حيات مجددشان از جان‌ خود گذشتند تا بفهمانند با مرگ، زندگی به کوچه‌ی بن‌بست نمی‌‌خورد؛ زندگی در رستاخیز نیز ادامه دارد. همه‌ی اینها را در ولادت آن پیامبر زندگی یافتم که تولدش به قیمت حیات همه‌ی نیست‌شدگانی همچون من، تو، او، ما، شما و ایشان است تا قبرهای تن را بشکنیم و زنده‌بگور نگردیم. تولد او تولد مردگان زنده‌نما بود تا بدانیم مرگ یکبار و شیون یکبار نیست؛ حتی اگر بمیریم باز هم زنده‌ایم. @AFKAREHOWZAVI
به نام خدای قادر و قاهر از روزی که یاد گرفتم هرچیزی را با همانندش مقایسه کنم، دیدگاهم نسبت به همه چیز عوض شد. دو کودک که در حال بازی بودند، یکی با ناراحتی از دیگری روی برگرداند و گفت من دیگر بازی نمی کنم و رفت. آن یکی یک لحظه با تعجّب و ناراحتی نگاهی کرد سپس گفت آخر من که کاری نکردم. با خودم گفتم : کاش ما آدم بزرگ ها هنگام ناراحتی لا اقل همانند دو کودک رفتار می کردیم، مثلا یکی از ما محیط را ترک می کرد و دیگری هم نهایت چیزی که می گفت، این جمله کوتاه بود: " آخر من که کاری نکردم ! " روزی امتحان کردم و در موقعیتی که ناراحتی برایم ایجاد شده بود محیط را ترک کردم و رفتم... ساعاتی بعد، آن فرد خودش تماس گرفت و عذرخواهی کرد. همه ما آدم بزرگ ها روزی کودک بوده ایم و ناگزیر کودکی را تجربه کرده ایم، و همانند کودکان که نه بلکه همان کودکان هستیم و ای کاش با گذشت زمان همان کودکان بی ریا و پاک باقی می ماندیم. این قیاس من با کودکی ام یک قیاس کاملا بجاست. حال اگر شرایط زندگی یک نفر را با شرایط زندگی دیگری مقایسه کنیم این مقایسه اصلا درست نیست. یک نفر که هنوز شنا کردن را نمی داند، نباید خود را به دریا بزند، و یک نفر شاید باید در عمق کمتر و یک نفر دیگر شاید باید در عمق بیشتری شنا کند. شاید یکی باید .. اصلا این غلط است که هر چیزی را بدون در نظر گرفتن جایگاه آن با چیزی دیگر قیاس کرد. خداوند، پروردگار بزرگ و کریم ما، بر همه چیز ما آگاه است، ما نباید خودمان را با دیگران که به اهدافشان دست یافته اند مقایسه کنیم چرا که شاید ما کوتاهی کرده ایم و یا شاید ما علم نداریم. شاید اهداف آن ها با ما فرق دارد و ما نباید آن ها را به رُخ خود بکشیم. دانایان خیلی زودتر به هدف دست می یابند، این را همه خوب می دانند. آیا نادان نیز همانند دانا است؟! نه این محال است که بتوان ندانسته به یک هدف دست یافت. خدایا ما از تو می خواهیم به ما کمک کنی تا بتوانیم در دریای بی کران علم تو قدم بگذاریم پس دستمان را بگیر تا الفبای شنا کردن در آن را به ما بیاموزی، و برای رسیدن به هدفمان که خودت هستی چوب نادانی هایمان را نخوریم. خدایا به ما کمک کن تا همان کودک بی کینه و خالص گذشته امان باقی بمانیم تا بتوانیم آنچه را که به ما می آموزی خوبِ خوب فراگیریم. الهی آمین! ✍فاطیما طهورا @AFKAREHOWZAVI
🌱«آدم های قد بلند» ✍️به قلم طیبه فرید زمین آن قدر دور خودش چرخید و دل دل کرد تا خورشیدِ بیستم شهریور رسید وسطِ آسمانِ تبریز. ظهر جمعه مردم توی صف های نماز مصلی نشسته بودند. آمیراسدالله مدنی، نماینده قد بلندِ امام به عادت همیشه بعد نمازجمعه‌ مشغول اعاده فریضه ظهر بود. جوانکی از بین جمعیت خودش را بیرون کشید و رساند به محراب. چشم محافظ ها که افتاد به کاغذ توی دستش حرفی نزدند! آقا سپرده بود اگر کسی نامه داشت یا می خواست من را ببوسد مزاحمش نشوید. جوانک رفت توی بغل نماینده امام اما طولی نکشید که صدای نخراشیده «بووومبببب» توی «میدان نماز» و «خیابان جمهوری» تبریز پیچید. گنجشک‌ها چریک چریک‌کنان از سر شاخه ها پریدند. تا مأموم ها برسند به محراب، امامِ ریش سفید کرده ی شصت و هشت ساله، با سر و روی خونی نقش قابِ سجاده بود. جوانکِ مجاهد خلقی با انفجار بمب دستی توی بغل نماینده امام، می خواست مسیر انقلاب را عوض کند. کاری که هم سازمانی هایش دو ماه قبل در حزب جمهوری انجام دادند و هفتاد نفر از آدم های تراز انقلاب را شهید کردند. آن روزهاخیلی ها رویشان نمی آمد بگویند که حس می کنند« ذخایر انسانی انقلاب در حال ته کشیدن است و همین امروز و فردا باید فاتحه انقلاب را خواند» عین این روزها که خیلی ها خجالت می کشند بگویند«دیگر کسی نمانده،هر کسی سرش به تنش می ارزید را شهید کردند» انقلاب از دهه شصت رسیده به سال چهار صدور چهار. شهادت برای ایرانی ها شده عادت آن قدر که لای تقویم هجری شمسی روز بی شهید نمانده. ایرانی ها آرزوی خاک خورده انبیاء را زندگی می کنند. مرزهای جغرافیائی شان دست نخورده و فرهنگشان را از تهران و اصفهان و شیراز به دنیا صادر کردند. دنیایشان بزرگ تر شده ، آدم های انقلابشان بیشتر. امام بعد شهادت نماینده قد بلندش گفت «هر پرچمی که از دست توانای سرداری بیفتد سردار دیگری هست که آن را بردارد،شهادت آقای مدنی دشمنان انقلاب را منزوی می کند*» حق با امام بود!یعنی هست.... آمریکا حتی اگر سرمایه دار عالم باشد پشتش از مردم خالی است! حتی خالی تر هم می شود. کارخانه انقلاب در حال تولید آدم های قد بلند در سرتاسر عالم است. 📚پ.ن: صحیفه نور ،ج۱۵،ص۱۵۳ @AFKAREHOWZAVI
قربانی‌سازی و مشروعیت‌بخشی به تجاوز به سبک اسرائیل در پیام تلویزیونی اخیر، بنیامین نتانیاهو تلاش کرده است با مقایسه حمله اسرائیل به قطر با عملیات آمریکا علیه القاعده پس از یازدهم سپتامبر، تجاوز آشکار به خاک یک کشور مستقل را توجیه کند. این مقایسه نشان‌دهنده تلاش اسرائیل برای مشروعیت‌بخشی به اقدامات غیرقانونی خود در منطقه است. در واقع نتانیاهو با این مقایسه سعی دارد اسرائیل را در جایگاه قربانی قرار دهد؛ در حالی که سیاست‌های چند دهه‌ای این رژیم در اشغال سرزمین فلسطین، محاصره غزه، و کشتار زنان و کودکان بی‌گناه، خود ریشه بسیاری از جنایت‌هاست. قربانی‌سازی در حالی صورت می‌گیرد که اسرائیل با قدرت نظامی و حمایت بی‌قید و شرط آمریکا، به تجاوز و ترور در خاک کشورهای دیگر ادامه می‌دهد. حمله به خاک قطر، نقض آشکار حاکمیت ملی یک کشور مستقل است. اگر هر کشوری بخواهد به بهانه "مبارزه با تروریسم" یا هر بهانه دیگر به خاک دیگران تجاوز کند، چه خواهد شد؟ این اقدام اسرائیل نه‌تنها تهدیدی برای امنیت منطقه است، بلکه الگویی خطرناک برای بی‌قانونی در روابط بین‌الملل محسوب می‌شود. اسرائیل از یک سو خواهان حمایت جهانی در برابر تهدیدات ادعایی است، و از سوی دیگر، هیچ‌گونه پاسخگویی در قبال جنایات جنگی، شهرک‌سازی غیرقانونی، و نقض حقوق بشر ندارد. ✍زينب نجیب @AFKAREHOWZAVI
💌وقتی از داخل پیام فارسی می دهند یعنی به 🇮🇷خانه امیرالمومنین، حرم امام حسین علیه السلام و به فرزندان خمینی و دست پروردگان سیدعلی، دارند ... این روزهای ما تلاوت سوره فتح؛ قرائت دعای توسل دعای ۱۴ صحیفه سجادیه به امر نایب المهدی است 🪴 https://virasty.com/beheshteh_8487/1757613981018777394 @AFKAREHOWZAVI
این قلب اگر برای این دردها پاره پاره نشود،اسمش را تکه ای گوشت بنامید که به زودی نصیب مورها خواهد شد. این چشم اگر برای غم‌های شما نبارد ، نامش را حبابی بی مصرف بنامید که به زودی خواهد ترکید. این دست ها اگر به سوی آسمان بلند نشود تا استغاثه کند، نامش را دسته های عاطل بنامید که به زودی در هم خواهد شکست... شما برادران سختی کش و مقاوم و مظلوم از ما چیزی خواسته اید که کمترین زحمتی برایمان ندارد. شرم‌مان باد اگر امشب سیر بخوابیم و این دو رکعت نماز را نخوانیم. لبیک ای مردان مظلوم و نستوه. لبیک... چقدر ملتمسانه خواسته اید از مردم شریف ایران. دلتان به ما گرم است و ما سر به زیر و شرمسار که نمی توانیم رنج تان را کم کنیم... 🖌 @AFKAREHOWZAVI
علم، قدرت و حاکمیت، جامعه و ولایت تکوینی ✍طاهره قادری رهبری کردن اجتماع و ریاست سیاسی فقط با داشتن شؤنات الهی امامت امکان پذیر است. آیا میان علم، قدرت و حکومت رابطه ی ترتیبی وجود دارد؟ میان علم و قدرت و حکومت نوعی ترتب وجودی برقرار است. یعنی ابتدا دانایی بر توانایی و توانایی بر فرمانروایی مقدم است. علم چیست؟ علم محصول و آگاهی است، علم دو معنای ظاهر و باطن دارد، معنای ظاهری آن مانند آنچه می گویند: توانا بوَد هر که دانا بوَد. و اما در معنای حقیقی همان علمی است که اهل بیت علیهم السلام از آن برخوردارند. امام هفتم ما شیعیان می فرماید: پیامبر صلوات الله علیه از پیامبران پیشین داناتر بود و ما وارثان علومی هستیم که ما را افزونِ بر کارهای انبیای پیشین، بر کارهای دیگر نیز توانا می سازد. آیا علم امام مقدم بر حوادث جهان است؟ می دانیم که علم خداوند مبدأ پیدایش مخلوقاتش است. از نظر درجه ی وجودی، تنها امام معصوم علیه السلام است که نزدیکترین وجود عصر خود به خداوند باری تعالی است لذا علم او نیز مانند علم خدا عین قدرت است و مقدم بر حوادث جهان است مانند رابطه ی احساس نویسنده بر نوشته ی خود. در عالم الهی و قلمرو عقل، علم عین قدرت و قدرت عین علم است. این بیان صدرالمتألهین است که می گوید: علم و قدرت و نفس، جدا ازیکدیگرند. پرسیده می شود آیا انسان می تواند از مرز ماده عبور کند؟ بله، انسان بعنوان یک موجود مادی میتواند با کسب کمالات از مرز ماده عبور کند و تولدی دوباره داشته باشد و به قرب خداوند برسد؛ انسان نه فقط وحی بلکه می تواند تمام خلاقیتهای درونش را به جوش آورد و به اوج مقام ولایت برسد. انسان کامل که از جهان ماده رها شده است اکنون در حالیکه علم و قدرت او عین همدیگر شده است، امر او در تمام مُلک و ملکوت جریان پیدا می کند و همه ی مراتب ملکوت را در برمی گیرد و این سلطه و حاکمیت فقط به انسان کامل تعلق می گیرد. برخورداری صاحب ولایت از علم به عنوان یک ابزار الهی یعنی چه؟ خداوند عالی مرتبه می فرماید: "و علّم آدم الأسماء الحسنی" بررسی تفسیر این آیه به وضوح نشان می دهد که علم یکی از ابزار توانمندی خلیفة الله است که خداوند به او عنایت و إعطا کرد تا بتواند در راستای وظایف ولایت در جهت هدایت موجودات به سوی هدف والای خلقتشان، از آن علوم استفاده کند در عصر ما، مصداق بارز و اتمِّ انسان کامل، وجود مبارک حضرت بقیه الله الاعظم روحی فداه، مهدی موعود عج است، او که صاحبِ زمان و اوقات ماست به هنگام ظهور با علم و قدرت خویش تمام جهان را از ظلم و جور پاکسازی می کند و عدالت را در سرتاسر عالم می گستراند. و با ولایت تکوینی خود امت رسول الله را به ساحل نجات ابدی رهنمون می سازد. امید است قبل از ظهور کبری آن حضرت، نور ولایتش ما را مطیع محض عدالتش گرداند. @AFKAREHOWZAVI
" اجماع سازی " و "اتحاد مقدس" دو فرمان و خواسته جدید ولی فقیه در دو دیدار اخیرشان از مسئولین و مردم" ✍طاهره قادری پس از حمله رژیم صهیونیستی به قطر، فرصت بی نظیر اجماع سازی برای حمله همه‌گیر نظامی کشورهای اسلامی به اسرائیل فراهم شده است ؛ این حمله باعث شد درحوزه بین الملل شرایط استثنایی در منطقه فراهم شود. و تنها دیپلماسی قوی و فعال سیاسی، نظامی و حتی اقتصادی در این لحظات ملتهب می‌تواند تاریخ ساز شود و تحور و بیداری و خود باوری در قبال صهیونیزم را در کشورهای منطقه به صورت انفجاری افزایش دهد. هر چند ظاهراً نباید فقط منتظر دیپلماسی فعلی بمانیم ! باید یادمان نرود آنچه باعث بیداری اروپا در سطح دولتها و ملتها در قبال مسئله ای بنام "غده سرطانی" اسرائیل شد، استفاده بهینه و حساب شده از ظرفیت" طوفان الاقصی" بود که سبب شد بیداری ملت‌ها در اروپا راه صد ساله را یک شبه بپیماید. وامروز حمله به قطر فرصتی مشابه را برای دولتهای منطقه جهت همراهیشان با ملت‌ها و تغیر مسیر تاریخ پیش آورده است. اگر جان کلام دستور امام امت حول محور "اجماع سازی" را بفهمیم و انتقال دهیم و بدون فرصت سوزی عمل کنیم، می‌توانیم ورق را برگردانیم.. رسانه انقلابی حواسش باشد خودش را سرگرم ترور چارلی کرکها نکند... ۲۱ شهریور ۱۴۰۴ @AFKAREHOWZAVI
به نام خدای بخشنده و مهربان خدایا، عزیزم، نور چشمانم ! ۱۵۰۰ سال از نزول کمال نور تو بر این زمین خاکی می گذرد. نامش را محمد گذاردی چون ستایش شده در زمین است. ستایش شده در زمین است به دلیل وجود سراسر نورش، بخاطر این که در همه ابعاد وجودی اش کامل است و نشانه ای تام از وجود پر مهر و محبت توست. او ستوده است بخاطر ایمانش، بخاطر رفتار و کردارش، بخاطر خوش اخلاقی اش... خدایا ما نیز به تبعیت از محمد آخرین فرستاده ات، هر لحظه از عمرمان که می گذرد دوست داریم ستوده شویم... ای شنوای کلام و اسرار درونمان ! ای همه هستی ما، ای شاهراه حیات و ممات ما، ما ضعیفان درگاهت داریم تمام سعی خودمان را می کنیم تا هر لحظه نگاهمان به تو باشد، و هر لحظه زبانمان گویا به یاد تو باشد ! داریم با تمام وجودمان تو را احساس می کنیم... آن چنان در زندگی امان جاری هستی که دوست نداریم به هیچ چیز جز تو بیاندیشیم... ... اما باز هم این شیطانِ مزاحم ! خدایااا! آه ! با مزاحمت هایش ما بندگان ضعیفت را بسیار می رنجاند و شدیدا آزارمان می دهد ! ... اما حقیقت آن است که تو بر همه چیز آگاهی! برای دردهایی که از سوی شیطان بر ما وارد می شود، دوا و درمانی جز از سوی تو نیست، آری ! ای خدا، ای توّاب، به درستی که پشیمانی ما از غفلت، توبه و بازگشتمان به سوی تو، همانا این خود درمان حکیمانه توست ! چرا که تو خود در قرآن کریمت فرمودی به سوی من بازگردید، تا شما را ؛ خود در آغوش کشم... استغفرالله ربّی و اتوب الیه ✍️فاطیما طهورا @AFKAREHOWZAVI
. سفر تا آینه گمشده ✍نجمه صالحی هر لحظه، دری است گشوده به رحمت خدا؛ باران با زبانِ نور بر شیشه می‌نویسد و باد، پیامِ بی‌کلامش را میان شاخه‌ها پراکنده می‌کند. موج‌ها بر لب ساحل دل‌مان ذکر می‌گویند و برگ‌های خسته، در سکوت وداع، تسبیح رفتن را آرام زمزمه می‌کنند. جهان، دفتر خلقتی‌ست که نسیمِ الهی ورق‌هایش را می‌گرداند و در هر صفحه، نشانی تازه از حضور پروردگار آشکار می‌شود. شب، پرده‌های تاریکی را کنار می‌زند تا ستاره‌ها چون فانوس‌های آسمانی، راه جویندگان را روشن کنند. در دل این سکوت، صداهایی شنیده می‌شود؛ صدای خاطره‌هایی که از زمان عبور کرده‌اند، نغمهٔ قطره‌هایی که بر گل‌برگ گل ذکر حیات می‌خوانند و مناجات خاموش دل‌هایی که در کوچه‌های تنهایی، آینه‌ای می‌جویند تا پرتوی از جمال حق را در آن بازشناسند. زندگی در این میان، نه به شمارش تقویم‌ها بسته است و نه به مرز فاصله‌ها؛ تنها ردّ نوری را دنبال می‌کند که از مشرق دل‌ها طلوع کرده و به افق ابدیت می‌رسد. شاید در پایان همهٔ این جست‌وجوها، انسانی ایستاده باشد که آغوش خانه‌اش را باز نگه داشته تا نوری از آسمان بر وجودش بتابد و دیوارهای دلش را با نقش ایمان بیاراید؛ ایمانی که چون پروانه‌ای بی‌قرار او را به پرواز می‌برد، چون رودی بی‌انتها او را به دریای وصال می‌رساند و چون آینه‌ای پاک، حقیقت گمشده را به سمت او بازتاب می‌نماید. @AFKAREHOWZAVI
. «تلخ شدم؟ ببخشید...» ✍فاطمه میری طایفه فرد این روزها، روزهای متفاوتی است روزهایی که اصلا مادربزرگ‌های ما، پدربزرگ‌های ما تجربه نکرده‌اند. شاید آیندگان هم این‌گونه که ما تجربه می‌کنیم، روزها را سپری نکنند. روزهای زندگی ما، روزهای گذران است، روزهای ساییده شدن حق و باطل. حقی که شاید نزدیک باشد و تو نبینی و حجاب معاصرت چشمت را پر کند و آن لنگه دنیا یک نفر، حتی بو بکشد و این حق را مطالبه کند. یکی از حسب انسانیت و آزادگی، سوار بر کشتی شود و سرنوشتی که فقط خدا می‌داند... یک نفر همین لفظ آزادی را چماق می‌کند بر تن اعتقادات مردمش می‌کوبد. گاهی قلاب می‌کند و با آن ماهی می‌گیرد. البته قبل از گرفتن ماهی حتما باید از گل‌آلود بودن آب مطمئن شود. برخی این میان هستند و جایی می‌خوابند که لحاف به آن‌ها برسد. ▫️▫️▫️ اسم آزادگی، پلاس رنگ و رو رفته‌ای‌ است که هرچند صباحی بادش می‌دهند و عروسک‌های خود را کوک می‌کنند و به جان جامعه می‌اندازند. گاهی به اسم مهسا و گاهی هزار اسم دیگر. آزادگی واقعی غریب افتاده است. گاهی پشت دیوارهای یهود، گاهی در تشنگی غزه، گاهی از پس اعراب مظلوم گرفتار در دست ممالیک خود، گاهی از پس نام آزادی، گاهی به نام آزادی و عریانی. گاهی در زر ورق بی‌حیایی در کلیپ‌ها و... برای همین است می‌گویم که این روزهای ما را قدیمی‌ها تجربه نکرده‌اند. این روزها آزادی، از دهان خیلی‌ها، بوی نا می‌دهد. ▫️▫️▫️ آزادگی این مدلی، که این روزها از هرگوشه صدایش بلند می‌شود، افسار از پای شیاطین آزاد می‌کند و طناب رنج آن را گردن جوانان و نوجوانان می‌اندازد. این روزها تا دلت بخواهد فیلم پلمپ یک‌جا، فلان مراسم در فلان جا، خبر فلان بازیگر با فلان کار می‌آید. اما خبری از روح خسته مردمی که این‌ها را می‌شنوند نیست. صدای شکستن دل‌ها؟ نه! صدایش نمی‌آید. خبر معصومیت از دست رفته از طوفان چی؟ نه، خبری نیست. این خبرها به گوش‌مان نمی‌رسد. در این میان، مواجهه ما چگونه است؟ از این‌جا به بعد درون گفتمانی متن را بخوانید. گاهی برخورد وظیفه می‌پنداریم که بیاییم و این منکر را به گوش جامعه برسانیم. در فلان گروه بگذاریم در فلان جا دوتا ریچار هم بگوییم. اما به چه قیمت؟! اشاعه فحشا چه مدلی است که ما فکر می‌کنیم داریم تبیین می‌کنیم؟! چرا خبر رفتار رجاله‌های شیراز از خبر فلان مدال و فلان افتخار مردم شیراز، زودتر به گوش‌مان می‌رسد؟ چرا رگ ما جای دیگر باد نمی‌کند؟! چرا جای دیگر تبیین‌مان نمی‌آید؟ ▫️▫️▫️ تلخ شدم؟ ببخشید. قلم من این جوری نیست، تلخ نمی‌نویسد، اما او هم دل دارد عصبانی می‌شود از بار گرانی که بر زمین مانده و رفتار نخبگانی بسیاری از بزرگواران، از خواب‌های خرگوشی. از فرزندان دهه هشتادی و نودی‌مان که همین گوشی‌ها دستشان است. دل قلمم گرفته که چه‌طور باید از خیابان‌های دور از خدا بنویسم؟ چه‌طور حماسه مادرانه بگویم وقتی برخی از مادران آینده ایرانم را بزک کرده و بی‌مقدار در حال پرسه می‌بینم. حق نمی‌خواهم، به من حق ندهید ولی این ناراحتی حق من است. ناراحتم برای حیا، برای عفاف، برای زیست انسانی‌مان به اسم آزادی، لک برمی‌دارد. ناراحتم برای بسیاری از پاره‌های جانم که هم‌وطنم هستند. ▫️▫️▫️ ته تمام مباحث که سربه مهر نوشته‌ام یک رشته سوال است. به چه قیمتی؟ این را به خودم می‌گویم، به شما، بله به خود شما که احساس وظیفه می‌کنید و به جای فقط خبر ناگوار فرهنگی، تا بیخ کلیپ را نشان ندهید آرام نمی‌گیرید. به چه مجوزی، من مومن نمازخوان اهل رعایت، هرچیزی را به اسم تبیین، به اسم آزادی افسارگسیخته، به اسم روشنگری، در فضای پیرامون خودم منتشر می‌کنم؟ کدام بزرگوار در این عرصه، امضای تضمینی دارد که این صحنه‌ها باعث فساد جامعه نمی‌شود؟ دلی از همسرش سست نمی‌شود؟ خانواده‌ای نمی‌پاشد؟ ایمانی به تاراج نمی‌رود؟ هرچند این امضا را برای ایمان خودمان هم نداریم... زیاده عرضی نیست جز دعا برای عاقبت بخیری خودمان و ایران‌مان در آستانه ظهور و شناخت درست وظیفه در لحظات آخرالزمانی... @AFKAREHOWZAVI