eitaa logo
مجله‌ افکار بانوان‌ حوزوی
1.8هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
299 ویدیو
22 فایل
*مجله #افکار_بانوان_حوزوی به دغدغه‌ی #انسان امروز می‌اندیشد. * این مجله وابسته به تولید محتوای "هیأت تحریریه بانو مجتهده امین" و "کانون فرهنگی مدادالفضلا" ست. @AFKAREHOWZAVI 🔻ارتباط با سردبیر: نجمه‌صالحی @salehi6
مشاهده در ایتا
دانلود
حرکت عمومی راهبرد رسیدن به تمدن اسلامی 📌طریق و تفکر و عاملی که موجب پیروزی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس شد، در سطحی بالاتر موجب ظهور حضرت حجة عج خواهد شد؛ دقیقاً همان فرمولی است که حضرت آقا در سخنرانی اول خرداد سال ۹۸ عرضه داشتند؛ که در حقیقت، راهبرد رسیدن به تمدن نوین اسلامی و ظهور حضرت ولیعصر عج است؛ ایشان راه رسیدن به آن آرمان را در حرکت عمومی می‌بینند؛ حرکتی که جلودار آن، جوانان متعهد انقلابی هستند. جوانان باید قیام الله کنند و‌ زمینه را برای طلوع خورشید ولایت عُظمی فراهم سازند... ان شالله . 🖊طاهره قادری https://eitaa.com/beheshteh_8487 سالگرد ۸ دفاع مقدس در برابر نظام سلطه مبارکباد🇮🇷 نگاهی به گام دوم. @AFKAREHOWZAVI
🔖چقدر فرق می‌کند سنگ با سنگ ✍️زینب گودرزی از کوچه صدای سنگ می‌آمد! ناخودآگاه نگران شدم! بچه‌ها، تازه به کوچه رفته بودند، تا بازی کند. صدا زدم، گفتند:(می‌خواهند پل روی جوی وسط کوچه بسازند و یک راه سنگی هم برای بازیشان)! خاطرات کودکی، در ذهنم مرور شد! لی‌لی، هفت‌سنگ، ی قل دو قل و سنگ قلاب و...! صدای سنگ‌ها، مرا به جای دیگری هم برد! با فریاد کودکان فلسطینی، تلفیق شد! سنگ چقدر معنا دارد! اینجا؛ به معنای بازی و ساختن آرزوهای کودکانه‌ست و در دست کودکان فلسطینی به معنای، مقاومت، مبارزه، انتفاضه‌ست! این روز‌ها؛ نقش سنگ در غزه، فرش و بالش و بستن آن به شکم از فرط گرسنگی... کودکان بی‌پناه‌ست! دار و ندار کودک غزه این روزها سنگ‌ست برای حیات و دفاع! اما؛ پرسش‌هایی که باید مدافعان حقوق بشر، پاسخ بدهند! حقوق بشر برای کودک بی‌پناه غزه هم تعریف شده‌ است؟! چطور سنگ، در دستان بی‌رمق کودک فلسطینی، تهدیدی برای نابودی اسرائیل است، اما موشک‌ها، تسلیحات و تجهیزات آمریکایی و اروپاییِ اسرائیلی‌ها، که حیات را از کودکان و زنان فلسطینی می‌گیرد، تهدید نیست؟ آری؛ سنگ در کوچه‌های غزه، سند مظلومیت و مقاومت و نشانه‌ای برای رسوایی مدعیان حقوق بشر کذایی و سیاست‌های کثیف جهانی‌ آن‌هاست! @AFKAREHOWZAVI
1.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
. دلیرمردان سرزمین من ✍️نجمه صالحی سرزمین من لاله‌هایی همچو خورشید دارد؛ سرزمینی که خاکش بوی استقامت می‌‌دهد؛ سرزمین پاکیزه‌ای که هر تکه از خاکش هم قداست دارد! در سرزمین من می‌شود رد پای مردان خدا را در آسمان پیدا کرد! رد پای دلیران عاشق، گم‌نامان نام‌آوری که از آسمان سرفراز ایران کوچ می‌کردند و با رفتن‌شان سرافرازی را برای سرزمین‌شان به یادگار می‌گذاشتند. با همت، شور، شهادت و جانبازی‌شان؛ قدرت، صلابت، استقامت و پایداری را به ایرانیان هدیه می‌دادند. در جبهه‌ها، رقابت در پیشی گرفتن برای ورود به حریم عاشقی موج می‌زد! رزمنده‌ها با خطر رمل، مین، کمین، توفان ماسه، دریای مواج، خمپاره، گلوله و رد قناسه، دست و پنجه نرم می‌کردند و خون‌شان دشت را همچون گلگون می‌کرد. دلیرمردان کربلای پنج، فتح المبین و والفجر هشت و...اسطوره‌های یقین بودند که با بالی رها به سوی دیار عاشقی پرواز کردند و تاریخ، رشادت‌هایشان را در خود ثبت کرد. 🥀روح همه‌ی شهدا شاد و یادشان گرامی🥀 @AFKAREHOWZAVI
. اینکه دشمنان ملّت ایران از دیرباز در پی نفوذ در بدنه نظام مقدس انقلاب اسلامی بوده‌اند بر هیچ کسی پوشیده نبوده و نیست. متن کامل یادداشت خانم طاهره قادری https://zanannews.ir/271500 @AFKAREHOWZAVI
به‌نام‌او «ایران آیت الله‌ها...» باید بنشینم و کتاب بخوانم، کتاب خواندن خوب است، آدم را بزرگ می‌کند، رشد می‌دهد. آدم به رشد، آدم است، به رشید شدن معنا می‌گیرد. باید بروم و برای جلسه بعدی تاریخ تشیع، کتاب «ژیوپلتیک شیعه» را بخوانم. اسم قشنگی است، البته باید حواسم را جمع کنم که مستشرقان صرفا برای رضای خدا کاری نمی‌کنند و حتما دلیلی دارد که جغرافیای منطقه ما را این‌گونه رصد می‌کنند. نویسنده، علاقه خود را نمی‌تواند کتمان کند، به چه؟ به فرهنگ و تمدن ایرانی. با اشاره می‌فهماند که انقلاب۵۷، چیزی برگرفته از فرهنگ سه هزار ساله ایران است. اولین غلط را پیدا کردم. اگر سه هزارسال، پیش از میلاد مسیح هم می‌گفت، «تپه زاغه» و «کنار صندل» جیرفت را ردیف می‌کردم تا بداند که ریاضی‌اش ضعیف است. او اکنون ایران را با امپراتوری هخامنشی مقایسه می‌کند و حوزه اثر ایران را بیش از زمان هخامنشیان می‌داند. ▫️▫️▫️ نویسنده به ادوار مختلف تاریخی ایران می‌پردازد و تا به انقلاب می‌رسد، اتفاقات شگرف این ایام را نمی‌تواند منکر شود و در حالی که در صدد بیان آن است، ایران ۵۷ به بعد را با تعبیر «ایران آیت‌الله‌ها» یاد می‌کند. این وصف، برایم جالب بود. او تمام پیروزی‌ها و پیشرفت‌های ایران چه در داخل ایران و چه در منطقه اثرگذاری‌ را، در عصر آیت‌الله‌ها پررنگ‌تر می‌بیند. نویسنده از موشکی ایران در سال ۱۳۸۳ اظهار شگفتی می‌کند و این رشد را عجیب می‌داند... ▫️▫️▫️ هنگام خواندن این مرقومه، نیم‌نگاهی به تصویر شمال غربی شبکه سه داشتم. صلوات بود و نذر ام‌البنین. کشتی آزاد که قهرمان شده‌بود، حالا فرنگی‌ها داشتند مبارزه می‌کردند. مبارزه جانانه، با همه عوامل مادی و معنوی حین مسابقات. صدای آقای عامل، بود که حواسم را پرت می‌کرد. تمدن همین‌جا بود، با نشان از مظاهر آن، ایستادگی فرزندان، ارادت به وطن، مبارزه برای ایران... جناب فرانسوا اهل کشتی نیست که مولفه‌های شناختی‌اش را درباره ایران تکمیل کند. «پرچم بالا، بالای بالا. شیر مادر و نان پدر حلالت پهلوان»، را می‌شنیدم، چشم‌ها بی‌اراده من خیس می‌شد، پیشانی‌ام هوس سجده می‌کرد. نه این که کشتی یا ورزش همه چیز است، نه! کشتی، یک آیت است، یک نشانه، یک مشت از خرمن هنر مردان و زنان ایران است. جنگ، کمر این مردم را خم نمی‌کند، مادران را نمی‌ترساند. هرچه ساده هرچه مظلوم فرزندانی چون همین کشتی‌گیران پرورانده‌اند. از جنگ خیلی نگذشته و دنیا باید هر روز به بزرگی این مردمان گواهی دهد، یک روز کشتی، یک روز نجوم، یک روز ... ایران پر از آیت است پر از نشانه است. آقای فرانسوا! نویسنده شهیر کتاب ذکرشده، مستشرق و محقق زبردست، ایران، ایران پر از نشانه است. ایران سنگ نشان است. ایران، «ایران آیت‌های الله» است. 🖊 فاطمه میری‌طایفه‌فرد @AFKAREHOWZAVI
هشت سال ایثار؛ حماسه‌ای که جاودانه ماند. ✍🏻فاطمه تقی‌زاده دفاع مقدس، دانشگاهی بزرگ از ایثار و مقاومت بود و دلاورمردان آن، استادان بینامی که درس وفاداری تا پای جان را به ملت ایران آموختند. دفاع مقدس، تنها یک واژه برای توصیف هشت سال پایداری نیست؛ بلکه حماسه‌ای است که از ژرفای ایمان و عشق یک ملت به استقلال و آزادی سربرآورد. در این برهه حساس از تاریخ ایران، مردان و زنان بزرگی قد علم کردند که نام و یادشان برای همیشه در تارک این مرز و بوم خواهد درخشید. این دلاورمردان، از اقشار مختلف و با اندیشه‌هایی واحد، یعنی دفاع از میهن و ارزش‌های اسلامی، به میدان آمدند. آنان در سخت‌ترین شرایط و با کمترین امکانات، با تکیه بر ایمانی راسخ و اراده‌ای پولادین، در برابر دشمنان متجاوز، ایستادگی کردند و درس بزرگی از مقاومت در برابر زورگویان جهان به نمایش گذاشتند. آنچه حماسه دفاع مقدس را متمایز می‌کند، ریشه‌های عمیق معنوی آن است. این نبرد، تنها یک جنگ نظامی نبود، بلکه صحنه‌ای برای تجلی فضیلت‌های انسانی چون ایثار، از خودگذشتگی، برادری و گذر از منافع فردی برای هدفی متعالی بود. شهیدان، ایثارگران و آزادگان این راه، میراث دارانی هستند که با خون پاک خود، درخت انقلاب اسلامی را آبیاری کردند. امروز، پس از گذشت سال‌ها، وظیفه داریم که تنها به یادآوری این حماسه بسنده نکنیم. تبیین ابعاد مختلف این دوران برای نسل جوان، حفظ و انتقال ارزش‌های دفاع مقدس و الگوگیری از روحیه مقاومت در شرایط سخت، ضرورتی انکارناپذیر است. راه آن بزرگمردان، چراغ هدایت برای ادامه مسیر پیشرفت و آبادانی ایران عزیز است. بیاییم نه تنها در قالب سخن، که در عمل و منش، وارثان راستین آنان باشیم و از حماسه هشت سال دفاع مقدس، به عنوان نقشه راهی برای ساختن آینده‌ای بهتر بهره ببریم. 🇮🇷 هفته دفاع مقدس گرامی‌باد🌹 @AFKAREHOWZAVI
زن، آینه‌ی تحمیل یا تجلی هویت؟ یادداشتی بر پیامدهای تهاجم فرهنگی و استانداردسازی زیبایی بر زنان ایرانی ✍🏻 زهرا کبیری پور سال‌هاست که زنان سرزمینم آماج هجمه‌ای خاموش اما بی‌امان قرار گرفته‌اند؛ هجمه‌ای که نه با صدای توپ و تفنگ، بلکه با نرمی تبلیغات، با قدرت رسانه و با نفوذ تدریجی «استانداردهای تحمیلی زیبایی» پیش آمده است. آن‌چنان آرام و خزنده که خودِ قربانیان نیز گاه متوجه نمی‌شوند از کی و کجا آغاز شد این نارضایتی پنهان از خویشتنِ زنانه‌شان. ابتدا ابروها را نشانه گرفتند. با نگاهی در آینه و مقایسه‌ای با آنچه در فضای مجازی می‌دیدند، بسیاری از زنان کم‌کم احساس کردند که «ابروهای طبیعی‌شان» دیگر زیبا نیست. بعد نوبت بینی رسید. ناگهان فرم‌های خاصی از بینی زیبا خوانده شد و دیگران به‌تدریج از بینی‌های طبیعی خود احساس شرم کردند. جراحی‌های سنگین، هزینه‌های گزاف و دردهای جسمی، در مقابل میل به «تشبه به الگوی زیبا»، بی‌اهمیت جلوه داده شد. اما این تازه آغاز راه بود. گونه‌ها، چانه‌ها، فک، لب، دندان، چشم، چال گونه، پیرسینگ، لمینت، بوتاکس، لیفت صورت و حالا تناسب اندام، وزن، درصد چربی بدن و حتی «نوع نفس کشیدن» هم زیر ذره‌بین قرار گرفته‌اند. زنان ما دیگر فقط نگران سلامت خود نیستند؛ بلکه از تصویر خود در آینه، از سایز شلوارشان، از زاویه‌ی عکس‌های سلفی‌شان، از نظر دیگران درباره ظاهرشان، از بالا رفتن عدد روی ترازو، مضطرب‌اند. این فشار اجتماعی و روانی، به جایی رسیده که بسیاری از زنان، وقتی نمی‌توانند با رژیم‌های سخت یا تمرین‌های طاقت‌فرسا وزن کم کنند، سراغ جراحی‌های پرخطر می‌روند. اگر هم توان مالی این جراحی‌ها را نداشته باشند، احساس شکست، افسردگی و نارضایتی تمام وجودشان را دربر می‌گیرد. انگار زن بودن، دیگر به خودی خود کافی نیست؛ باید مطابق یک قالب، یک «الگوی خارجی» باشی تا پذیرفته شوی. و در میان تمام این مشغولیت‌های ظاهری، یکی از اصلی‌ترین نقش‌های زنانه ـ مادر بودن ـ عملاً به حاشیه رانده شده است. فرزندآوری، که زمانی افتخار یک زن بود، حالا برای برخی، به تهدیدی برای فرم بدن، زیبایی ظاهری و حتی روابط اجتماعی بدل شده است. کمتر زنی حاضر است برای فرزند، تن به «به‌هم‌ریختن تناسب اندام» دهد. مادر شدن، دیگر در اولویت بسیاری از دختران و زنان امروز نیست و این، نه به‌خاطر بی‌عاطفگی، بلکه حاصل سال‌ها تلقین و ترویج باوری‌ست که زن را فقط از بیرون می‌بیند، نه از درون. این یادداشت در نکوهش زیبایی نیست. زیبایی، اگر از سرچشمه‌ی آگاهی و عزت‌نفس بجوشد، حق طبیعی هر انسانی‌ست. سخن اینجاست که امروز، زیبایی به ابزار کنترل، به حربه‌ای برای بردگی روانی زنان تبدیل شده است. با استانداردهای دست‌کاری‌شده‌ای که مدام تغییر می‌کنند، زن هرگز به رضایت نمی‌رسد؛ همیشه چیزی هست که باید اصلاح شود، بهتر شود، شبیه‌تر شود... شبیه که؟ به کی؟ زن ایرانی، این موجود نجیب و باوقار، سزاوار آن است که خودش درباره‌ی بدن و ظاهرش تصمیم بگیرد؛ نه از سر اجبار رسانه، نه زیر فشار ترندها، نه برای تأیید دیگران. او باید بتواند هویت خود را از درون بسازد، نه در آیینه‌هایی که دیگران برایش ساخته‌اند. لازم است دوباره به زن ایرانی نگاه شود. نه از دریچه‌ی لنزهای پر از فیلتر، نه از قاب‌های پر زرق‌وبرق تبلیغاتی، بلکه از دل واقعیت. او فقط یک «ظاهر زیبا» نیست؛ او مادر است، همسر است، خلاق است، مدیر است، اندیشمند است و مهم‌تر از همه: انسان است. و در هفته‌ی گرامی‌داشت دفاع مقدس، یاد و خاطره‌ی زنانی که با تمام دشواری‌ها، نقش بی‌بدیلی در حفظ و پاسداری از ارزش‌های میهنی ایفا کردند، بیش از پیش یادآوری می‌شود. این زنان، نمونه‌هایی از استقامت، عزت نفس و هویتی پایدار هستند که فراتر از ظاهر و قالب‌های تحمیلی، با اراده‌ای راسخ، خود را تعریف کردند و حفظ نمودند. پرداختن به مسئله‌ی تحمیل استانداردهای زیبایی و بحران هویت زنان امروز، نه تنها یک ضرورت فرهنگی است بلکه پاسداری از روح و جان زن ایرانی است که در دفاع مقدس نیز به وضوح درخشید. باید با شناخت و احترام به هویت واقعی زنان، زمینه‌ای فراهم شود تا زن ایرانی، فارغ از فشارهای ظاهری و استانداردهای تحمیلی، با عزت و خودباوری مسیر زندگی‌اش را رقم بزند و همچون گذشته، ستون‌های اصلی خانواده و جامعه باقی بماند. @AFKAREHOWZAVI
⚘️﷽ بی‌مایه فطیر است! ✍صدیقه‌طهماسبی‌نژاد قسم به قلم و آنچه برلوح دلهایمان نوشتیم. نوشتیم تا یادمان بماند که چگونه از تاریکی نادانست‌هایمان بیرون آمدیم. برلوح سفید دلمان نقش و نگاری از حروف الفبای فارسی نقش بست‌.فارسی برایمان شکرشد.شهدشیرینش روانمان را صفا داد. به زبان شیرین پارسی خواندیم:"بابا نان‌‌ داد". پس‌ از روزگاران دراز معنایش را درک‌کردیم؛ دست‌های پینه بسته بابا نشان از رزق حلالی بودکه برسرسفره می‌گذاشت. مشقی از درس"تصمیم کبری" نوشتیم برای آن‌که بدانیم تصمیم‌های بزرگی در زندگی باید بگیریم. "کوکب خانم" را باصدای بلند درکلاس به‌نوبت خواندیم تا یاد بگیریم که چگونه بانویی هنرمند و مهمان‌نواز باشیم. شعر "صد دانه یاقوت" را حفظ کردیم تا آفریدگار آن آفرینش منظم را از یاد نبریم. در دل هیاهو و غرش صدای شلیک بمب،خمپاره و موشک؛ معلم درکلاس استوار ماند.ما بچه‌ها پشت نیمکت‌های چوبی قهوه‌ای رنگ محکم نشستیم.گرچه شاید قلب‌های کوچک بچه‌ها مثل گنجشکک‌ اشی مشی می‌تپید‌ اما : "درس ادیب اگر بود زمزمهٔ محبتی جمعه به مکتب آورد طفل گریزپای را" هرچند ما طفل گریز پای نبودیم، با‌ جان و دل گوش می‌سپردیم به زمزمه‌های دل‌نواز آموزگار. چون ما وارث شجاعت‌ و غیرت پدرهایمان بودیم که دربرابر دشمن متجاوز ایستادگی می‌کردند.میراث‌بر مادران فداکاری که پای رفتن از شهر و کاشانه جنگ‌زده خودشان را نداشتند. آن‌ها به ما آموختند حتی به قیمت جانمان دربرابر ظلم و ستم متجاوز کوتاه نیاییم. ما می‌خواستیم قهرمان‌های قصه زندگیمان را دل‌شاد کنیم. در کنج دلمان شوق آن بود که نشان از پدر داشته باشیم تا کسی درباره ما نگوید:" پسر كو ندارد نشان از پدر تو بيگانه خوانش مخوانش پسر" این‌چنین‌شدکه جنگ هم نتوانست ما را از غافله علم عقب بیندازد. ما درس خواندیم تا بتوانیم سرزمینمان را بسازیم.درس خواندیم تا بی مایه فطیر نباشد! 🌱آغاز ماه مهر مبارک🌱 ۱/مهر/۱۴۰۴ @AFKAREHOWZAVI
هدایت شده از نویسندگان حوزوی
🔅 دومین نشست قرارگاه بانوان رسانه‌ای 🔅و چهارمین دورهمی نویسندگان ویژه خواهران 🎙 محور گفت‌وگو: " راهکارهای ترویج زیست عفیفانه" 👤مهمان ویژه این هفته: حجت الاسلام دکتر مهدی شجریان، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی 👈با حضور پژوهشگران و نویسندگان حوزوی، اعضای تحریریه رحابانو، بانو مجتهده امین و مدرسه اندیشه‌ورز رحا 📆 شنبه ۵ مهرماه ساعت ۱۶_۱۸ عصر قم، مرکز مطالعات تسنیم، ساختمان شهرک قدس برگزار می شود. 👈علاقه‌مندان می‌توانند حضور خود را به نشانی @p_andishe اعلام کنند. 🔘@tasnimhowzeh | تسنیم حوزه
. فصل شکفتن اندیشه‌ها ✍نجمه صالحی با آمدن ماه مهر، شور و شوق تازه‌ای در دل‌ها زنده می‌شود. بار دیگر کلاس‌ها پر از صداهای تازه‌نفس علم‌ آموزانی می‌شود که با امید، دفترهای سفید خود را ورق می‌زنند. در فرهنگ اسلامی، آغاز حرکت انسان به سوی رشد و کمال با «خواندن» رقم خورده است. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله آن‌چنان برای علم ارزش قائل بود که آزادی برخی اسیران بدر را در گرو آموزش نوشتن به کودکان قرار داد و این چنین تعلیم، راهی برای ساختن آینده شد. آموزه‌های اسلامی تنها به آموزش دانش اکتفا نکرده؛ بلکه بر تربیت و پرورش نیز تأکید دارد. قرآن کریم می‌فرماید: «يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ» (جمع میان تعلیم و تزکیه در کنار یکدیگر). علم، روشنایی راه است و تربیت، نیروی حرکت. انسان تنها با همراهی این دو بال می‌تواند به اوج برسد. اکنون که سال تحصیلی جدید آغاز می‌شود، این پرسش پیش روی ماست: تا چه اندازه توانسته‌ایم علم و تربیت را در کنار هم قرار دهیم؟ مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها اگر تنها به انتقال دانش بسنده کنند، راه را نیمه‌کاره رها کرده‌اند. به امید اینکه مهر امسال سرآغازی باشد برای پیوند دوباره آموزش و پرورش؛ تا نسلی بالنده، آگاه و متعهد پرورش یابد. نسلی که نه تنها آینده علمی کشور، بلکه آینده اخلاقی و معنوی جامعه را بسازد و با دو بال علم و ایمان، در آسمان بندگی خداوند پرواز کند. @AFKAREHOWZAVI
به مناسبت سالگرد شهادت پرافتخار سیدالشهدای مقاومت ✍فاطمه نظری، دانش آموخته سطح چهار جامعه الزهرا(س) یکی از استادان فرهیخته، هفت سال به عنوان نماینده جامعة‌المصطفی(ص) در لبنان حضور داشت و فرصت دیدارهای متعددی با شهید بزرگوار سید حسن نصرالله(ره) برایش به وجود آمده بود که خاطرات ارزشمندی از ایشان تعریف می‌کرد. او در یکی از خاطراتش بیان کرد: شهید والامقام سید حسن نصرالله(ره) درباره مقام معظم رهبری(حفظه‌الله)، همان حق‌الطاعه و حق مولویتی را که شهید صدر معتقد بود، برای ایشان قائل بودند. ایشان می‌فرمودند: «اگر احتمال دهیم که آقا چیزی از ما می‌خواهند، همین احتمال برای ما کافی است تا آن را بر خود و همه اعضای حزب‌الله تکلیف کنیم.» سید حسن نصرالله، مقام معظم رهبری(حفظه‌الله) را مؤید من عندالله می‌دانستند و برای اثبات این باور، نمونه‌هایی ذکر می‌کردند. یکی از این نمونه‌ها به عملیات‌های جنگی مربوط می‌شود. ایشان می‌گفتند: «وقتی تصمیم به انجام عملیاتی می‌گرفتیم، ابتدا برنامه‌ریزی می‌کردیم، متخصصان موضوع را بررسی و منطقه را شناسایی می‌کردند. پس از ماه‌ها مطالعه، عملیات را طراحی می‌کردیم. سپس خدمت حضرت آقا می‌رفتیم. معمولاً روال این‌گونه بود که روی زمین می‌نشستیم، ایشان نیز روی زمین می‌نشستند. من نقشه را مقابلشان باز می‌کردم و عملیات را با جزئیات کامل، طی 20 تا 30 دقیقه توضیح می‌دادم؛ از نقطه آغاز عملیات تا هدف نهایی و آرایش نظامی.» آقا پس از شنیدن توضیحات، می‌فرمودند: «مثلاً فلان تپه (ایشان موقعیت‌ها را با نام دقیق ذکر می‌کردند) را رها کنید، آنجا موفقیتی نخواهید داشت. به جای آن، از کنار رودخانه‌ای که آن‌سوتر است، عملیات را آغاز کنید.» ابتدا تصور می‌کردیم این توصیه‌ها بدون منظور خاص است، اما به دلیل اعتماد و اعتقاد به حضرت آقا، نقشه را طبق فرمایش ایشان تغییر می‌دادیم. پس از اجرای عملیات، اطلاعاتی به دست می‌آوردیم که نشان می‌داد اگر طبق نقشه اولیه خود عمل کرده بودیم، چه میزان تلفات یا اسیر می‌دادیم. اما با تغییر نقشه، عملیات با موفقیت انجام می‌شد. این تجربه بارها برای ما و حتی برای برادران فلسطینی تکرار شده بود و هدایت‌های حضرت آقا مسیر درست را برای مجاهدان جبهه مقاومت ترسیم می‌کرد. از خداوند متعال برای این شهید گرانقدر، علو درجات طلب می‌کنیم و امیدواریم قدردان نعمت عظیم مقام معظم رهبری(حفظه‌الله) و دیگر موهبت‌های الهی در نظام مقدس جمهوری اسلامی باشیم. همچنین دعا می‌کنیم خداوند وجود شریف مقام معظم رهبری(حفظه‌الله) را تا ظهور حضرت مهدی (عجل الله فرجه) حفظ فرماید. @AFKAREHOWZAVI
فصل دوم ساهور کارگاه نقد ادبی با محوریت رمانهای غرب. چگونه در رمان و داستان، تاریخ می‌سازند ومی گویند؟ چگونه نظریات سیاسی شان را بسط می دهند؟ چگونه برای ملت های شان هژمونی تولید می کنند؟ اندیشه آیا بدون رمان می تواند بر مردم مسلط شود و آنها را پای یک نظام سیاسی و اقتصادی و فرهنگی نگه دارد؟ 📢 انجمن ساهور با همکاری مرکز آموزشهای آزاد برگزار می‌کند: 🎓 کارگاه تخصصی بین‌رشته‌ای «رویکردهای نقد ادبی و مکتب‌های ادبی» 🎯 اهداف کارگاه: · بررسی تأثیر ادبیات بر تحولات تاریخی، فلسفی و سیاسی تمدن غرب · تقویت مهارت‌های تحلیل متون ادبی با رویکرد بین‌رشته‌ای · ایجاد پیوند بین ادبیات کلاسیک و مسائل معاصر جهانی 📍 سرفصل‌های کلیدی: - ادبیات دوران باستان - ادبیات قرون وسطی - رنسانس و انسان‌گرایی - روشنگری و نئوکلاسیسیسم - رمانتیسم - رئالیسم - مدرنیسم - ادبیات پسااستعماری ـ نظریه مارکسیستی و نقد اجتماعی ـ ساختارگرایی - مطالعات فرهنگی و تاریخ‌نگاری ـ پست‌مدرنیسم 📅 زمان‌بندی: · تعداد جلسات: شنبه‌ها (۱۳ جلسه) · حضوری و مجازی 📌 هزینه دوره: 500 هزار تومان 🌐 لینک ثبت‌نام: yun.ir/lg2fnb 📩 برای اطلاعات بیشتر: @Free_education_center ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🏢 مرکز آموزش‌های آزاد دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام) 🆔 @azadbou_ir