غم فقدان پدر یا انحراف امت؟ انتشار یادداشت خانم زهرا سادات محمدی 🔗لینک متن در صفحه نویسندگان حوزوی،‌ فارس نیوز https://farsnews.ir/howzavian_fars/1763986258434443972 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

اطناب یا عدم اطناب؟ ✍بهناز کچوئیان در توصیف زیادگوییِ کلام، عبارات گوناگونی به‌کار می‌رود: اطناب، تطویل و حشو. اطناب در لغت به معنای «پرگویی» و «دراز کردن سخن» است و در اصطلاح علم معانی، ادای کلام با عباراتی بیشتر از میزانی است که مردم عادی معمولاً برای بیان همان معنا به کار می‌برند، چه این افزونی در جمله باشد، چه بیرون از آن. به بیان دیگر، اطناب آن‌جاست که تعداد الفاظ از مقدار معانی فراتر رود، البته مشروط بر اینکه این افزونیِ لفظ، مبتنی بر فایده باشد. همین شرط، مرز اطناب را از تطویل و حشو جدا می‌کند. تطویل آن است که برای بیان معنا از الفاظ فراوانی استفاده شود که می‌توانند جانشین یکدیگر شوند و حذف برخی از آنها لطمه‌ای به معنا نمی‌زند. در تطویل، بر خلاف اطناب، افزونی لفظ بر معنا فاقد فایده است و اجزای زائد آن نامشخص می‌ماند. اما اگر لفظ زائد مشخص باشد، آن را حشو می‌نامند. در اینجا مناسب است نگاهی به روضه‌های این روزها بیفکنیم. جنس این «بیشتر گفتن‌ها» چیست؟ آیا می‌توان از برخی عبارات گذشت و روضه را کوتاه‌تر خواند؟ یا اساساً چیزی زائد وجود دارد که قابل حذف باشد؟ یکی از اهداف اصلی روضه، تأکید بر لزوم بیان مصائبی است که بر حضرت زهرا(سلام‌الله علیها) وارد شد؛ چنان‌که آیت‌الله فاضل لنکرانی و آیت‌الله جوادی آملی نیز بر آن تصریح کرده‌اند. آیت‌الله محمدجواد فاضل لنکرانی در درس خارج اصول خود تأکید می‌کند که برخی نمی‌خواهند مردم از فجایعی که بر خانه اهل‌بیت(علیهم‌السلام) وارد شد آگاه شوند؛ خانه‌ای که پیامبر(صلی‌الله علیه و آله) شش ماه، هر روز در برابر آن می‌ایستاد و آیه تطهیر را تلاوت می‌کرد: «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ». این تکرار برای چه بود؟ برای اینکه مردم بدانند این خانه چه جایگاهی دارد. اکنون چرا برخی می‌کوشند این حقایق را پنهان کنند؟ از سوی دیگر، آیت‌الله عبدالله جوادی آملی با بیان اینکه جبرئیل بر همه پیامبران نازل نمی‌شد ولی بر صدیقه طاهره(سلام‌الله علیها) فرود می‌آمد، یادآور می‌شود که بزرگ‌ترین مصیبت آن بود که نگذاشتند مقام حقیقی حضرت آشکار گردد. با توجه به سخنان این دو عالم بزرگ، برجسته‌سازی مقام حضرت زهرا(سلام‌الله علیها) می‌تواند یکی از عوامل اطناب در روضه‌ها باشد. اما جنبه‌ی دیگری نیز وجود دارد: لزوم گریه. اشک، روغن چراغ دل است؛ هرچه این روغن صاف‌تر و مرغوب‌تر باشد، شعله روشن‌تر و زلال‌تر می‌شود. پس وقتی خطیبی «ناحلةُ الجِسم» را معنا می‌کند یا «باکیةُ العین»، «مُنهدّةُ الرکن» یا «مُعصّبةُ الرأس» را شرح می‌دهد؛ و خطیب دیگری از زمین خوردن مادر، از درماندگی کودکان یا از شکستن یک مرد می‌گوید؛ و دیگری باز بیشتر می‌گوید، غرض، افزایش گریه است. گریه‌ای که چراغ دل را می‌افروزد، نه‌تنها خود را روشن می‌کند، بلکه تا شعاعی گسترده نور می‌پراکند. ▪️شاید علت اطناب در روضه‌ها همین باشد... ➖➖ منابع: دانش‌نامه زبان و ادب فارسی، زیر نظر اسماعیل سعادت، تهران: سازمان انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۴، ج۱، ص۴۵۱. www.rasanews.ir al-falah.ir #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

روضه‌ی مکتوب یادداشت نجمه صالحی 🔗لینک متن در صفحه نویسندگان حوزوی، فارس نیوز https://farsnews.ir/howzavian_fars/1763987186400896801 🔗لینک متن در کانال نویسنده https://eitaa.com/zemzemh60/4865 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

اطناب یا عدم اطناب؟ انتشار یادداشت خانم کچوئیان 🔗لینک متن در صفحه نویسندگان حوزوی،‌ فارس نیوز https://farsnews.ir/howzavian_fars/1763987479209645952 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

دلالتِ زلال دل ✍فهیمه رحمانی چگونه بیندیشیم؟ سطحی به وسعت تاریخ بشری یا عمیق به بلندای قامتِ امّ‌ابیها؟! اشک، زلالِ دل است که از چشمه‌ی چشم می‌جوشد و اسرار درون را برملا می‌کند. همه‌ی انسان‌ها در طول عمر خود بارها گریستند؛ اما بُکّائینی که از شدت گریه‌شان، انسان‌ها به شگفت آمدند و نام و یاد آن‌ها با زلال اشکشان آمیخته شد، بیش از چند نفر نیستند. اولین، آدمِ ابوالبشر است که از فراق بهشت گریست، آن‌قدر که نامش با اشک چشمانش گره خورد. دوم، یعقوب نبی بود که از فراق یوسفش می‌گریست، آن‌قدر که نور چشمانش در خونِ دل و اشک چشمانش به سیاهی فرورفت. یوسف نیز در فراق پدر بسیار گریه کرد و در این جرگه وارد شد. و حضرت علی بن الحسین(ع) که بیست‌وسه سال آشکارا در تمام روزهای سال بر عاشورا می‌گریستند. افراد دیگری هم در میان بُکّائین نامشان آمده است؛ اما تنها بانوی این جرگه، حضرت فاطمه بنت‌محمد مصطفی(ص) است. ایشان در فراق پدر به این اشک‌های آتشین دچار شدند و از غم دوری پدری می‌گریستند که بابِ وحی الهی بود و جز خداوند، کسی یارای درک وجود او را نداشت. با وجود این غم عمیق و این جراحتِ التیام‌نیافته، تمام همّت خود را برای یاری حق به کار گرفت. برای احقاق حق خویش که مسیر راه‌زنان خلافت را می‌بست، تلاش کرد. نه مانند فتنه‌انگیزانِ قدرت‌طلب که خون مردم را فرش راه خود می‌دانند و به هر فتنه‌ای دست می‌آلایند تا بر اریکه‌ی قدرت تکیه بزنند، و نه مانند بزدلانِ بی‌دست‌وپا که اگر نهیبی بشنوند از معرکه می‌گریزند (معاذالله از این نسبت‌ها)، بلکه در صراط مستقیمی که از مو نازک‌تر و از شمشیر تیزتر است، با دقّت و همّت حرکت کردند و با وجود غم عمیقی که شمع وجود ایشان را آب می‌کرد، برای جلوگیری از انحراف ایجادشده از بذل جان خود دریغ نورزیدند. اما آیا گمراهی صحابه قصه‌ی روز سقیفه بود؟ یعنی این همه انحراف و کژی، ناگهان و خلق‌السّاعة در یارانی مخلص و یک‌رنگ پدید آمد؟ یا این رنگ‌به‌رنگی در وجود آنان بود و فقط در این موقعیت برای بروز و ظهور یافتن مجال پیدا کرد؟ امروز هم همان روز سقیفه و همان روز عاشوراست. اصلِ راه‌یافتن و هدایت‌شدن، کنار زدن گرد و غبار از سر و روی پیامبرِ درون و حجّتِ باطن است؛ همان ودیعه‌ی الهی، عقل و فطرت. که «العقل ما عُبِدَ به الرحمن و اکتُسِبَ به الجنان». اگر قرار بود برای گمراهیِ گمراهان، عالم بنشینند و فقط گریه کنند، باید از آغاز رسالت رسول خدا می‌نشستند و تنها گریه می‌کردند. عوام چنین‌اند: گاو را باور کنند اندر خدایی عامیان نوح را باور ندارند از پی پیغمبری اصلاً گمراهیِ گمراهان و کژرویِ کژروان چه ارزشی دارد که با زلال اشک بانوی دو عالم سنجیده شود؟ مگر اینکه بگوییم ایشان بر زحمت‌های بیست‌وسه ساله‌ی حضرت ختمی‌مرتبت و خون‌دل‌هایی که در راه هدایت بشر خوردند، می‌گریستند؛ که آن نیز منتسب می‌شود به وجود عزیز و با منزلت رسول‌الله(ص). والسلام علی من اتّبع الهدی. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

" اشرف سادات " قدیم‌ترها امکان نداشت کسی قمی باشد و خانه‌ی شهید محمد معماریان را نشناسد. یک محله‌ی زینبیه بود و یک مسجد و اهالی باصفایش و یک «اشرف سادات». اشرف سادات همه کاره‌ی محل بود؛ زمان جنگ خانه‌اش از پایگاه بسیج‌های پشت جبهه و مساجد بیشتر برو بیا داشت. خانم‌های محله سه شیفت اینجا کار می‌کردند. قند می‌شکستند، کلاه می‌بافتند، لباس می‌دوختند و تعمیر می‌کردند، مغزجات بسته‌بندی می‌کردند... جنگ که تمام شد، کار اشرف سادات تمام نشد! کمیته‌ی امداد قم روی انگشتش می‌چرخید. کمک به محرومان، تهیه جهیزیه‌ی نوعروسان و هر کار خیری که فکرش را بکنید... گذشت و گذشت تا اشرف سادات بدجوری پایش شکست و زمين گیر شد. بهتر است بگویم یک طرف شهر دستش روی دست شد. ولی محمدش نگذاشت مادر، زمین گیر شود‌ طوری شفایش داد که مردم طور دیگری فرش خانه‌ی اشرف سادات شوند. دستمال سبز شفا عطر تربت شفای اباعبدالله علیه السلام را از خود ملکوت حائر حسینی به دنیا آورد و آیت الله العظمی گلپایگانی، آن مرجع عالیقدر مرحوم، به نخی از این پارچه در کفن‌شان استعانت و تبرک جست. یادم هست همان بچگی‌هایم بیماری سختی گرفتم، مادرم مرا برای شفا به خانه‌ی شهید معماریان برد و اشرف سادات، پارچه‌ سبز را آورد و پرسید کجایت درد می‌کند؟ و من گفتم همه جا. چون استخوان درد شدیدی داشتم. پارچه را به تمام بدن من کشید و ذکر گفت. مادرم هم نذر کرد، آن سال دیگ‌های غذای ظهر عاشورای مسجد زینبیه را بشوید که من خوب شوم... حالا بعد سی و چند سال، هنوز روضه‌های خانه‌ی اشرف سادات برقرار است. دیشب همه خاطرات کودکی‌ام زنده شدند. روضه‌های پرشور این خانه و گریه‌های اشرف‌سادات و درخواستش برای رعایت حجاب، مسجد زینبیه و آدم‌هایش، دیگ‌های غذا و محرم‌های آن سال‌ها، آب تربت و پارچه‌ی سبز شفا... و خدا را شاکریم که اشرف‌سادات هنوز در این شهر نفس می‌کشد و دم در خانه‌اش ایستاده است. همچنان مثل سروی استوار، به استواری همان روزی که محمدش را خودش درون قبر گذاشت. ✍سعیده رحیمی https://eitaa.com/srahimi50313 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

نقش تحلیل مردم در شهادت حضرت زهرا و خانه‌نشینی امیرالمؤمنین علیه‌السلام با استناد به سخنان مقام معظم رهبری ▪️بعد از رحلت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، جامعه اسلامی وارد مرحله‌ای حساس شد؛ مرحله‌ای که در آن، شناخت درست از جایگاه اهل‌بیت علیهم‌السلام و تحلیل دقیق شرایط سیاسی می‌توانست مسیر آینده امت را تعیین کند. اما آنچه اتفاق افتاد، چیزی جز بی‌توجهی مردم به معیارهای الهی و ضعف در فهم مسائل اساسی نبود. مقام معظم رهبری بارها تأکید کرده‌اند که «آنچه باعث مظلومیت حضرت امیر شد، نبود تحلیل مردم بود»(12/8/1372). این جمله، نه فقط شرح یک واقعه تاریخی، بلکه بیانگر یک اصل مهم در فهم تحولات اجتماعی و سیاسی امت اسلامی است. ♨️ تحلیل دقیق تحولات پس از رحلت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نشان می‌دهد که یکی از عوامل بنیادین در انحراف مسیر خلافت، فقدان درک عمیق و تحلیل صحیح سیاسی در میان عموم مسلمانان بود. جامعه‌ای که در زمان حیات پیامبر، بارها شاهد تصریح ایشان بر ولایت و جانشینی امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود- از جمله در واقعه غدیر خم- در #لحظه_حساس پس از رحلت، نتوانست بر اساس معیارهای وحیانی تصمیم‌گیری کند. این ناتوانی در فهم و تحلیل، موجب شد تا بخش قابل توجهی از امت، تحت تأثیر فضای اجتماعی، فشارهای قبیله‌ای و ملاحظات غیرالهی، از مسیر تعیین‌شده توسط پیامبر منحرف شوند و زمینه‌ساز انتقال قدرت به کسانی شد که فاقد مشروعیت الهی بودند. این انتقال قدرت، نه‌تنها موجب تضعیف جایگاه اهل‌بیت علیهم‌السلام شد؛ بلکه به بروز ظلم‌های آشکار علیه حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها انجامید؛ شخصیتی که در منظومه معرفتی شیعه، نه‌تنها دختر پیامبر، بلکه حجت الهی، معیار حق و مدافع بی‌بدیل ولایت محسوب می‌شود. حضرت زهرا سلام الله علیها با تمام توان در برابر این انحراف ایستادند؛ اما جامعه‌ای که تحلیل نداشت، نه‌تنها همراهی نکرد، بلکه در برابر مظلومیت ایشان #سکوت کرد. 📌رهبر انقلاب این دوره را «دوران غربت حقیقت» می‌نامند؛ دورانی که مردم حقیقت را دیدند اما از آن عبور کردند. این تجربه تاریخی نشان می‌دهد که تحلیل سیاسی، فقط کار نخبگان نیست؛ بلکه وظیفه‌ای عمومی است. جامعه‌ای که قدرت تحلیل نداشته باشد، در برابر فتنه‌ها و انحراف‌ها شکست می‌خورد. بصیرت، چراغ راه امت اسلامی است؛ چراغی که اگر خاموش شود، تاریکی جهل و انحراف همه‌چیز را فرا می‌گیرد. مقام معظم رهبری همیشه بر شناخت دشمن، فهم موقعیت و تحلیل دقیق تأکید دارند. امروز هم، برای حفظ اسلام ناب و مقابله با جبهه باطل، باید از این تجربه درس گرفت و تحلیل صحیح را در زندگی اجتماعی و سیاسی جاری کرد. این نه‌تنها وظیفه خواص، بلکه مسئولیت همه امت اسلامی است. ✍️🏻فاطمه لطف آبادی #یادداشت #فاطمیه #رحا_بانو (رسانه بانوان حوزوی) @rahaa_banu

‌ ‌┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄ فقط حیدر امیرالمؤمنین است ✍🏻 #س_غلامرضاپور دستهایش را به نشانه دست امیرالمومنین که در دست رسول خاتم در صحرای غدیر بالا رفت، درهم گرفت و بالا برد و با همه باور و اعتقادش فریاد زد فقط حیدر امیرالمومنین است. کجا ؟ وسط میدان بازی؛ همانجا که همه فکر می‌کردند حالا که وقتش نیست. درست مثل هزار و چهارصد سال پیش که همه فکر می‌کردند حالا که مردم بیعت کرده اند؛ اگرچه بزور، دیگر وقتش نیست. وقتش نیست که فاطمه اینقدر سنگ علی را به سینه بکوبد. اما او با سینه‌ای سوخته و پهلویی شکسته بین در و دیوار حقانیت امیرالمومنین را فریاد می‌زد تا از پس لایه های زمان صدایش به گوش ما برسد؛ که تاریخ را درست ببینیم . اصلا فاطمیه یعنی طرفِ درستِ تاریخ ایستادن. فاطمیه یعنی حقانیت غدیر. فرقی نمی‌کند کجا باشی. برای غدیر باید جان داد. #شمسایی #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🔵 بازنگری در جامعه دینی با تمرکز بر خطبه فدکیه منصوره اولیایی 🔹خطبه فدکیه دربردارندۀ یکی از ژرف‌ترین تحلیل‌ها درباره چیستی و چرایی جامعه دینی است. حضرت زهرا(س) با بیانی فلسفی ـ الهیاتی، ساختار رشد، انحراف و پایداری جامعه اسلامی را تبیین می‌کنند. در این نگاه، شکر نعمت الهی و رشد اجتماعی رابطه‌ای دوسویه و قانون‌مند دارند: شکر نعمت، افزونی آن را در پی دارد و ستایش پروردگار کلید گشایش برکات است. جامعه دینی از همین نقطه آغاز می‌شود؛ یعنی شناخت درست خداوند: بی‌نیازی مطلق او از آفرینش، حکمت خلقت بشر، و آرمان نهایی هدایت و سرافرازی بندگان که نتیجه اطاعت از فرمان الهی است. 🔹در این چارچوب، پیامبر(ص)، قرآن و حجت الهی (امیرالمومنین) سه رکن هدایت جامعه شمرده می‌شوند. حضرت زهرا(س) تأکید می‌کنند که جامعه دینی باید نسبت خویش را با این سه رکن به‌روشنی بشناسد. امیرالمؤمنین(ع) در این منظومه معرفتی، حجت الهی و راهنمای پس از پیامبراست. 🔹در جامعه دینی، انسان‌ها بندگان مسئول خداوندند؛ مأمور به فرمانبری، حامل دین و مبلغ پیام الهی به دیگر ملت‌ها. به همین دلیل باید فلسفه احکام الهی را درک کنند. حضرت زهرا(س) فلسفه احکام را بیان می‌کنند من جمله نماز برای دور ساختن انسان از خودمحوری؛زکات برای افزایش روزی و تهذیب نفس؛و صلۀ رحم برای درازای عمر و افزونی جمعیت و ... این نگاه نشان می‌دهد که جامعه دینی تنها مجموعه‌ای از مناسک نیست، بلکه سامان اخلاقی و اجتماعیِ حکیمانه‌ای است که بر محور رشد انسان شکل می‌گیرد. 🔹یکی از عناصر مهم در خطبه، ضرورت بازخوانی تاریخ است. حضرت زهرا(س) یادآور می‌شوند که پیامبر(ص)، چگونه انسان‌هایی گرفتار فرومایگی فرهنگی، علمی و اجتماعی و جغرافیایی را از زیر سلطۀ گردنکشان رهانید و نعمت‌های الهی را بر آنان فراوان ساخت. و نکته محوری آن است که در تمام این مسیر، امیرالمؤمنین(ع) در مرکز میدان بود؛ از نبردها و مجاهدت‌ها گرفته تا اجرای عدالت و پاسداری از وحی. 🔹اما انحراف جامعه دینی از همان نقطه‌ای شروع می‌شود که شخصیت اصلی هدایت از میان جامعه رخت برمی‌بندد. پس از رحلت پیامبر(ص)، منافقان پرده از چهره برداشتند و حجت الهی کنار گذاشته شد. در اینجا، حضرت زهرا(س) مسئلۀ کفر اجتماعی را مطرح می‌کنند: هر جامعه‌ای که از حجت خدا روی بگرداند، هرچند ظاهر اسلام را حفظ کند، در حقیقت از مسیر ایمان فاصله گرفته است؛ چرا که «هرکس جز اسلام راهی برگزیند، از او پذیرفته نخواهد شد». 🔹از منظر جامعه‌شناختی، حضرت زهرا(س) گروه های اصلی در جامعه را آسیب شناسی می کند‌. در هر جامعه دینی گروهی با عنوان «یاوران اصلی » وجود دارند؛ در زمان ایشان، انصار چنین نقشی داشتند. اما چرا آنان از حجت خدا رویگردان شدند؟ حضرت زهرا(س) پاسخ را در گرایش به رفاه‌طلبی و تن آسایی می‌بینند. ایشان جامعه اسلامی را به آسیابی پر از برکت تشبیه می‌کنند که نعمت‌هایش بر سر مردم فرو ریخت، اما، تن آسایی منجرشد بهترین افراد جامعه هم، حجت خدا را وانهند. 🔹بدین ترتیب، خطبه فدکیه جامعه‌ای را تصویر می‌کند که در ظاهر مسلمان است، اما به دلیل بریدن از حجت الهی، در حقیقت دچار انحرافی بنیادین شده است. پیام محوری حضرت زهرا(س) این است که جامعه دینی بدون پیوند مستمر با خدا، پیامبر و حجت او، ماهیت ایمانی خود را از دست می‌دهد، حتی اگر ظواهر دین حفظ شده باشد. مسلمانی امری ثابت نیست و برای نگهداری آن باید رابطه خود با حجت را بطور دائم مستحکم کرد. 🆔https://eitaa.com/Bou_PHSS #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

حقیقتِ عشق کسی که واقعاً عاشق است، دلش طاقت نمی‌آورد حتی سایه‌ای از غم بر دلِ معشوقش بنشیند. انگار دردِ او را پیش از خودش حس می‌کند؛ انگار بغضِ معشوق در گلوی خودش می‌نشیند. برای او مهم نیست چقدر خسته باشد، چقدر دلگیر باشد یا چه اندازه سختی بکشد؛ آرامشِ او در آرامشِ محبوبش معنا پیدا می‌کند. میان همه‌ی داستان‌های عشق، عشقی هست که زمین را روشن می‌کند و آسمان را آرام؛ عشقِ علی و فاطمه. عشقی که بر ستون‌های ایمان، پاکی، وفاداری و احترام بنا شده بود؛ همان عشقی که خداوند آن را گواه گرفت و رسول خدا با لبخندِ رضایت، آن دو را کنار هم نشاند. اما تاریخ ثابت کرده که دنیای فریب و جاه‌طلبی، چشم دیدن حقیقت و پاکی را ندارد. آنان که دل در گروِ دنیا دارند، با حقیقت نه به جرمِ خطا، که به جرمِ «روشنی» دشمنی می‌ورزند؛ زیرا روشنی، خواب سنگینشان را بر هم می‌زند. جاه‌طلبان از پاکان کینه به دل می‌گیرند؛ نه به سبب ضعفشان، که به سبب قدرتی که در روحشان است؛ قدرتی که نیاز به شمشیر ندارد و با یک نگاه، یک کلام یا یک موضع، جهان تاریکشان را می‌لرزاند. روزی نیز در گوشه‌ای از تاریخ، دنیا خصومت همیشگی‌اش با حق را آشکار کرد؛ خصمی که لگد شد و بر درِ خانه‌ی فاطمه و علی فرود آمد؛ تازیانه شد و بر جسم نحیفِ ریحانة‌الرسول نشست؛ سیلی شد و چشمان زهرا را بر دنیا تار کرد. خصمی که دستان حقیقت را بست و به این عشق جسارت کرد، و بانو را شرمنده از شرمندگیِ مولایش: «ببخش علی، اگر مرا می‌زنند…» و عشق بود که میان در و دیوار می‌سوخت؛ عشقی که شعله‌هایش در امتداد تاریخ زبانه کشید؛ سوخت، اما خاموش نشد. نورش ظلمات جهان را شکافت و چراغ هدایتی شد تا مسیر ولایت را روشنی بخشد. اکنون نوبتِ ماست که قدم در این مسیر بگذاریم؛ مسیری که روشنیِ آن را مدیون ایثار دخترِ رسول اکرم، محبوب‌ترین خلقت هستی، و عشقِ سرور زنان عالم به علی هستیم؛ عشقی که علی را نه تنها به عنوان همسر، بلکه به عنوان ولیّ، امام و رهبرش می‌دید. ایشان با جان‌نثاری‌شان حجت را بر همگان تمام کردند، و شک در حقانیت این راه، جز از سرِ عناد نیست. ✍زهرا قدیم‌پور #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. اشرف سادات انتشار یادداشت خانم سعیده رحیمی 🔗لینک متن در صفحه نویسندگان حوزوی،‌ فارس نیوز https://farsnews.ir/howzavian_fars/1764145803730344568 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

. دلالت زلال دل انتشار یادداشت خانم فهیمه رحمانی 🔗لینک متن در صفحه نویسندگان حوزوی،‌ فارس نیوز https://farsnews.ir/howzavian_fars/1764146070567303292 #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI