گاهی زود دیر می‌شود ✍ریاحی همه برای نوشتن و یادگیری آمده بودند. مثل اغلب کارگاه‌ها، دوره با انرژی شروع شد. اما بعد از گذشت چندی، استاد از سر لطف و مهربانی‌شان، یادداشت و روزانه‌نویسی خواستند، تذکر دادند. این شد "هشدار" استاد... وعده نشر یادداشت‌ها را در مجله دادند و شد "تشویق" استاد ... برخی راه درست را پیش گرفتند و نوشتند. برخی به قول استاد تماشاگر میدان بودند و ننوشتند. برخی هم کم نوشتند... ولی باز فرصت داده شد. تا امروز که پیام اتمام کار گروه ارسال شد. آن‌هایی که نوشته بودند، خوشحال بودند. چون گروه دیگری با همراهی استاد منتظرشان بودند. کسانی که ننوشته بودند، دوست داشتند بمانند ولی دیگر گروهی نبود و کسانی که کم نوشته بودند، نمی‌دانستند به گروه بعد می‌روند یا نه! گاهی متوجه اسراف سرمایه‌مان نمی‌شویم. به راستی سرمایه‌مان چیست؟ ثانیه‌ها که تک تک آن‌ها از لطف و رحمت خداست که به ما تقدیم شده است. سرمایه‌ها را کجا خرج کرده‌ایم؟ گاهی حتی تهدیدها و تشویق‌ها هم کارساز نیستند و سرمایه‌ها را در راه غیر خودش خرج می‌کنیم. گاهی آن‌قدر غرق در زندگی شده‌ایم که هشدارها هم حتی ما را بیدار نمی‌کنند. گاهی هم دلایلی دیگر که هرکس خودش می‌داند... کار دنیا هم مانند این کار گروه روزی تمام می‌شود. مهم است که ما سرمایه‌مان را کجا مصرف کنیم! ساعت‌ها، دقیقه‌ها، ثانیه‌ها... مگر نه اینکه در قرآن آماده است: "وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ". به فرستاده‌های او توجه کنیم، تا معرفت‌مان فزون یابد. کاش بشارت‌ها و انذار‌ها را مرور کنیم تا زود دیر نشود! #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

《عید حنوکا》 حنوکا یا جشن روشنایی، یک جشن هشت‌روزه یهودی است که به معنی «افتتاح» می‌باشد. این عید به یاد پیروزی‌های تاریخی یهودیان و یکی از معجزاتشان بوده و داستان از رهبری متاتیاهو، که شورشی علیه یونانیان سلوکی را آغاز کرد، به جای مانده است. حانوکا به یاد بازسازی معبد و پیروزی یهودیان بر مهاجمان برگزار می‌شود و با روشن کردن شمع‌های هشت‌روزه همراه است. در ابتدای برگزاری، هر روز یک شمع به تعداد شمع ها اضافه شده و دعاها و سرودهایی در خانه‌ها خوانده می‌شود. همزمان با یهودیان جهان که حنوکا را به‌عنوان یکی از اعیاد خویش جشن می‌گیرند، به‌طور هماهنگ در سرتاسر جهان، انجمن‌های مخفی نظیر فراماسونری، ایلومیناتی، جمجمه و استخوان، بوهمیان ایشتاریان و غیره، مراسم جادوی سیاه شیطانی و آیینی باستانی را برگزار می‌کنند که بعضاً همراه با قربانی‌های خاص می‌باشد. در کشور ما نیز به‌طور خاص در ۱۱ کلان‌شهر مراسم‌ها در سطح بالا و در سایر شهرهای بزرگ در سطحی پایین‌تر انجام می‌شود. این مراسم‌ها از غروب آفتاب کم کم شروع شده و به‌طور خاص از ساعت ۱۰ شب الی ۲ بامداد با بیشترین حجم انجام می‌شود که ممکن است اثرات منفی برای سایر شهروندان به‌همراه داشته باشد. در این ایام سفارش شده برای دفع اثرات یادشده‌، برخواندن سوره‌ی انشراح، آیةالکرسی، چهار قُل، آیه‌ی نور، ذکر «لاحول و لاقوة الله الا بالله العلی العظیم»، ذکر «یا دافع»، صدقه و زیارت مکان‌های مقدس به ويژه از غروب آفتاب تا آخر شب اهتمام شود. لازم بذکر است که تاریخ برگزاری این مراسم ها به تقویم هجری شمسی از ۲۳ تا ۳۰ آذر گفته شده است. تهیه و تنظیم: فاطمه شکیب رخ #حنوکا #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

آغاز آشنایی ✍زینب الهی به نظر می‌رسد در اولین دیدار و ملاقات‌ها، اولین صحبت‌ها و کلماتی که میان افراد برقرار می‌شود، تعیین کننده ادامه مسیر ارتباط است، به این معنا که اگر طرفین ملاقات، چه در جلسه کاری باشد و چه خانوادگی و فامیلی؛ واژگان و جملات محبت آمیز، محترمانه، امیدوارکننده و با انرژی مثبت به کار ببرند و کمتر بر روی عیوب و نکته‌های منفی اشاره کنند، احتمال ادامه موفقیت‌آمیز مسیر ارتباط بالاتر می رود. شاید بتوان گفت آیه ۱۰۹ سوره توبه، ناظر به همین نکته است: 《أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارࣲ فَٱنْهَارَ بِهِۦ فِي نَارِ جَهَنَّمَۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِي ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِين》هشدار آیه درباره این است که کج ساختن بنیان‌ها، چه در معماری عینی و ساختمانی و چه در اعمال و اعتقادات، سرانجامی جز نابودی ندارد. همچنان‌که در ایجاد ارتباط‌ها این قانون در جریان است. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🌱«تا دیر نشده» ✍طیبه فرید قیافه اش شبیه درویش مصطفایِ«منِ اویِ» امیرخانی بود( خدا به امیرخانی سلامتی بده! )با همان یال و کوپال و ریش و پشم و اطمینان توی حرف زدنش... داشتم می گفتم، آدم اهل دلی بود! می گفت: «صاف نبودنُ هر جوری هم بزک و دوزک کنی بالاخره از یه جا درز می کنه. صاف نبودن از چشمای آدم پیداست. از آهنگ صداش از تکون خوردن لبش. ربانی های یهود و نصارا از کلی وقت قبل از تولد پیغمبر،اومدن حجاز. شنیده بودن قراره یه منجی اونجا ظهور کنه. می خواستن نزدیکش باشن. روزی که شنیدن به دنیا اومده تا فهمیدن از نسل اسماعیله نه اسحاق شروع کردن به جِرزنی.... قرآن‌میگه یقین داشتن اون بچه ی نظر کرده همون پیغمبر آخرالزمونه . «می‌شناختنش همون جور که پسراشونو!» اما .... یه عمر قوم برتر بودنُ قاب کرده بودن زده بودن سر در خونه هاشون! آقایی بهشون ساخته بود. تحمل اینو نداشتن که سلسله انبیای عالم به بچه های اسماعیل ختم شه.... صاف نبودن و ناخالصی داشتن یه جایی صفِ تو رو از اولیای خدا جدا می کنه.» حرفای درویش مصطفی که به اینجا رسید گفت:« قصه گردن کلفتی ربانی های یهود و نصارا قصه امروزه! صاف نبودن از چشمای آدم پیداست... از تُن صداش... از تکون خوردن لباش.... یقینِ آدمِ ناصاف به دردش نمی خوره!این حکایتا برای تو هم هست!وگرنه خدا نیست قصه گفتن نبوده! صاف شو قبل از اینکه صاف شی...» #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

#شکر نداشته ها گاهی باید برای نداشته‌هایمان، نبودن‌هایمان، ندیدن‌هایمان و نرسیدن‌هایمان هم شاکر باشیم. چون بسیاری از آنها نعمتند. نعمتی که شاید هرگز نه تنها به چشم نیامده، بلکه تصور هم نشده است. واقعا اگر ما در زمان جاهلیت بودیم، چه حوادثی ممکن بود برایمان رخ بدهد و یا اگر در دوران حوادث سقیفه می زیستیم چگونه تاب می آوردیم, پژمردن یاس را بین در و دیوار و یا چگونه تاب می‌آوردیم دیدن دستان بسته ی جان نبی(ص) را. و یا اگر در زمان خُلفای اموی و عباسی بودیم چگونه تاب می آوردیم شکستن حرمت حریم آل رسول(ص) را بر روی منابر و مساجد. اگر در کشوری می زیستیم که نوای روحبخش اذان از مأذنه‌ای پخش نمی شد. اگر و اگر و اگر... الحمدلله که در بسیاری از زمان ها و مکان ها نبودیم... الحمدلله که بسیاری از چیزها را ندیدیم... الحمدلله که به خیلی جاها نرسیدیم... الحمدلله که خیلی چیزها را نداریم... ✍زهرا السادات محمدی #اللهم_عرِّفنی_نفسک #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🔸 نوکارا | روایتی نو از حضور و کنش زن در جامعه 🔸 به مناسبت هفته پژوهش، سپیدار میزبان رویدادی متفاوت است؛ جایی برای شنیدن، اندیشیدن و بازخوانی نقش زنان در جامعه و اشتغال. در نوکارا، با حضور ۵ استاد، از زاویه‌های متنوع به اشتغال زنان نگاه می‌کنیم: ▫️ استاد فاطمه‌سادات نوری آشنایی عملی با روش SWOT همراه با برگه‌های تحلیلی ویژه شرکت‌کنندگان ▫️ دکتر زهرا راد گفتمان انقلاب اسلامی و الگوی اشتغال زنان ▫️ دکتر زینب اسحاقی فریلنسری و فرصت‌های ناب آن ▫️ معرفی سپیدار با حضور بنیان‌گذار و مدیر مجموعه، سارا عبداللهی ▫️ دکتر سیده فاطمه هاشمی امکان بازنگری در اشتغال زنان در قانون مدنی ایران فرصت‌ها و محدودیت‌ها 📝ارائه گواهی حضور در نشست 🎁 اهدای جایزه طلایی به برترین تحلیل 🏆 تقدیر از پژوهشگر برتر سال سپیدار 🎁 به‌همراه یادگاری ویژه و ماندگار از سپیدار برای همه شرکت‌کنندگان 🍽 پذیرایی، ناهار و تایم استراحت در طول رویداد در نظر گرفته شده است. 📍 پنجشنبه ۲۷ آذر ⏰ ۸ تا ۱۴ 📌 کارخانه نوآوری کیهان ❌ثبت‌نام محدود❌ (لینک ثبت‌نام روز سه‌شنبه در کانال قرار داده میشه) اگر به پژوهش، کنش اجتماعی و آینده شغلی زنان فکر می‌کنی، نوکارا جایی‌ست که باید باشی. 🌱@Sepidaarcenter

«خسته راه نباش» ✍ سیده الهام موسوی ساعت‌ها، دقیقه‌ها و ثانیه‌ها همچو اسبان کالسکه‌ای هستند که زمان با شلاق بر آن‌ها می‌تازد؛ و ما، با هر چشم‌برهم‌زدنی، حیرانِ سرعتِ گذرِ عمر می‌مانیم. خود را در آینه می‌نگرم؛ من دیگر آن دختر بیست‌ساله نیستم، و آن مکان و آن آدم‌هایی که کنارشان بودم، دیگر در زندگی‌ام نیستند. با خود به مباحثه می‌نشینم: می‌بینی موهای سفید را؟ می‌بینی خستگی را؟ می‌بینی شور و اشتیاقت را؟ وقت در گذر است؛ کمر همت را محکم ببند و برای آنچه آفریده شده‌ای تلاش کن. تسلیم آیات پروردگارت شو؛ هر روز زمزمه کن که نشانه‌ها از دل همین آیه‌ها می‌آیند. دلم می‌گیرد؛ تا امروز کار مهمی انجام نداده‌ام و می‌ترسم دیر شود. زندگی پدربزرگم را مرور می‌کنم؛ با تمام نداری و یتیمی، با همان پول تخم‌مرغ‌های آخر هفتهٔ مادرشان، به چه پایان قشنگی رسیدند. من کجای این مسیرم؟ دارم به عقب می‌روم یا به جلو؟ صبح با صدای قرآن مسجد بیدار شدم؛ فاتحه‌خوانی داشت. با خود گفتم شاید روزی نوبت من هم برسد؛ به همین سادگی. اما چه خوب است که پایان آدم، قشنگ و با گذشته‌ای پُرثمر تمام شود. دنیا چیزی نداشت؛ ما فقط زیادی آن را باور کرده بودیم. دنیا همان شهر و روستایی است که در مسیر جاده از میانشان می‌گذریم تا به مقصد برسیم. همه چیز و همه کس می‌گذرند و می‌روند. خستهٔ راه نباش؛ تا خدا اینجاست، امید هم هست. قُلِ‌الحَمدُالله💚 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ آنکه مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدامتان نیکوکارترید، و او توانای شکست ناپذیر و بسیار آمرزنده است.(آیه ۲عمران) #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

🔰فکر زیبا ✍زهرا براتی هدف از خلقت هویت زنانه چیست؟ کجای این هستی قرار است نقش آفرینی کند؟ او قرار است نسلی پاک بپرورد و آینده بشریت را تضمین کند؛ او قرار است زنانگی‌اش را به پای تعلیم و تربیت انسان بریزد و آن را خرج رسالتی کند که بر دوش دارد. نقش او فقط در رسیدگی به امور منزل خلاصه نمی شود که اگر چنین بود حجاب واجب نمی‌شد. حجاب یعنی حضور سالم در خارج از منزل؛ حجاب یعنی اجتماعی شدن بدون جلب توجه؛ حجاب یعنی هویت و شخصیت زن منحصر در ظاهر زیبای او نیست. او روح بلندی دارد که برای دیده شدنش لازم است بر تن و جسم خویش پرده‌ای افکند تا فکر زیبای او نیز دیده شود. زنان تأثیرگذار تاریخ، از حوا و مادر موسی و آسیه گرفته تا هاجر، مریم، خدیجه(س)، زینب(س) و معصومه(س) و بالاتر از همه آنها فاطمه (س)، با حفظ عفت و حیا در جامعه نقش های عظیمی آفریدند که تا ابد بشر مدیون آنهاست. اما زن غربی، خانواده و گوهر عفت خویش را فدای حضور در اجتماع نمود و هویت زنانه خویش را به فراموشی سپرد و فدای هوس بازان نمود. چه شد که برخی زنان زنانگی خود را صرف نابودی بنیان بشر و خرج بولهوسان پست نمودند؟ چه شد که هویت و رسالت خویش را از یاد بردند؟ مگر قرار نبود که زن مرد آفرین باشد و از دامن او مرد به معراج برود؟ پس چه شد که خود وسیله به دام انداختن مردان و به منجلاب کشیدن آنان شد؟ گاهی از دل تاریک غرب، زنی هویت از دست رفته‌شان را فریاد می‌زند و به ارزش عفت دست می‌یابد؛ وندی شلیت، یکی از زنان اندیشمند آمریکایی است که سالهای متمادی در زمینه عفاف تحقیق نموده و کتابهای مختلفی درباره آن نوشته است(۱). او با مرور آنچه بر دختران و زنان آمریکا رخ داده، تصویر روشنی از ترویج بی بند و باری ارائه می دهد و از نسل جدیدی در آمریکا گزارش می دهد که از بی بند و باریهای بی حد و حصری که به نام آزادی شکل گرفته به ستوه آمده اند و خواهان چشیدن دوباره طعم شیرین فطرت و بازگشتن به عفاف هستند. زن غربی تشنه عفتی است که به وفور در اختیار زن مسلمان ایرانی قرار دارد اما اکنون برخی زنان جامعه ما در راهی گام برداشته اند که آنان پایانش را دیده اند و در حال بازگشت از آن مسیرند. سؤال اینجاست که چرا زن مسلمان ایرانی باید قدم در راهی بگذارد که سالها پیش غرب آن را آزموده و از طی آن مسیر پشیمان است؟ ۱)«عفاف کشف فضیلت گمشده»، «دختران به عفاف روی می‌آورند»، «بازگشت به عفاف» و... #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

#راز موفقیت گاهی ترس از عدم موفقیت، مانع از انجام کاری می‌شود و تداوم این ترس، می‌تواند به وسواس در انجام کارها منجر شود. امیرالمومنین علی (علیه السلام) در این باره می‌فرمایند: "إِذَا هِبْتَ أَمْراً فَقَعْ فِیهِ فَإِنَّ شِدَّةَ تَوَقِّیهِ أَعْظَمُ مِمَّا تَخَافُ مِنْه؛ هرگاه از کاری ترسیدی، خود را به کام آن بینداز؛ زیرا ترس شدید از آن کار، دشوارتر و زیان‌بارتر از اقدام به آن کار است."(☆) شاید بتوان از کلام مولا، چنین برداشت کرد که در هر صورت، شما برنده‌اید. اگر موفق شوید، گامی در جهت پیشرفت و رشد برداشته‌اید و اگر شکست بخورید، تجربه‌ای ارزشمند کسب کرده‌اید که در آینده، چون پله ی نردبان، شما را به هدفتان نزدیک تر خواهد کرد. و اما نکته مهمی که نباید از آن غافل شد، این است که به جای تکیه بر توانایی‌های خود، باید به خداوند متعال توکل کنیم و از او مدد بطلبیم." وَ مَن یَتَوَکَّل عَلَی الله فَهُوَ حَسبُهُ؛ و هر کس بر خداوند توکل کند خداوند متعال او را کفایت خواهد کرد".(*) و تنها در پی رضایت او باشیم، مهم نیست دیگران چه می پسندند. در این صورت، نتیجه‌ هر چه باشد، هدف تحقق یافته و ما گامی در مسیر تعالی برداشته ایم. ☆نهج البلاغه، ص ۶۶۶، ح ۱۷۵. *سوره طلاق، آیه ۳ ✍زهرا السادات محمدی #اللهم_عرِّفنی_نفسک #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

مهربانی پس از چموشی ✍ م. احمدی دنیا بعد از چموشی ، همچون بازگشت مهربانانه شتر سرکش به فرزند خود، رام و منقاد ما خواهد شد. همان طور که شتر بدخو ، هرچند نسبت به دوشنده اش بدرفتار است ، ولی نسبت به فرزند خود ملایم و مهربان است. نگرانی کمبود شیر برای فرزندش باعث می شود افرادی را که به سراغ شیر میروند ، گاز بگیرد. دنیا‌ نیز در آینده پس از چموشی های بسیار به سوی ما بر میگردد و حکومت به دست صالحان می افتد‌ : أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ. این منظره‌ی اخلاقی-اجتماعی، دقیقاً همان چیزی است که مولای متقیان در حکمت ۲۰۹ نهج‌البلاغه، با ظرافت بی‌مانند، به تصویر کشیده است: «لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْیَا عَلَیْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلَی وَلَدِهَا». این عبارت، نه صرفاً یک پیش‌بینی، بلکه یک وعده قطعی الهی است که در پس پرده تاریخ جریان دارد؛ جهانی که پس از دوران چموشی و انحراف، با همان اشتیاق مادرانه به سوی بندگان صالح بازمی‌گردد. در این تمثیل، جهان به مادری بی‌قرار می‌ماند که دور مانده از حقیقت؛ و حق و اهل آن به فرزندی صبور تشبیه می‌شوند که چشم به راه مهر مادر نهاده است. این ترکیب، شکلی دوگانه به خود می‌گیرد: تلخی این دوران جدایی و ظلمی که حق متحمل شده، و امید حتمی به بازگشت و حکومت عدل که همچون غریزه مادری، هرگز فراموش نمی‌شود. این بازگشت دنیا، اعلان پایانی است بر دوران اضطراب و مقدمه‌ای است بر آرامش و حکومت پاکان. دنیا، در نهایت، رام خواهد شد و مهربانی مادری‌اش را نثار وارثان حقیقی خود خواهد کرد. این حکمت تصویری زنده از رابطه میان دنیا و اهل حق ارائه می‌دهد؛ تصویری که در عین واقع‌گرایی، سرشار از امید و ایمان به وعدۀ خداوند است. تشبیه دنیا به شتر سرکش و بازگشت او به فرزند، نه‌تنها بیانگر زیبایی بلاغی سخن امام علی(ع) است، بلکه نمایانگر نگاهی توحیدی به تاریخ و عدالت است؛ نگاهی که پایان جهان را به دست صالحان می‌بیند، نه زورمندان. #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

خبر سرد ✍ریاحی عالم از روزهای قبل هشدار قرمز هوا در خبرها پخش شد. تمام واحدهای مربوطه ملزم به آماده سازی شهر شدند. به همه شهروندان پیام هشدار ارسال شد. از صبح هوا به شدت ابری بود و منتظر بود تا بغضش بترکد. اغلب خانواده ها نیز تدابیر چند روز بارندگی را دیده بودند. از بعد از ظهر باران شروع شد. سرما هم که جای خودش را داشت. بچه ها در گرمای خانه مشغول بازی و خنده بودند. حتی مدارس هم به دلیل شروع بارندگی شدید، مجازی شدند. همه چیز سر جایش است. فقط شاید بیرون رفتن محدود شود. در همین حال وقتی خبرها را بررسی میکنی، همین یک خبر کافی بود تا تمام آنچه را که لحظات قبل میزیستی تلخ شوند. اما در نقطه ای دیگر از این کره خاکی، مردمانی که در دوره پساجنگ به سر میبرند، خانه هایشان که چه عرض شود، چادر هایشان به دلیل بارندگی های شدید در آب فرو رفته، با بدن های نحیف با سرما دست و پنجه نرم می‌کنند. غذای گرم، خانه گرم و راحت، شوق بارندگی و ... در آنجا، همه اینها آرزویی بیش نیست... آنها راحتی را فراموش کردند و مردم دنیا که غرق در راحتی هستند، آنها را. همین خبر کافی بود که با هر خنده و قهقهه که فضای خانه رو پر کرده بود، دلت غمگین کودکان غزه شود. همین خبر کافی بود که شام گرم، از دهان بیفتد. گرمای خانه، سرد شود. هوای دلت هم بارانی شود. مدام‌ این جمله را که تیتر خبر بود، در ذهنت رژه برود، Children are freezing, flooded, and forgotten... #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI

حمل و نقل معنا (یادداشت روز حمل‌ و نقل) خیلی وقت‌ها که به شبکه‌های اجتماعی سر می‌زنم، فضا را شبیه بازاری می‌بینم پررونق اما کساد؛ دکان‌های ردیفی تحلیل و خبر، پر است از یک کالای تک‌محصولی: سیاستِ «نشخوارگر». این سیاست‌زدگی، جامعه را به دو قطب متخاصم تقسیم می‌کند و ذائقه جمعی را از طعم شیرین اتحاد، فرهنگ و آنچه هویت واقعی ما را می‌سازد، محروم می‌سازد؛ اما آیا این هیاهو، تمام حقیقت ماست؟ رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) در روزهای اخیر روایتی دیگر از این سرزمین ارائه کردند: روایت مقاومتی که در برابر دشمنی‌هایی که «هر کشوری را نابود می‌کرد» ایستاد و سربلند بیرون آمد؛ این روایت، متعلق به دیروز نیست؛ کلید فهم امروز و ساختن فرداست؛ ایشان تأکید فرمودند: «یکی از کارهای مهم در شرایط کنونی، انتقال انگیزه‌ها و ارزش‌های دوران دفاع مقدس به نسل جوان است»؛ این سخن، دقیقاً نسخه‌ای برای درمان «سیاست‌زدگی» و دو‌قطبی‌سازی است؛ اگر بازار گفت‌وگوی اجتماعی ما امروز کساد است، شاید به این دلیل که کالای اصیل و ارزشمند «خاطره جمعیِ مقاومت» و «ارزش‌های ایثار» که همان «حمل و نقل فرهنگی» در جامعه است را به درستی عرضه نکرده‌ایم؛ کمتر کسی پیدا می شود که از ماجرای ۲۶ آذر سال ۱۳۶۱ در بحبوحه‌ی جنگ ایران و عراق فعالان حمل و نقل کشور، طی فرمان تاریخی امام (ره) برای حمل کالاهای حیاتی بسیج شدند؛ این فرمان منجر حرکتی ایثارگرانه شد و بحران را برطرف کرد و این روز را در تاریخ کشور ماندگار ساخت. امروز وظیفه تاریخی ما «حمل» هنرمندانه این میراث معنوی و ارزش‌های مقاومت‌ساز به قلب و ذهن نسل جوان است؛ این نسل، به تعبیر رهبر انقلاب، «جوانان خوبی» هستند که «به‌رغم موج عظیم رسانه‌ها، هویت دینی خود را حفظ کرده‌اند»؛ این یک «بستر» استثنایی و یک «موتور محرکه» آماده است؛ پس مسئولیت ما سنگین‌تر است؛ چرا که باید این بار گران‌قدر را که از جنس ایثار، وحدت، مقاومت و هویت دینی‌ست را هنرمندانه، جذاب و صادقانه به مقصد برسانیم؛ این تنها راه تبدیل هیاهوی بازار سیاست‌زده به هم‌زبانی بر سر ارزش‌های مشترک است. «لبیک» گفتن به فرمان رهبری در این عصر، به معنای پذیرش مسئولیت رانندگی این قافله‌ی فرهنگی است. 🖊مرضیه رمضان‌قاسم #جهاد_تبیین #جهاد_روایت #مجله_افکار_بانوان_حوزوی @AFKAREHOWZAVI