تصویر شهید رضا رک‌جان در یادمان شهدای ناو دنا در باغ کتاب تهران شهیدی که در بهزیستی بزرگ شد و الان یک ایران خانواده‌اش هستند ❤️ #عند_ربهم_یرزقون @Afsaran_ir

اگه کار داری بمون. به هوس دنیا نمون. @anarstory

•| و از سید شهیدان اهل قلم: «هنر آن است که بمیری پیش از آنکه بمیرانندت و مبدأ و منشأ حیات آنانند که چنین مرده‌اند» #کاغذ_و_کلمه 🌱.: از هر دری با محوریت کتاب :.🌱 📚 معرفی ، گزیده ، روایت نویسی و ... @SMA_Hashemi 👈 «سید محمد امین هاشمی»

اگه نمیری شهید می‌شی.

تابلونویسی معابر گلزار و زیباسازی حجله‌های شهدا رزمنده جانباز استاد خوشنویس «صالح عبدالله‌پور» 🌷 گل‌زار شهدای بهشت زهرای تهران

چقدر این کارو دوست دارم.

#افرائیل🕸🦇 #قسمت۳۴🎬 -بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم. مدت زمان تخمینی جلسه، ۳۰ دقیقه. موضوع: ارائه‌ی گزارش و بررسی روند پرونده. آقای کاویانی، شروع کنید. -بسم‌الله... طاها نگاه کوتاهی به ساعت‌ مچی‌اش می‌اندازد و برگه‌ی مقابلش را از نظر می‌گذراند. -«خدمتتون عرض کنم که حدود پنج ماه قبل، یه پرونده به بنده سپرده شد که همگی روش اشراف کامل دارید. پس گزافه‌گویی نمی‌کنم و میرم سر اصل مطلب. از اونجایی که بدنه‌ی امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل ساختار سختگیرانه و حساسی داشت، نفوذ در اون، تقریبا غیرممکن بود. ورود و خروج افراد بهائی و یهودی، شدیدا زیر نظر بود، چه برسه به افراد معمولی! پس باید هویت جدید و مطمئنی برای خودمون دست و پا می‌کردیم. به هیچ وجه نمی‌تونستیم خودمون رو بهائی معرفی کنیم! چون "بیت‌العدل" (مرکز اداری و روحانی امر بهائی) سفر بهائيان به اسرائيل رو كاملاً تحت كنترل گرفته و بیشتر از ۹ روز اجازه‌ی اقامت در اسرائیل رو نمی‌داد، درحالی که ما حداقل سه‌هفته برای این ماموریت فرجه می‌خواستیم! بر همین اساس... تیم من حدود دوماه، درگیر ساخت اسناد و مدارکی بود تا بتونیم با یک چهره‌ی مقبول و عادی و به اسم افرادی با پیشینه‌ی یهودی وارد خاک اشغالی شیم! از شرحِ پروسه‌ی طولانیِ این مورد می‌گذرم تا وقتتون گرفته نشه... یکی از منابع مهم ما در سازمان اطلاعات نظامی آمان(Aman) با نفوذی که در ساختار سازمان داشت موفق شد من رو به عنوان راننده‌ی شخصی جناب جونیور آیالون، افسر رده‌بالای بخش جاسوسی نظامی، استخدام کنه!» طاها با یادآوری بلایی که سر راننده‌ی قبلی‌ِ جونیور آورده‌ بود، لبخندی می‌زند؛ اما سریع جمعش می‌کند و با کنار زدن چهره‌ی وحشت‌زده و درحال احتضارِ راننده، از پستوی ذهنش، ادامه می‌دهد: -«هفته‌ی دوم و سومِ اقامت ما در اسرائیل، صرف شناسایی ارتباطات آقای آیالون شد. جدای بحث اصلیِ پرونده، تونستیم به نکاتی پی ببریم که در صورت لزوم در اختیارتون قرار می‌گیره... بعد از سه هفته، با یک تصادفِ از پیش تعیین شده، موفق شدیم یک دستگاهِ پیشرفته‌ی ردیابیِ ماهواره‌ای با دسترسی گسترده رو تو اتاق عمل، داخل بدن آقای آیالون جاساز کنیم و در ادامه‌، دسترسی ردیاب رو برای بخش سایبری باز کنیم... این روند خلاصه‌ی عملیات برون مرزی تیم من بود. اگر سوالی هست بنده درخدمتم.» طاها به صندلی تکیه می‌دهد و چهره‌ی تمام افرادِ درون اتاق را از نظر می‌گذراند. فردی که از بخش حفاظت درون جلسه حضور داشت با اخمی واضح می‌گوید: -«برام جای سواله که چطور تونستید با وجود لو رفتن چهره‌تون فرار کنید!» #پایان_قسمت۳۴ 🗓۱۴۰۵/۳/۲ 💭 @ANAR_NEWSS 📻 🖇🪴https://eitaa.com/joinchat/949289024Cec6ee02344

🎙به یک طرف تب و تاب خیام دیدنی است... 🔻روضه #حضرت_عباس(ع) ⏱#بیش_از_ده_دقیقه | 11:07 👤کربلایی سید #مهدی_حسینی 💡 کانال روضه‌های کوتاهِ کاملِ خانگی @RozeKhanegee

♨️ وقتی «سردار سید مجید موسوی» دختران دانش‌آموز را غافلگیر می‌کند ❤️⃝⃡🌱🕊 🥀@zibaeihai_zendegi

#افرائیل🕸🦇 #قسمت۳۵🎬 طاها نیشخندی می‌زند و برگه‌های مقابلش را مرتب می‌کند. سعی دارد نفس عمیقی بکشد تا به اعصاب‌اش مسلط شود. طبق معمول پای راست‌اش، ناخودآگاه ضرب می‌گیرد! مامور حفاظت قبل از آنکه طاها دهان باز کند، برگه‌ی مقابل‌اش را بالا می‌آورد و می‌گوید: -«تو این گزارش نوشته شما قبل از رسیدن سربازای اسرائیلی، از طریق مرز آبی فرار کردید. چطور ممکنه بعد لو رفتن هویت ایرانی‌تون به همین راحتی و با یه کشتی از اسرائیل خارج شید؟ طبق تجربه، اونا باید برای کشتن شما دست به هرکاری می‌زدن!» حاج رمضان، چهره‌ی او را از نظر می‌گذراند و با باز و بسته کردن چشمان‌اش، طاها را به آرامش دعوت می‌کند! طاها پلک‌اش را با خستگی می‌مالد و درحالی که همچنان پایش را تکان می‌دهد، می‌گوید: -«تو همون گزارشی که تو دستتونه توضیح دادم، اشاره کردم که برنامه‌ی ما طوری بود که نیروهای امنیتی اسرائیل از مرگ من اطمینان حاصل کنن تا بتونیم وقت بخریم و از کشور خارج شیم... اما به دلیل یه اتفاق غیرمنتظره، دقیقا چند ساعت قبل از رسیدن ما به کشتی، منبعمون خبر میده که متوجه جعلی بودن جسد شدن... سرعت و دقت ما باعث زنده موندنمون شد جناب! طبق اطلاعاتی که من دارم، سربازا دو ساعت بعد از خروجمون از اورشلیم دست به کار شدن، و وقتی فهمیدن از مرز آبی خارج شدیم که کار از کار گذشـ...» مامور حفاظت، کلام طاها را قطع می‌کند و درحالی که ابروهای پیوسته‌اش را بالا می‌دهد، با تندی می‌گوید: -«منبعمون خبر داد، منبعمون کمک کرد، جالبه!! جدیدا فقط همینارو می‌شنوم! درهرصورت امیدوارم درک کنید. کار من اینه که حواسمو جمع کنم تا اتفاق بدی نیفته... بر فرض اگرهم شما تونسته باشید به همین راحتی فرار کنید، هیچ تضمینی وجود نداره که هویت اصلی‌تون لو نرفته باشه!» درحالی که طاها زیر این فشارِ روانی، زخمش بازی در آورده و تیر می‌کشد، چندکیلومتر آن‌طرف‌تر، یاسر وارد بازداشتگاه می‌شود و به سمت نگهبان می‌رود. برگه‌ی ورود را نشان‌اش می‌دهد و درحالی که سعی می‌کند لهجه‌اش را کنترل کند، می‌گوید: -«می‌تونم رامین فردی رو ببینم؟!» نگهبان سر تا پای یاسر را از نظر می‌گذراند و می‌گوید: -«دیر اومدید؛ همین یه ربع پیش منتقل شد بیمارستان!» به صدم ثانیه نرسیده؛ ضربان‌اش یک‌باره بالا می‌رود! برگه را محکم در دستش می‌فشارد. نگاهش تیز می‌شود و تا مغز استخوان نگهبان را می‌بُرَد: -«یعنی چی؟! چه بلایی سرش اومده؟» -«امروز بعد ناهار تشنج کرد. بچه‌ها منتقلش کردن.» اخم‌اش پررنگ‌تر می‌شود. سعی می‌کند صدایش را کنترل کند اما بی‌فایده‌است: -«ایطو اتفاقی افتاد اونوقت شما گزارشو ندادید؟؟ مگه نگفته بودیم کوچیک‌ترین تغییر رفتار و حالات رامین فردی رو باید اطلاع بدید؟» نگهبان، لب پایینی خود را با دندان به داخل می‌کشد. دستانش را در هم گره می‌کند: -«فرصت نشد!» یاسر با تاسف سری تکان می‌دهد. عجب جمله‌ی بی‌منطقی! -«کدوم بیمارستان بردنش؟» -«امام رضا...» به ساعت‌اش نیم‌نگاهی می‌اندازد، برگه را تا می‌کند و درون جیب‌اش برمی‌گرداند. انقدر اعصاب‌اش به‌هم ریخته‌است که بی‌خداحافظی راهش را کج می‌کند و سوار ماشین می‌شود. #پایان_قسمت۳۵ 🗓۱۴۰۵/۳/۳ 💭 @ANAR_NEWSS 📻 🖇🪴https://eitaa.com/joinchat/949289024Cec6ee02344